Πέπλα, της Χριστίνας Γαλιάνδρα

2.06.2015

 

 

Με πέπλα τυλίχτηκα.

Να κρυφτώ.

Να ξεγελάσω τον πόνο.

Να αποφύγω τη δίνη του.

 

Και τυλιγμένη...

Οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια, απ το κορμί μου πέρασαν.

Ξυστά σα σφαίρες.

Και επέζησα κρυμμένη. Φοβισμένη.

Με μια ψυχή λεηλατημένη.

 

Χωρίς τον ήλιο που χορεύει στα μάτια κάτω απ' το δέντρο.

Χωρίς τη θάλασσα που σαν μετάξι τυλίγει το σώμα.

Χωρίς τις φωνές που χαρίζουν οι νεοσσοί στα βήματά τους. 

 

Μέχρι που σχίστηκαν τα πέπλα.

Έπεσε πάνω τους ο χρόνος αδυσώπητος.

Να πάρει ο πόνος τα λύτρα του.

Λάφυρα δακρύων και θλίψεων.

 

Αλλά δε βρήκε τίποτα.

Όλα απ' τη πρώτη στιγμή του τά δωσα .

Να εξαγοράσω την κρυψώνα μου.

Το κατάφύγιό μου.

 

Την παραλίγο ευτυχία...

 

_

γράφει Χριστίνα Γαλιάνδρα 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Να πάρει ο πόνος τα λύτρα του……………….

    Πολύ δυνατή η γραφή σας!!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Υπέροχο Χριστίνα!!!
    Αυθεντικότατο!!!

    Η προστασία του εαυτού απ’ τον πόνο.
    Η προστασία του εαυτού απ’ τον ίδιο τον εαυτό.

    Δημιουργούμε το οχυρό μας, χτίζουμε τείχη…
    και κρυβόμαστε πίσω απ’ αυτά.
    Την στιγμή όμως που θέλουμε να
    εξέλθουμε, εκείνα γκρεμίζονται και μας
    καταπλακώνουν.

    Απάντηση
  3. Αγγελος Πετρουλάκης

    Με άγγιξε. Πολύ καλό.

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    πολύ δυνατή η γραφή σας.

    Η ψυχή δεν ήταν λεηλατημένη ποτέ… απλά…υπερπροστατευμένη…ζωή σε γυάλα….κι άμα βγούμε αργά από εκεί…σπαρταράμε σα ψάρια μην μπορώντας να αναπνεύσουμε…

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Γαλιάνδρα

    Σας ευχαριστώ πολύ όλους σας!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου