Πέπλο ζωής, της Άννας Ρουμελιώτη

18.08.2015

 

 

Σκάβω τη γη

έλα σύννεφο και φέρε βροχή.

Σπέρνω ζωή

έλα ουρανέ μου και γίνε σκεπή

πέπλο και άγγιγμα γίνε εσύ

για ετούτη τη γη

χάδι τρυφερό γίνε

κι έλα και τύλιξέ την.

Άκου τη γη

πως παλεύει πως αγωνίζεται να ζει

τα χέρια μου χώμα ιερό υπηρετούν

εργάτης δικός της να είμαι μου αρκεί.

Έλα ήλιε μου και δώσε μου φως

δώσε μου ανάσα γίνε οδηγός.

Έλα αγέρα μου και δώσε πνοή

σπέρνω ζωή

δώρο η φύση πολύτιμη πηγή.

Φέρε μου νερό

διψώ για να ζήσει η σπορά μου

έλα αγέρα μου

και γκρέμισε τη φυλακή

το συρματόπλεγμα αυτό

ξερίζωσέ το

να μην πληγώνει άλλο τη ζωή

κι άσε τη γη ελεύθερη να ανθίσει.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Άννα μου απλά εξαιρετικό!!!
    Δυνατό, Αληθινό!!!
    Πονάει η γη κι εμείς πιο βαθιά πιέζουμε το συρματόπλεγμα.

    Απάντηση
    • Αννα Ρουμελιωτη

      Σε ευχαριστω πολυ γλυκια μου Ελενη!!

      Απάντηση
  2. Αθηνά Μαραβέγια

    Τι όμορφο, τρυφερό κι αγαπησιάρικο!!!
    Αχ αυτή τη γη πόσο δεν την εκτιμούμε και πόσα εκείνη μας δίνει πλουσιοπάροχα!!!
    Ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
  3. Αννα Ρουμελιωτη

    Εγω σε ευχαριστω Αθηνα για τα τοσο ζεστα σχολια!!

    Απάντηση
  4. Αννα Ρουμελιωτη

    Εγω ευχαριστω Αννα-Μαρια!!Τοσο γλυκα σχολια ευχαριστω πολυ!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ευχαριστώ πολύ Μάχη μου!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου