τοβιβλίο.net

Select Page

Πέτρινοι αητοί

Πέτρινοι αητοί

 

 

 

Αγαπημένο χέρι

και μαχαίρι,

που κόβει τ’ άδικο

στα δυο να το μοιράσει,

κι έχει το κρίμα μέσα του ταμάχι.

Να μη σου λάχει!..

 

Κύκνοι τα μάτια σου

σε παγωμένη λίμνη,

ένα ταξίδι μέσα τους έχει φωλιάσει,

μα είναι ανήμπορη η ψυχή να τα εκφράσει.

Και πόσο λίγη!..

 

Κι ’ναι οι καρδιές

πέτρινοι αητοί, που δεν πετούνε,

στα τόσα χρόνια δεν τους άντεξε κλαράκι

μα με μυτιές το βράχο κάνουν λιθαράκι.

Για ’να μεράκι!..

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. Αννα Ρουμελιωτη

    Πανεμορφη θλιψη!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος