Πέτρινοι αητοί

30.07.2015

 

 

 

Αγαπημένο χέρι

και μαχαίρι,

που κόβει τ’ άδικο

στα δυο να το μοιράσει,

κι έχει το κρίμα μέσα του ταμάχι.

Να μη σου λάχει!..

 

Κύκνοι τα μάτια σου

σε παγωμένη λίμνη,

ένα ταξίδι μέσα τους έχει φωλιάσει,

μα είναι ανήμπορη η ψυχή να τα εκφράσει.

Και πόσο λίγη!..

 

Κι ’ναι οι καρδιές

πέτρινοι αητοί, που δεν πετούνε,

στα τόσα χρόνια δεν τους άντεξε κλαράκι

μα με μυτιές το βράχο κάνουν λιθαράκι.

Για ’να μεράκι!..

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Αννα Ρουμελιωτη

    Πανεμορφη θλιψη!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου