Πέτρινοι αητοί

30.07.2015

 

 

 

Αγαπημένο χέρι

και μαχαίρι,

που κόβει τ’ άδικο

στα δυο να το μοιράσει,

κι έχει το κρίμα μέσα του ταμάχι.

Να μη σου λάχει!..

 

Κύκνοι τα μάτια σου

σε παγωμένη λίμνη,

ένα ταξίδι μέσα τους έχει φωλιάσει,

μα είναι ανήμπορη η ψυχή να τα εκφράσει.

Και πόσο λίγη!..

 

Κι ’ναι οι καρδιές

πέτρινοι αητοί, που δεν πετούνε,

στα τόσα χρόνια δεν τους άντεξε κλαράκι

μα με μυτιές το βράχο κάνουν λιθαράκι.

Για ’να μεράκι!..

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Αννα Ρουμελιωτη

    Πανεμορφη θλιψη!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου