Από

τα μάτια της έσταξαν

παγωμένα τα

δάκρυα

και

τρικλίζοντας

απόθεσαν το βαρύ

τους φορτίο

στην άκρη του

γκρεμού.

 

Τα

χέρια της έσφιξαν τους

βράχους

κι η

παγωμένη ανάσα της

φούντωσε ξανά την

ανημπόρια της.

 

Θλιμμένη φύση  ξέπνοη

κείτεται

στο

χείλος του πόνου

κι

ονειρεύεται το βράχο να

σηκώσει.

 

Αέρινη φιγούρα,  που

τρεκλίζει πάνω της

η λύπη.

 

Πώς

να μοιράσει τώρα τους

στεναγμούς;

 

Πως

έκλεισαν με μιας όλες οι

πόρτες!

 

Οι

χαραμάδες έφραξαν με πόνο.

 

Τα

παγωμένα δάκρυα …….

στέκονται ακόμα

στην άκρη του

γκρεμού.

 

της Άννας Ρουμελιώτη

Η φωτογραφία είναι πνευματική ιδιοκτησία της  Άννας Ρουμελιώτη.

Διατίθεται με άδεια Creative Commons, όπως παρακάτω

cc

[Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 3.0 Ελλάδα]

(CC BY-NC-SA 3.0 GR)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!