Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Πάλι για λίγο στην σκηνή
λίγο κάτω απ’ τα φώτα…
Μακρυά η ζωή η αληθινή
λυσσομανά σαν πρώτα
μα δεν με φτάνει πάνω εδώ
δεν φτάνει να δαγκώσει
και δεν μπορεί χωρίς αιδώ
τώρα να με πληγώσει…
Εδώ είναι ο ρόλος μου ζωή
και η ζωή μου ρόλος
πάνω στην ράμπα έχω πνοή
κάτω μου ο κόσμος όλος
στέκει μακρυά μου θεατής
που ανέκαθεν με κρίνει
κι αν στην ζωή μου είναι κατής
εδώ κρίματα σβήνει….
_
γράφει ο Σπύρος Μακρυγιάννης – Αργοναύτης
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...
Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...
Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...
Κάνουμε πολλές παραστάσεις Σπύρο…να λυσσομανά η αληθινή ζωή…αλλά να μη δαγκώνει…και να σβήνει τα κρίματα ο γύρω κόσμος που κάθεται βραχνάς… Μια μάσκα να φοράμε και να μην μας αγγίζει κανείς…ούτε καν η ίδια η ζωή… Καλό ξημέρωμα!
Όντως είναι έτσι Μάχη μου… Το συγκεκριμμένο ποίημα γράφτηκε πριν την τελευταία παράσταση των ΔραΠαικτών Βόλου, την θεατρική ομάδα στην οποία ανήκω… Πόσα πράγματα από την ζωή σου ξεχνάς ή θυμάσαι πάνω στην σκηνή είναι απίστευτο… Κι ο κόσμος για λίγο σε βλέπει αλλιώς…
Όλη η ζωή μια ράμπα,απλά κοστούμια αλλάζουμε!Όμορφο!
Σε ευχαριστώ πολύ πολύ! Αλήθεια κι αυτό…
Μου άρεσε πολύ το ποίημα σου Σπύρο…κρύβει τόσες αλήθειες!!! Καλές γιορτές με υγεία!!!
Σοφία μου σε ευχαριστώ από την καρδιά μου… Γράφτηκε με το συναίσθημα της στιγμής σε ανάλογη κατάσταση… Πως να μην περιέχει τόσες αλήθειες;;;