Είναι τα βράδια που οι σκιές ζωντανεύουν,
φαντάσματα αμίλητα,
άσωτοι έρωτες που σάρκα ζήτησαν,
αμπόρετα να χαδέψουν,
ό,τι ο χρόνος τους αφαίρεσε λυτρωτικά… πρόφαση του λάθους!

Κι εσύ Χρόνε, πες μου, τι θα με χρεώσεις;
Μια παύση σου ζητώ, στιγμή μόνο άφηκε με να διαλέξω και κάμε την ζωή!

 

_

γράφει ο Βασίλης Μαντικός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!