Το πιο πρόσφατο
Πέντε χρόνια τοβιβλίο.net
Στη δωροθεσία συμμετείχαν αφήνοντας το σχόλιό τους 397 άνθρωποι.
Διαβάστε →Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Βασίλης Μαντικός
Δημιουργός
Βασίλης Μαντικός
Όλα τα άρθρα
Σελίδα 1 από 2
39 + 1 χαϊκού, του Βασίλη Μαντικού
Τα χαϊκού είναι μικρά ποιήματα των τριών στίχων, στην αυθεντικού τους μορφή έχουν 5, 7 και πάλι 5 συλλαβές. Η…
Πλάι σου μπορώ
γέλα μου πριν χαθούμε …
4. Το παγωτό στο χέρι
?Αυτή είναι μία από τις εισόδους της Παλιάς Πόλης», λέει ο Πρόδρομος δείχνοντας την κεντρική πύλη. «Έναν καφέ, αγναντεύοντας αυτά τα τείχη, τον πίνω με μεγάλη ευχαρίστηση», ολοκληρώνει κλείνοντας το…
3. Στο νησί
Το πλοίο προσεγγίζει το λιμάνι του νησιού. Οι καμαρότοι χτυπούν βιαστικά τις πόρτες στις καμπίνες, ενημερώνοντας τους επιβάτες για την άφιξη στη Ρόδο. Στα μεγάφωνα ακούγεται η επιβεβαίωση στα…
2. Από νωρίς εισιτήρια
Έτσι και σήμερα. Ξεφυλλίζοντας την κυριακάτικη εφημερίδα ετοιμάζει το πρωινό. Η Καίτη στο κρεβάτι, ακόμη. Η μικρή τον βοηθά να μεταφέρει τα ποτήρια και τις κούπες στο τραπέζι της κουζίνας,…
1. Όλα τα παραμύθια έχουν τέλος καλό
Η μικρή Πηγή βασανίζεται από έναν επαναλαμβανόμενο εφιάλτη, καιρό τώρα. Ο Πρόδρομος και η Καίτη σχεδιάζουν τις διακοπές του ερχόμενου καλοκαιριού. Ποιος και τι θα τους οδηγήσει στο νησί της Ρόδου;
Σχετικό το λάθος
Διψώ για ουρανό
Για τα νερωμένα σύννεφα,
για όσα κρύβονται ‘κει ψηλά …
Λευτεριάς αιμομιξία
?Δεν έχουμε όλη τη μέρα, προχώρα», φώναξε με αυστηρό ύφος ο αρχιφύλακας της φρουράς. «Μα… δεν ξέρω αν θέλω να αποχωριστώ το νησί μου», αποκρίθηκα δειλά ψελλίζοντας τις λέξεις μέσα από τα δόντια μου.…
Χαμένη στον Θωρ
Κλείνει την πόρτα του ανακριτικού δωματίου πίσω του και στρέφει το βλέμμα στις κάμερες καταγραφής. Ενεργές.
Του Χρόνου τα μισά
Χρόνε ατίθασε
την πλάτη μη γυρνάς
λήθης απάγκιο …
Μέτρημα στα χέρια σου
Κόμβος η μήτρα σου
στα σωθικά σου ταξιδευτής
πνοή πρώτη μου πρόσμενες …
Το μοίρασμα
Εκεί που προοριζόταν. Στην αγκαλιά της. Εννέα μήνες αναμονή. Εννέα και μερικές μέρες παραπάνω. Στο πρώτο κλάμα οι σειρήνες της μητρότητας. Ο φόβος υπαρκτός στο πρώτο βλέμμα, ανοιγόκλειμα αυλαίας. Και…
Γράμμα στον άγνωστο, του Βασίλη Μαντικού
Άγνωστε, Μη με αποπάρεις από την πρώτη τούτη αράδα. Είναι που τα ονόματα πάντα με δυσκόλευαν και σταμάτησα να τα συγκρατώ. Διάβασε με και ύστερα κάψε με. Μα διάβασε με… Θέλω να μάθεις να διαβάζεις.…
Παύσεων πυρά
Είναι τα βράδια που οι σκιές ζωντανεύουν, φαντάσματα αμίλητα, άσωτοι έρωτες που σάρκα ζήτησαν, αμπόρετα να χαδέψουν, ό,τι ο χρόνος τους αφαίρεσε λυτρωτικά… πρόφαση του λάθους!
Βοριάς απάνεμος
Λευκό απλώνεται σα σημαία παράδοσης, ξεβαμμένο σεντόνι, απόχρωση ονείρων, απόκοσμες σιωπές ολόγυρα μου. Ματωμένα γηρατειά Ψυχής!
Κράτα με, του Βασίλη Μαντικού
Δεν τολμώ να κάνω δεύτερη σκέψη. Τώρα όλες μου οι αισθήσεις επικεντρωμένες στην επιβίωσή μου. Ανακαλώ όλα όσα έχω μάθει. Το πώς θα διατηρήσω τη θερμοκρασία του σώματος, τον έλεγχο για κρυοπαγήματα…
Έρωτα ωδή
Ένα τσιγάρ(ω) τελευταίο για τη βραδιά,
μια μονάχα τζούρα, την πρώτη.
Tο υπόλοιπο να σιγοκαίει, …
