Του Χρόνου τα μισά

Χρόνε ατίθασε
την πλάτη μη γυρνάς
λήθης απάγκιο
της Μοίρας πρώτο μέλημα.

Χαρακιές χαρίζεις
γραμμές πεπρωμένου
κουβάλημα Ψυχής
της φυγής κατευόδιο.

Δυο τέρμινα μνήμες
άχρονα ταξίδια
στοιβαγμένες αδίκαστες
άφησε τες.

Αποδημητική η ξέχαση
στο γυρισμό σου ξεχειμωνιάζει
ρόλος κενός
αβάσταχτη η άρνηση.

Παλιατζίδικα τα σημάδια σου
δώρα αφημένα
σε σχισμές μη τα παρατάς
δάκρυα θύμησης.

Χρόνε αχόρταγε
μισές κλεψύδρες μη μοιράζεις
άπληστοι οι θνητοί
γεμάτες κι ας αδειάζουν.

*Στα πλαίσια του 4ου Πανελ. Ποιητικόού Διαγωνισμού “Καισάριος Δαπόντες”​ του Δήμου Σκοπέλου