Περίσσευμα χαράς

5.11.2018

Βαθιά γαλάζια θάλασσα
το βλέμμα της το γλυκόφερτο, το εξομολογητικό,
φλογάτη κόκκινη ανατολή
τα χείλη της τα τρεμόφυλλα, τα διψασμένα,
πλατύς λιοπερίχυτος ουρανός
η σιωπή της η πολύηχη, η ικετευτική.
Πρωτόφαντες πεθυμιές κι ασπούδαστες αισθήσεις,
το αναρώτημα κρυφό κι η λύτρωση βιασύνη.

Ολόφωτες κεντημένες μέρες
συνάχτηκαν στα χέρια της και λάμπρυναν την ψυχή της,
απείθαρχες υστερόβουλες νύχτες
στασίασαν με αδημονία και πλάτυναν την αγκαλιά της,
ασταύρωτοι δρόμοι περιπλάνητοι
άνοιξαν πέρασμα και γωνιές να πορευτεί γητεύτρα.
Το μάτωμα της καρδιάς, ζωής φεγγαροσύνη,
σεριάνισμα στ’ απύθμενο της πληγής την ομορφάδα. 

Σμίλευε, ζωγράφιζε ασπασμούς
στα πάθη του γλυκού καημού και την έλξη της σαγήνης,
λιτάνευε, ευδαιμόνευε αγγελομορφές
στο κατώφλι του ώριμου καιρού και της καλής της ώρας,
μακάριζε, πολυχρόνιζε ερχομούς
στη σκήτη των ονείρων και του έρωτα τη δοκιμασία.
Αφέθηκε αμύητη στην έκσταση και τη λατρεία
και περίσσεψαν οι χαρές στην πλησμονή και τη μαγεία.

_

γράφει ο Γιώργος Αλεξανδρής

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου