Περί έρωτος ο λόγος

21.03.2016

sad

Απελπισμένοι για έρωτα,
διψασμένοι για πόθο
αναζητάμε το θείο δώρο της έξαρσης.

Κι εγώ στα μάτια σου εφηύρα ένα βωμό
να εναποθέσω τα πάθη μου,
κι όλα μαζί
γύρισαν και με κυνήγησαν
ώσπου να σ’ αρνηθώ.

Ώσπου να αναζητώ την σωτηρία της λύτρωσης.

Αυτό που με τόσο σθένος πάσχιζα
τώρα παλεύω να διαλύσω από μέσα μου.

Τώρα που τη νύχτα αυτή
η λύσσα έφτασε στον κολοφώνα της
κι ο παράδεισος των υποσχέσεων εξανεμίστηκε.

Τώρα που οι σκέψεις μου δεν φτάνουν να σε πείσουν,
δε φτάνουν να με γλυτώσουν από τη Νέμεση,
κι η κάθαρση που ικετεύω δεν επέρχεται.

Απομένω μόνη˙
να εχθρεύομαι τον μόνο υπαίτιο της δυστυχίας μου,
την ψυχή μου.

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γερονικάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Απομένω μόνη˙ να εχθρεύομαι τον μόνο υπαίτιο της δυστυχίας μου, την ψυχή μου[…]

    Γράφετε με γδαρμένη την ψυχή κι αυτό σας κάνει οικεία στη δική μου.
    Όμορφη ποίηση. Καλώς ήρθατε!

    Απάντηση
  2. Γερονικάκη Κωνσταντίνα

    [………………….]

    Ας σιωπούσε η πένα μου κι απόψε.

    Μα, είναι που έχω συνδέσει τη γραφή με τα πάθη μου.
    Κι ό,τι ποτέ ξανά, αναφώνησα, όλα μέχρι τέλους τα ’χω πράξει.

    Να μην ξεγυμνώσω ποτέ ξανά την ψυχή μου σ’ ένα ποίημα.
    [……………..]

    Καλώς σας βρήκα λοιπόν, χαίρομαι ιδιαίτερα γι’αυτό!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου