Περιμένοντας τη σκέψη

27.03.2016

Περιμένω τη σκέψη που θα σε φέρει κοντά μου
καβαλάρη της χίμαιρας, ιππότη του ονείρου μου...
Με λυγμούς και παροξυσμούς, με ορμές και παρορμήσεις
απεκδύομαι τη λήθη και πλέκω το φόρεμα της απαγορευμένης μνήμης.
Παγιδεύομαι στα νήματα του "μη".
Βιάζομαι. Είμαι εκτεθειμένη στη σιωπηλή στασιμότητα του κενού.
Γυμνή, μες στο βαρύ χειμώνα του μυαλού, μόνη
αφού μου έκλεψες τον Μάρτη
και χάθηκες στην υδατογραφία μιας ανεκπλήρωτης απόδρασης.
Φορώ το φόρεμά μας κι ανασαίνω καθαρό αέρα αναμνήσεων.
Βγαίνω στο δρόμο. Η μέρα στέρεψε
και δεν πρόλαβα να πιω ούτε μια στάλα μαύρο φως.

 

_

γράφει η Εύα Μπουγιούκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Εύα Μπουγιούκου

    Χαίρομαι πολύ που σας άρεσε… Καλή συνέχεια στις λογοτεχνικές και όχι μόνο δημιουργίες σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου