Περιμένοντας τη σκέψη

27.03.2016

Περιμένω τη σκέψη που θα σε φέρει κοντά μου
καβαλάρη της χίμαιρας, ιππότη του ονείρου μου...
Με λυγμούς και παροξυσμούς, με ορμές και παρορμήσεις
απεκδύομαι τη λήθη και πλέκω το φόρεμα της απαγορευμένης μνήμης.
Παγιδεύομαι στα νήματα του "μη".
Βιάζομαι. Είμαι εκτεθειμένη στη σιωπηλή στασιμότητα του κενού.
Γυμνή, μες στο βαρύ χειμώνα του μυαλού, μόνη
αφού μου έκλεψες τον Μάρτη
και χάθηκες στην υδατογραφία μιας ανεκπλήρωτης απόδρασης.
Φορώ το φόρεμά μας κι ανασαίνω καθαρό αέρα αναμνήσεων.
Βγαίνω στο δρόμο. Η μέρα στέρεψε
και δεν πρόλαβα να πιω ούτε μια στάλα μαύρο φως.

 

_

γράφει η Εύα Μπουγιούκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Εύα Μπουγιούκου

    Χαίρομαι πολύ που σας άρεσε… Καλή συνέχεια στις λογοτεχνικές και όχι μόνο δημιουργίες σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου