τοβιβλίο.net
Εύα Μπουγιούκου

Δημοσιεύσεις

Στο τέλος της μέρας, εγώ…

Στο τέλος της μέρας, εγώ…

Έχει νυχτώσει από ώρας...Στριμώχνω τις υποχρεώσεις που έμεινανστο τελευταίο μισάωρο της μέρας...Ζωές καταδικασμένες από ανάλγητα "πρέπει"...Ζωές που έχασαν την αξιο-πρέπει-ά τουςαφού απέδιωξαν σαν δαίμονες τα "θέλω" τουςκι αρκέστηκαν σε μια κακώς...

Διαβάστε Περισσότερα
Χωρίς ανάσα…

Χωρίς ανάσα…

Σπρώχνω το χρόνο να κυλήσειγια να σε δω πιο σύντομα...Μετράω με ανάσες... πόσες ακόμα;Πολλές και γρήγορες όταν σε σκέφτομαι...Προσπαθώ να τις ελέγξω...Λιγότερες κι αργές, έτσι που να πειστώπως η αντίστροφη μέτρηση φτάνει στο τέλοςκαι η τελευταία θα...

Διαβάστε Περισσότερα
Από ένα χαμόγελο

Από ένα χαμόγελο

            Το χαμόγελό μου ανατέλλει όταν με βλέπω μέσα στα μάτια σου...Πόσο μ' αρέσει...Είναι σα να μαθαίνω απ' την αρχή πόσο δυνατός είναι ο ενθουσιασμός... Κι αμέσως, τα όνειρά μου,προτού προλάβουν να φθαρούν από το φόβο...

Διαβάστε Περισσότερα
Πρωινό του Απρίλη

Πρωινό του Απρίλη

Το πρώτο φως του Απρίλη σχεδιάζει στα χάρτινα μάτια μου την άνοιξη Χαρτογραφώ μια ηλιαχτίδα Προκλητικά γλιστρά στο γυμνό στήθος σου ενώ κοιμάσαι και οι σκέψεις σου χορεύουν σε ένα γλυκό μειδίαμα Πόσο μ' αρέσει να σε κοιτάζω! Μπορεί η όψη σου να γέρασε όμως εγώ σε...

Διαβάστε Περισσότερα
Απώλεια, της Εύας Μπουγιούκου

Απώλεια, της Εύας Μπουγιούκου

Κοιτάζω το μαύρο ουρανό πώς λικνίζεται νωχελικά στον ήχο της σιωπής. Πιάνω ένα αστέρι, πιάνω τον κόσμο, επαφή με το άπειρο Κι εσύ πλανιέσαι στις φωτεινές σκιές... Γιατί τα "ω" να κάνουν τόσο επώδυνη την απώλεια; Πλάι σε ένα μαραμένο λευκό τριαντάφυλλο που μου ‘δωσες...

Διαβάστε Περισσότερα
Για έναν ταξιδιώτη

Για έναν ταξιδιώτη

Ταξιδιώτη, εσύ, μια βαλίτσα αναμνήσεις ή ένας σάκος εμπειρίες που νοσταλγείς εσύ, που απλώνεις στο άγνωστο το χέρι και πλανιέσαι σε τόπους μαγικούς μη θαρρείς πώς έχεις δει τον κόσμο. [...] γράφει η Εύα...

Διαβάστε Περισσότερα
Περιμένοντας τη σκέψη

Περιμένοντας τη σκέψη

Περιμένω τη σκέψη που θα σε φέρει κοντά μου καβαλάρη της χίμαιρας, ιππότη του ονείρου μου... Με λυγμούς και παροξυσμούς, με ορμές και παρορμήσεις απεκδύομαι τη λήθη και πλέκω το φόρεμα της απαγορευμένης μνήμης. Παγιδεύομαι στα νήματα του "μη". [...] γράφει η Εύα...

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο