Select Page

Πικρή ανάμνηση, της Άννας Ρουμελιώτη

Πικρή ανάμνηση, της Άννας Ρουμελιώτη

Κρύα ανοιξιάτικη νύχτα

σου υφαίνω αραχνούφαντο πέπλο την ομίχλη

υποκινώ τις θολές μου αναμνήσεις

να ξεχυθούν βάναυσα μέσα στο σκοτάδι

μαζί με τους δαίμονές μου.

Το χάος μου αχρηστεύει το φεγγάρι σου

και διώχνει τα αστέρια σου

μένω μόνη μαζί σου μαζί με τους χλευασμούς της μέρας

τις ταπεινώσεις, τις απαξιώσεις,

που με σφίγγουν δυνατά απ΄το λαιμό

μα δεν με σκοτώνουν

μόνο μου αφήνουν ένα ελάχιστο περιθώριο

ανάσας για να προλάβω να συρθώ μέσα σου.

Μην μου κακιώνεις, που παραμονεύω

κάθε βράδυ τον ουρανό σου

για να του κλέψω ένα σύννεφο

μην μου θυμώνεις νύχτα μου

να κρυφτώ μέσα του λαχταράω

και σαν φυσήξει δυνατός αγέρας

να με σκορπίσει στα πέρατα του κόσμου και να χαθώ.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

11 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    ”…Οι ταπεινώσεις και οι απαξιώσεις που σφίγγουν δυνατά το λαιμό μα δεν σκοτώνουν ”μεγάλη κουβέντα αυτή

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    “για να του κλέψω ένα σύννεφο
    μην μου θυμώνεις νύχτα μου
    να κρυφτώ μέσα του λαχταράω
    και σαν φυσήξει δυνατός αγέρας
    να με σκορπίσει στα πέρατα του κόσμου και να χαθώ”.

    Τι όμορφο, τι πολύ πολύ όμορφο, Άννα μου! Τα θερμά μου συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Δυνατές οι λέξεις και το νόημά τους… και τόσο μα τόσο τρυφερά ειπωμένες!!! Την καλημέρα μου!!!

    Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ξεχειλίζει το συναίσθημα… λες και το συνόδευε ένας αναστεναγμός…

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Απλά υπέροχο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!