Πιστεύω, του Χριστόφορου Τριάντη

Δημοσίευση: 10.03.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

fog_light

Πιστεύω στην ομορφιά,

όπως χαράζει πρόσωπα και τόπους

Οι ρυτίδες της σιμά στα εικονίσματα

οργώνουν τα χωράφια της αλήθειας

Πιστεύω στους απερχόμενους

Αυτούς που σηκώνουν

γενναία τον Σταυρό τους

εκείνη τη δύσκολη στιγμή

αγγίζοντας την αλήθεια,

ξέχωρα από αριθμούς και δυστυχίες

Μένουν πιστοί στα αστέρια

Πιστεύω στον ουρανό:

ό,τι φανερώνει με την Ανατολή

κι ό,τι κρύβει με τα δειλινά του

Πιστεύω στον Λόγο

Αυτόν τον άγραφο δημιουργό

που ξεθάβει τις λέξεις,

έμπνευση τις κάνει

για τους εραστές των κορυφών

Πιστεύω στο φως

που δεν αφήνει τ' άδικο

να σκιάξει την ντροπή των γυναικών

Το φως

που προστατεύει τη θυσία των αγωνιστών

Πιστεύω στον δρόμο

που τα λουλούδια, τη θάλασσα, τα βουνά

στην καρδιά μου τ' ανεβάζει

και σπαράγματα της ψυχής μου γίνονται

Πιστεύω στον θάνατο της λήθης

Γιατί οι θύμησες και οι στιγμές της

είναι οι μόνες 

που μένουν ζωντανές στον νου και στην καρδιά,

ως το τέλος

Πιστεύω στην αθωότητα

που δίνει φτερά στον έρωτα

Ποίηση τον κάνει χιλιοτραγουδισμένη!

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Πόση δύναμη τελικά κρύβει ένα πιστεύω!!! Πολύ όμορφο το ποίημά σας… μπράβο σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου