Ποιήματα

22.03.2019

ΤΑΒΕΡΝΑΚΙ

Χρήμα, πιτσαρίες και αγροτικά.
Απλωμένα σε χάρτη νησιού λιγδωμένο με λάδι.
Η προσμονή για σύνταξη, θολοί υπολογισμοί.
Θαμπώνουν όλα πιο πολύ με κάθε λέξη και αριθμό.
Τρακτέρ σαν λάμψεις και οι πεθερές σαν σκιά
Οι γυναίκες που δεν πρέπει να ανακατεύονται
αλλά είναι πιο πολύ εκεί σαν απούσες.
Στην δίπλα καρέκλα γεμίζουν τα παιδικά όνειρα
με κατεψυγμένες γαρίδες και πατάτα σε όγκους.
Πεθαίνει η μαγεία
για να ζήσει ένα παιδί που οφείλει να μεγαλώνει.
Μόνο το βλέμμα οφείλει να αντιστέκεται
ραμμένο πηχτά στις μνήμες.

 

ΑΝΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΜΟΝΗ

Κάποτε θα με γράψουν
πριν προλάβω να γράψω εγώ για εκείνους.
Κλεισμένος σε ένα τετράγωνο χαρτί…
Ασφυκτικά!
Ξεχνάω πως να περιμένω
και προσεύχομαι όλα να γίνουν κύβος.

 

ΑΓΙΑ ΕΙΚΟΝΑ

Πότε τα βαθιά καφέ του βλέμματος αυστηρά
Πότε γλυκά και συγκαταβατικά 
Καμιά φορά ακόμα και έκπληκτος
Και για μέχρι το τέλος του κόσμου θλιμμένος 
και στον πιο κακό και στον πιο καλό
Κρυμμένος στην υπερπαρουσία του
ακολουθώντας τόση αφόρητη ανθρωπίλα

 

ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ

Το μέλλον Μου
Ενσαρκωμένος άγνωστος παράγοντας καθορισμού
Εαυτοί που κοιτάνε μόνο προς τα μέσα
Γλύφω αντικατοπτρισμούς και κλώνους
Ψάχνω την πηγή του κάθε τρόμου
Χτυπάω έξω από την πόρτα,
ενώ έχω χτιστεί από την αρχή στα θεμέλια
Τρομερή σιγή πριν τους κυκλώνες
κάθε Ίδια μοίρα
Εκτινάσσεται, αργεί, σακατεύεται
τρέχει, επιστρέφει, ψευτοθεριεύει
Όλα μια υπόσχεση χωρίς αρχικό αποστολέα
Παραμορφωτικός καθρέφτης ο χάρακας
Τον κρατάω και μετράω σκοτάδια

 

ΜΙΚΡΟΕΡΩΤΑΣ

Λέω όχι στις γυναίκες
Τα ναι μόνο για μικρές σπαρακτικές στιγμές μαζί
Λίγα nanoseconds για λευκά κρινοδάχτυλα
Για μορφές μυστήριας καμπυλότητας. 
Θυσιάζω πλεονάζων δυναμικό
Πολλές φορές βαραίνει αφόρητα.

_

γράφει Van V

Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου