Ποιήματα

22.03.2019

ΤΑΒΕΡΝΑΚΙ

Χρήμα, πιτσαρίες και αγροτικά.
Απλωμένα σε χάρτη νησιού λιγδωμένο με λάδι.
Η προσμονή για σύνταξη, θολοί υπολογισμοί.
Θαμπώνουν όλα πιο πολύ με κάθε λέξη και αριθμό.
Τρακτέρ σαν λάμψεις και οι πεθερές σαν σκιά
Οι γυναίκες που δεν πρέπει να ανακατεύονται
αλλά είναι πιο πολύ εκεί σαν απούσες.
Στην δίπλα καρέκλα γεμίζουν τα παιδικά όνειρα
με κατεψυγμένες γαρίδες και πατάτα σε όγκους.
Πεθαίνει η μαγεία
για να ζήσει ένα παιδί που οφείλει να μεγαλώνει.
Μόνο το βλέμμα οφείλει να αντιστέκεται
ραμμένο πηχτά στις μνήμες.

 

ΑΝΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΜΟΝΗ

Κάποτε θα με γράψουν
πριν προλάβω να γράψω εγώ για εκείνους.
Κλεισμένος σε ένα τετράγωνο χαρτί…
Ασφυκτικά!
Ξεχνάω πως να περιμένω
και προσεύχομαι όλα να γίνουν κύβος.

 

ΑΓΙΑ ΕΙΚΟΝΑ

Πότε τα βαθιά καφέ του βλέμματος αυστηρά
Πότε γλυκά και συγκαταβατικά 
Καμιά φορά ακόμα και έκπληκτος
Και για μέχρι το τέλος του κόσμου θλιμμένος 
και στον πιο κακό και στον πιο καλό
Κρυμμένος στην υπερπαρουσία του
ακολουθώντας τόση αφόρητη ανθρωπίλα

 

ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ

Το μέλλον Μου
Ενσαρκωμένος άγνωστος παράγοντας καθορισμού
Εαυτοί που κοιτάνε μόνο προς τα μέσα
Γλύφω αντικατοπτρισμούς και κλώνους
Ψάχνω την πηγή του κάθε τρόμου
Χτυπάω έξω από την πόρτα,
ενώ έχω χτιστεί από την αρχή στα θεμέλια
Τρομερή σιγή πριν τους κυκλώνες
κάθε Ίδια μοίρα
Εκτινάσσεται, αργεί, σακατεύεται
τρέχει, επιστρέφει, ψευτοθεριεύει
Όλα μια υπόσχεση χωρίς αρχικό αποστολέα
Παραμορφωτικός καθρέφτης ο χάρακας
Τον κρατάω και μετράω σκοτάδια

 

ΜΙΚΡΟΕΡΩΤΑΣ

Λέω όχι στις γυναίκες
Τα ναι μόνο για μικρές σπαρακτικές στιγμές μαζί
Λίγα nanoseconds για λευκά κρινοδάχτυλα
Για μορφές μυστήριας καμπυλότητας. 
Θυσιάζω πλεονάζων δυναμικό
Πολλές φορές βαραίνει αφόρητα.

_

γράφει Van V

Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου