Ποιητική ειλικρίνεια στα “κατάστιχα” του Δήμου Χλωπτσιούδη

Με την ποιητική συλλογή «κατάστιχα» ο Δήμος Χλωπτσιούδης έρχεται να προσθέσει μερικούς ακόμα λίθους στο νησί της Ποίησης, όπως ο ίδιος παρουσιάζει -σε δοκίμια και άρθρα του- την ποιητική γραφή.

Η πρώτη του εμφάνιση ήταν με την «οργή της πεταλούδας» (2013). Τα κατάστιχα ξαφνιάζουν με το νέο ύφος και τη στιχουργική. Σύντομα ποιήματα (3-5 στίχων), αυτόνομα μεταξύ τους και χωρισμένα σε ανεξάρτητες ενότητες, δημιουργούν ένα διαφορετικό κλίμα από εκείνο που είχαμε συναντήσει στην οργή της πεταλούδας.

Δήμος Χλωπτσιούδης

Ο τίτλος ακόμα της συλλογής υποδηλώνει ένα σημειωματάριο, έναν κατάλογο στον οποίο καλείται να ανατρέξει ο αναγνώστης. Ταυτόχρονα όμως το συνθετικό στίχος δηλώνει την ποιητική διάθεση του καταλόγου. Η συλλογή μπορεί κάλλιστα να παρομοιαστεί με το αμυδρό φως που σκορπά ένα μικρό σπίρτο στην κατάμαυρη εποχή μας, όπως ακριβώς αποτυπώνεται στο εξώφυλλο. Η πρώτη όμως θέαση του τίτλου μέσα στο μαύρο εξώφυλλο μας φέρνει στο νου τα "μαύρα κατάστιχα" όπου οδηγήθηκε ο ίδιος ο Άνθρωπος. Έτσι, ο αναγνώστης γρήγορα θα αντιληφθεί ότι η ποιητική του Χλωπτσιούδη είναι κατά βάθος ανθρωπιστική και κοινωνική.

Ψηφίδες ποιητικές συναποτελούν τη συλλογή. Στίχοι θρυμματισμένοι, απότομοι, μικροί. Ο λόγος του ποιητή αποφθεγματικός, λιτός. Η δύναμη της εικόνας κυριαρχεί σε όλη τη συλλογή. Εικόνες από μία ρημαγμένη κοινωνία που προσπαθεί να σταθεί όρθια αντιπαρατίθενται με ονειρικές συνθέσεις. Η ποιητική του Χλωπτσιούδη έχει κοινωνικό προβληματισμό. Η κρίση, οι συνέπειές της, ο Άνθρωπος είναι στο επίκεντρό του…

Η γλώσσα του έχει τη δυναμική της προφορικότητας. Μεταχειρίζεται όλες τις γλωσσικές ποικιλίες. Λέξεις καθημερινές και λαϊκές ή από τοπικά ιδιώματα, διατυπώσεις που μοιάζουν με εκείνη των sms, στιχουργική που κάποτε φορές θυμίζει την πολιτική συνθηματολογία κι ενίοτε γράφιτι σε τοίχους. Η συνθηματικότητα σε συνδυασμό με τη θραυσματική διατύπωση διαμορφώνουν μία νόρμα που κάνει τις συνθέσεις του να μοιάζουν με σύντομες νωπογραφίες σε έναν ιδιότυπο ποιητικό καμβά, σαν ένα ακατάστατο φαινομενικά κολλάζ φωτογραφιών. Άλλες μελαγχολικές, απογοητευτικές και απαισιόδοξες, κι άλλες στη χώρα ονείρων, κι άλλοτε σε έναν μαγικό τόπο λαγνείας κι έρωτα.

Ο ποιητής μεταχειρίζεται αρχαιοελληνικούς μύθους με το δικό του τρόπο, όπως τον είδαμε και στην οργή της πεταλούδας. Η αρχαιοελληνική παράδοση δίνει αφορμή για την ανασκευή των μύθων. Αποκτούν πλέον άλλους συμβολισμούς πλάι σε οικείες στον αναγνώστη εικόνες από την τηλεοπτική ή βιωματική καθημερινότητα. Με ιδιαίτερη εκφραστικότητα η κριτική απαντά την αγανάκτηση. Ο πόνος συνδέεται με την οργή.

Επιρροές εντοπίζονται από όλη τη νεοελληνική λογοτεχνική παράδοση. Από το λεξιλόγιο του Σολωμού και τον επιθετικό ριζοσπαστισμό του Κάλβου μέχρι την καρυωτακική προσέγγιση της καθημερινότητας. Απέχει από τα επικά χαρακτηριστικά της γενιάς του ’30. Άλλοτε όμως ο λόγος του θυμίζει Λειβαδίτη, άλλες φορές Αναγνωστάκη. Από την ποιητική του δεν εκλείπουν ούτε οι ελυτικές αναφορές. Εμφανείς είναι και οι μεταμοντέρνες επιρροές τόσο στην εικονοπλασία όσο και στην εκφραστική δύναμη.

Δεν πρόκειται όμως για μίμηση, αλλά για μια δημιουργική αντιμετώπιση των ποιητών του παρελθόντος στο ποιητικό και κοινωνικό σήμερα. Πιστός στο στίχο ως μορφή ο Χλωπτσιούδης εγκαταλείπει το πεζολογικό ύφος που κυριάρχησε έως το μεταίχμιο της χιλιετίας, αν και υιοθέτει πλήρως την πρόζα.

Η κριτική για το παρόν, η αγωνία το μέλλον και η ποιητική αναδημιουργία του παρελθόντος συναντώνται στη δημιουργική οδό για να αναμετρηθούν με τα συναισθήματα του αναγνώστη. Άλλωστε, όπως ο ίδιος σχολιάζει ο ποιητής ως άνθρωπος της τέχνης δημιουργεί τις συναισθηματικές προϋποθέσεις ώστε το κοινό να αφουγκραστεί τα μηνύματά του. Δεν χρειαζόμαστε ποιητικές ρητορείες, ούτε συμβουλές. Χρειαζόμαστε έναν άλλο δρόμο που να μας απομακρύνει από τον εκμαυλισμό της τηλεοπτικής γλώσσας, από την υποδούλωση της ουσίας στην εικόνα.

Αυτό που ο Ευριπίδης διατύπωσε τραγικά, εμείς καλούμαστε σήμερα να το ξαναανακαλύψουμε, να ξαναδιακρίνουμε το είναι από το φαίνεσθαι. Και η νέα του ποιητική συλλογή, διατηρώντας το γνώριμο κριτικό και δηκτικό ύφος του, προσπαθεί να αναδείξει τη εικόνα όπως τη συλλαμβάνουν οι αισθήσεις και τα συναισθήματα, το είναι, αντικρούοντάς την προς το φαίνεσθαι των ειδησεογραφικών δελτίων.

 

_

γράφει η Γιούλα Οικονόμου

Μπορείτε να αγοράσετε τα "Κατάστιχα" από το Cosmotebooks (κλικ εδώ) ή από το myebooks.gr (κλικ εδώ) στην τιμή των 6,49€

κατάστιχα Δήμος Χλωπτσιούδηςεκδόσεις: τοβιβλίο

είδος: ποίηση |  σελίδες:  74 | ISBN: 978-618-81493-4-2| τιμή:  6,49€

Ακολουθήστε μας

Α΄ στον έρωτα, του Γιώργου Αγγελίδη

Α΄ στον έρωτα, του Γιώργου Αγγελίδη

Ένα νεαρό έγχρωμο παιδί νιώθει μπερδεμένο στη σχέση του κι αποφασίζει να χωρίσει με την κοπέλα του. Ταυτόχρονα ένα συνομήλικό του αγόρι προσπαθεί να ανακαλύψει την ερωτική του ταυτότητα. Γνωρίζονται μέσω μιας εφαρμογής κι από την αρχή η χημεία μεταξύ τους χτυπάει...

Άνθρωπε

Άνθρωπε

Άνθρωπε. Αιώνια σκλάβε του χρόνου και της ματαιότητας σε έναν κόσμο αρετής και κακίας. Παλεύεις να γίνεις κάτι. Να αποκτήσεις ελευθερία. Και έτσι βρίσκεις τον εαυτό σου. Ενώ άλλες φορές τον χάνεις.  Πριν καν τον καταλάβεις…   _ γράφει η Διώνη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωπε

Άνθρωπε

Άνθρωπε. Αιώνια σκλάβε του χρόνου και της ματαιότητας σε έναν κόσμο αρετής και κακίας. Παλεύεις να γίνεις κάτι. Να αποκτήσεις ελευθερία. Και έτσι βρίσκεις τον εαυτό σου. Ενώ άλλες φορές τον χάνεις.  Πριν καν τον καταλάβεις…   _ γράφει η Διώνη...

Το αίμα της αμαρυλλίδας, του Μιχάλη Παπαγεωργίου

Το αίμα της αμαρυλλίδας, του Μιχάλη Παπαγεωργίου

Ένας νεαρός άντρας που ασχολείται με τη μουσική ταξιδεύει σε διάφορα μέρη της Ευρώπης και της Αμερικής ώστε με αφορμή διάφορα γκρουπάκια που προμοτάρει να γνωρίζει τον τόπο και τους ανθρώπους του. Ποιος όμως είναι πραγματικά ο σκοπός των ταξιδιών του; Θα καταφέρει να...

Ηλίας Τσέχος: ‘Ο Λωτός δεν Ξεχνά’

Ηλίας Τσέχος: ‘Ο Λωτός δεν Ξεχνά’

Ηλίας Τσέχος Ο Λωτός δεν Ξεχνά _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Από τις εκδόσεις ‘Φεγγίτη’ με έδρα την πόλη της Θεσσαλονίκης, κυκλοφορεί η 14η ποιητική συλλογή του Ηλία Τσέχου, που εν προκειμένω φέρει τον τίτλο ‘Ο Λωτός Δεν Ξεχνά.’ Θα μπορούσαμε κάλλιστα να αναφέρουμε...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου