Πονάει ο χωρισμός

14.08.2016

Πονάει ο χωρισμός,
σαν μια πληγή που αιμορραγεί και τρέχει…
Πως να κλείσει απ’ την μια στιγμή στην άλλη, πως να σταματήσει να έρχεται η μορφή σου στα όνειρά μου .
Και ας ξέρω πως ζούσα σ’ έναν ψεύτικο κόσμο,
σε λόγια ψεύτικα
σε όνειρα κλεμμένα.
Σε ερωτεύτηκα πολύ
και τώρα κουλουριασμένη στης μοναξιάς μου τα συντρίμμια,
κοιτάζω το απέραντο γαλάζιο με μια ανάμνηση να μου τρυπάει τα στήθη,
μ’ εκείνες τις λέξεις που μου χάριζες για καληνύχτα και εγώ με αφέλεια τις είχα πιστέψει.
Δεν έχει νόημα να σου ρίξω ευθύνες,
μα το μόνο που ήθελα ήταν να μου έλεγες αλήθεια,
αυτό με πληγώνει πιο πολύ απ’ όλα.
Ο έρωτας θα καταλαγιάσει και θα χαθεί,
μα εκείνο που θα με πονάει πάντα είναι που μου είπες ψέματα.
Αυτό όσο και να θέλω δεν θα καταφέρω να το ξεχάσω.

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    Ακριβώς έτσι Βασιλική. Αυτό το ξεγέλασμα είναι που πονάει. Αυτό το ψέμα. Πολύ ωραία τα περιέγραψες…

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Καλημέρα!!!Ευχαριστώ πολύ!!!

      Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ο ζωντανός ο χωρισμός…..παρηγοριά δεν έχει!
    Τραγικά αληθινό….

    Απάντηση
  3. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο και αληθινό!!!

    Απάντηση
    • ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΟΥΡΓΕΛΑ

      Σας ευχαριστώ πολύ!!!

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα πονάνε και δικαίως δεν ξεχνιούνται.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου