Πονάει ο χωρισμός

14.08.2016

Πονάει ο χωρισμός,
σαν μια πληγή που αιμορραγεί και τρέχει…
Πως να κλείσει απ’ την μια στιγμή στην άλλη, πως να σταματήσει να έρχεται η μορφή σου στα όνειρά μου .
Και ας ξέρω πως ζούσα σ’ έναν ψεύτικο κόσμο,
σε λόγια ψεύτικα
σε όνειρα κλεμμένα.
Σε ερωτεύτηκα πολύ
και τώρα κουλουριασμένη στης μοναξιάς μου τα συντρίμμια,
κοιτάζω το απέραντο γαλάζιο με μια ανάμνηση να μου τρυπάει τα στήθη,
μ’ εκείνες τις λέξεις που μου χάριζες για καληνύχτα και εγώ με αφέλεια τις είχα πιστέψει.
Δεν έχει νόημα να σου ρίξω ευθύνες,
μα το μόνο που ήθελα ήταν να μου έλεγες αλήθεια,
αυτό με πληγώνει πιο πολύ απ’ όλα.
Ο έρωτας θα καταλαγιάσει και θα χαθεί,
μα εκείνο που θα με πονάει πάντα είναι που μου είπες ψέματα.
Αυτό όσο και να θέλω δεν θα καταφέρω να το ξεχάσω.

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    Ακριβώς έτσι Βασιλική. Αυτό το ξεγέλασμα είναι που πονάει. Αυτό το ψέμα. Πολύ ωραία τα περιέγραψες…

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Καλημέρα!!!Ευχαριστώ πολύ!!!

      Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ο ζωντανός ο χωρισμός…..παρηγοριά δεν έχει!
    Τραγικά αληθινό….

    Απάντηση
  3. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο και αληθινό!!!

    Απάντηση
    • ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΟΥΡΓΕΛΑ

      Σας ευχαριστώ πολύ!!!

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα πονάνε και δικαίως δεν ξεχνιούνται.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου