Πού να πιστέψω;

10.03.2015

 

 

Σε Ποιά Σημαία να πιστέψω...;

Σε Ποιόν Θεό;

Αφού Πατρίδα

και Θρησκεία αναζητώ...

Για ποιά "Ειρήνη" πρέπει

να πολεμήσω...;

Αυτός Ο Δρόμος

δεν μας βγάζει πουθενά.

Το Όπλο που έπρεπε στον ώμο

να κρατήσω, παιχνίδι έγινε,

Μέσα σε Χέρια Παιδικά...

Πότε θ' αλλάξει

πορεία αυτό το πλοίο;

Τόσες φουρτούνες...

Πώς να αντέξει το σκαρί;

Κι αν πιά ο κόσμος

κόπηκε στα δύο,

δεν θα προλάβει

τίποτα να σωθεί...

Πόσες Γενιές θα πρέπει

να περάσουν;

Κλάματα πόνου...

Πόσα θα ακουστούν;

Αφού Οι Επόμενοι

Την Ιστορία θα ξεγράψουν.

Όλα Όσα Χτίσαμε...

Χωρίς ανάμνηση δεν αρκούν.

 

_

γράφει η Μαρία Νάντη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου