γράφει ο Κατερίνα Σιδέρη

Οι εκδόσεις Αυγέρη, προσφέρουν στο αναγνωστικό κοινό βιβλία που ξεχωρίζουν στην εμφάνισή τους, μα δεν τα αγαπώ μονάχα γι’ αυτό. Οι ιστορίες που φιλοξενούν είναι άξιες λόγου, είναι δυνατές και προσεγμένες και το κυριότερο, κρατούν το ενδιαφέρον σου στο ζενίθ μέχρι την τελευταία τους λέξη.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το σημερινό μας βιβλίο. Όσο κι αν προσπάθησα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης να εκμαιεύσω πληροφορίες και να φτάσω γρηγορότερα στη λύση του γρίφου, δεν τα κατάφερα. Μονάχα όταν η συγγραφέας θέλησε να προβεί σε αποκαλύψεις, μονάχα τότε ανακάλυψα τον συλλογισμό της και δεν σας κρύβω έμεινα μετέωρη να αναμοχλεύω ξανά και ξανά τα όσα μόλις είχα διαβάσει και να δικαιολογώ τη στάση της.

Μα ας μην χρονοτριβώ. Ελάτε παρέα να ξεδιπλώσουμε ένα μπερδεμένο κουβάρι, να σταθούμε σε κάποια του σημεία, διατηρώντας πάντα ένα φειδωλό προφίλ γιατί η μαγεία των αποκαλύψεων έχει περισσότερη αξία όταν δεν την μοιράζεσαι!

…κάθε επιστροφή είναι ένα μικρό μέρος του ταξιδιού που κάνεις… 

Η Τζόις Τζέιμς ήταν αναγνώστρια χειλιών. Ήταν lip reader, εργαζόταν για την αστυνομία, αλλά εδώ και 3 χρόνια έχει αλλάξει άρδην τη ζωή της. Πλέον είναι υπάλληλος ηλεκτρονικού καταστήματος, τα έχει αφήσει όλα πίσω της και βρίσκει καταφύγιο στη μοναχικότητα και το ψάρεμα, όταν ένα πτώμα ανάμεσα στα καλάμια της λίμνης ξυπνήσει εφιάλτες και σκορπίσει αλόγιστα τρόμο.

Η Τζόις συνηθίζει συντροφιά με ένα καλάμι ψαρέματος, μια βάρκα και την εκκωφαντική σιωπή της λίμνης, να κατευνάζει τους χτύπους της καρδιάς της. Έχει πάντα μαζί της ένα μαχαίρι όχι για προστασία, μα για να σχηματίζει στο ξύλο ότι σκαλώνει στη φαντασία της. Η συναναστροφές της λιγοστές, οι κουβέντες της ακόμη λιγότερες. Θέλει να κινείται αθέατη στο πλήθος, να ζει συμβατικά και να αναμοχλεύει στο μυαλό της μια αστοχία που σημάδεψε για πάντα τη ζωή της.   

Οι γυναίκες ντυμένες στα λευκά, η επιστροφή του Ίθαν Μπέκετ ικανή να ταράξει την Τζόις, μια νέα αποστολή που πρέπει να γίνει μέλος της, η φράση ενός μηνύματος η οποία την ταρακουνάει συθέμελα, ο τυχερός αριθμός 7, ένα κακό όνειρο που κάτι ζητάει αλλά και ο θρύλος της λίμνης για τα αερικά τον οποίο γνωρίζει η Τζόις από παλιά, κάθε άλλο παρά ασύνδετες φράσεις είναι.

Θα σταθώ για λίγο στον Ίθαν. Ήταν επικεφαλής των αποστολών που κομμάτι τους ήταν και η Τζόις. Ήταν ο μέντοράς της, ο έρωτάς της, ο μόνος άνθρωπος που μπορούσε να μοιραστεί μαζί του τα πάντα. Έμειναν ζωντανοί έπειτα από μια απόπειρα διάσωσης, ενόσω η υπόλοιπη ομάδα έγινε κόκκοι σκόνης, από λάθος εκτίμηση της Τζόις. Μετά από αυτό άφησε τα πάντα πίσω της και κρύφτηκε στη λίμνη.

Όμως ο Ίθαν είναι το λιμάνι της. Τον έχει ανάγκη κι ας μην το παραδέχεται. Χρειάζεται την ασφάλεια που νιώθει κοντά του, χρειάζεται την αγκαλιά του, το βλέμμα του που σκαλώνει πάνω της. Τα θέλει όλα.

Να τα ζητήσει;

Ποτέ.

Να τα διεκδικήσει;

Όχι.

Έφυγε, τον παράτησε κι αυτό δεν αλλάζει…

…η ζωή δεν σε πάει κάπου. Εσύ περπατάς κι αν αντέχεις να κοιτάς, βρίσκεις …

Θα διαβάσουμε για γυναίκες που βίωσαν κακοποιητικές συμπεριφορές, για ένα ηχητικό μήνυμα σε κινητό χωρίς κάρτα SIM, για ένα φοιτητικό δωμάτιο εστίας, για ένα πανί ποτισμένο με χλωροφόρμιο, για την παροχή στοιχείων μέσα σε ένα USB, για το βιβλίο ‘Οδυσσέας’, αλλά και για το τοπικό φεστιβάλ με τον κόσμο να διασκεδάζει και τη λίμνη να φωτίζεται από δεκάδες φαναράκια.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Nατάσας Γκουτζικίδου, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:

…αν ποτέ νιώσεις χαμένη, γύρνα σε ένα μέρος που μοιάζει με αρχή…

Ας μην κρυβόμαστε. Αναζητούμε έναν δολοφόνο. Κάποια σχέση έχει με την Τζόις και ο Ίθαν θέλει να την προστατέψει. Λευκά μαντήλια, λευκά φορέματα, πρόσωπα σβησμένα, μάτια ξέχειλα τρόμο. Τι θέλουν να μας πουν; Που προσπαθούν να μας οδηγήσουν; Γιατί η σύνδεση με το παρελθόν είναι επιτακτική ανάγκη; Πως μπορείς να επαναφέρεις στη μνήμη σου αναμνήσεις οικειοθελώς ξεχασμένες;

Αν περιμένετε να σας απαντήσω, έχετε κάνει ακόμη ένα λάθος. Η λύση του γρίφου ακόμη κρύβεται. Ο δολοφόνος επιμένει να μένει αθέατος. Η ώρα της κρίσης όμως κοντοζυγώνει. Μια μάρκα τσιγάρων που πλέον έχει αποσυρθεί και ένα άλμπουμ με φωτογραφίες, θα δώσουν τη δική τους εκδοχή στην ιστορία, συμπληρώνοντας άλλο ένα κομμάτι στο παζλ της Τζόις.

Λάτρεψα τις σκόρπιες στοχαστικές φράσεις του κειμένου. Αγάπησα τις σύντομες προτάσεις που χαρακτηρίζουν το βιβλίο. Οικειοποιήθηκα τους χαρακτήρες και ευτυχώς δεν κατάφερα να ανακαλύψω εκείνον που κινούσε τα νήματα.

Η Νατάσα Γκουτζικίδου είχε κερδίσει το στοίχημα έναντι εμού. Έφτασα ξέπνοη στους τίτλους τέλους και όσα διάβασα με άφησαν άφωνη. Δεν φαντάζεστε το τέλος που έχει επιλέξει για την ιστορία της. Είναι ανατρεπτικό, είναι απρόσμενο, είναι ένα τέλος που αρμόζει στο ύφος γραφής της.

Για ακόμη μια φορά, διάβασα το βιβλίο της σε ελάχιστο χρόνο. Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου και όταν πια κατάφερα να βρω τη νηνεμία μου, συμφώνησα μαζί της πως άλλο τέλος δεν είχε θέση στην πολύκροτη πλοκή του βιβλίου!

Λέτε να βρέθηκε ο δολοφόνος;

Λέτε να έχει χορτάσει αίμα;

Λέτε να λαθέψει στην τελευταία πράξη του σχεδίου;

Λέτε να αποκαλυφθούν στο φως τα μυστικά του παρελθόντος;

Ποιος τελικά πρέπει να πεθάνει;

Σειρά σας να τα ανακαλύψετε!

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Μια γυναίκα που τρέχει μακριά από τις αναμνήσεις της.

Κι ένας έρωτας που δεν έσβησε ποτέ.

Η Τζόις Τζέιμς, πρώην lip reader της αστυνομίας, θέλησε μόνο σιωπή.

Αντί για σιωπή, βρήκε θάνατο.

Αντί για γαλήνη, βρήκε τον Ίθαν Μπέκετ ξανά μπροστά της.

Κάποια μυστικά δεν θάβονται. Κι όταν αναδύονται, ζητούν αίμα.

Μια φωνή από το παρελθόν ψιθυρίζει: Πρέπει να πεθάνεις.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.

H Nατάσα Γκουτζικίδου γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Μοιράζει την καρδιά της μεταξύ Αθήνας και Διδυμοτείχου από όπου κατάγεται. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Ελληνικό Πολιτισμό στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Από το 2006 εργάζεται στον χώρο των εκδόσεων αδιάλειπτα. Μεταξύ άλλων, γράφει ταξιδιωτικά κείμενα για να ταξιδεύει το μυαλό της, κάνει copywriting για λογαριασμό μεγάλων εταιρειών και επιμέλειες κειμένων, λογοτεχνικών και μη.

Συνολικά κυκλοφορούν είκοσι βιβλία της. Κάποια από αυτά έχουν φιλοξενηθεί σε εφημερίδες πανελλαδικής εμβέλειας, με μεγάλη αποδοχή από το κοινό, ενώ διηγήματά της έχουν βραβευτεί σε διαγωνισμούς. Έχει έναν γιο και μία κόρη. Πιστεύει ότι η οικογένειά της είναι η έμπνευσή της.

Ο «Ιανός» είναι το 21ο βιβλίο της. Το λες και blackjack.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αυγέρη.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.