Μια προσευχή ανάσα της ζωής.
Δυο μάτια αηδόνι της ψυχής.

Γέλα μικρό μου πουλί.
Να ομορφύνει η άνοιξη.
Τον παράδεισο
παραγγείλαμε για σε.
Κοιμήσου αγγελούδι μου
στην αγκαλιά της γης.
Η κόρη του ήλιου
το γάλα σού ετοιμάζει.

Πανάγιος ψαλμός.
Παλμός χερουβικός.
Των αποστόλων
ευλαβική στοργή.
Στεφάνι πλέξαμε
από βιόλες κι ηλιαχτίδες.
Με ουράνια αγκαλιά
να σε προικίσουμε.
Με μύρο να σε ντύσουμε.
Το όνειρο του ήλιου  
στο προσκεφάλι σου ν' αφήσουμε.
Κι ας χαθούμε στο μονοπάτι
της εκπλήρωσης στο άπαν.

Καντάδα αγγελική.
Φτερούγα πανάγιας Κυριακής
να απλώσουμε εμπρός σου.
Γλυκά να αποκοιμηθείς
στα κύματα άγιας μάνας.
Στο περιβόλι του θεού,
οι Μούσες το τραγούδι σου
να υμνήσουν.
Να φτερουγίζουν οι πνοές σου
στο στρώμα της Ειρήνης.
Αγγέλων μητρικών στασίδια
να ετοιμάσουμε.
Αφού ξεπλύνουμε τους εφιάλτες
με το αιώνιο της κολυμπήθρας ύδωρ.

Παραμυθένια λυρική σιγαλιά.
Στην αγκαλιά των στίχων
αγιογραφήσαμε τ' άρωμα σου.
Γλυκό μου αηδόνι.
Να σε ταΐζουμε μέλι
και πρόσφορο.
Τα φεγγάρια να προλάβουμε.
Να τα καλέσουμε κοντά σου.
Στρογγυλό περίγραμμα
στης κούνιας φωτεινό μειδίαμα.
Στο μονοπάτι της ζωής σου να στρώσουμε
χρυσάκλωνα πούπουλα κι ανθούς.
Ποτέ να μην πονέσεις.
Ποτέ να μην χαθείς.

Φάτνη επίπλαστη στην πάχνη της ψηφίδας.
Δώρα αγγέλων μάγων χρόνια φορτωμένα.
Με αύρα ουράνιας ελπίδας και αλήθειας.                               
Αχ! παιδάκι μου καλό.
Τα χνάρια των άστρων φυλάξαμε.
Να πλάσουμε τον κόσμο απ' την αρχή.
Δίχως πάθη, λάθη, ενοχές και οδυρμούς.
Άγραφη από χρέη η σελίδα σου.
Γαλήνια η θάλασσα να είναι.
Βάρκες Ελευθερίας,
Αγάπης, μόνο να αρμενίζουν.
Άκου το παραμύθι μικρό μου περιστέρι.

Ενός λεπτού γλυκού αντίδωρου σιγής.
Να αλλάξουμε το “Ω” με το “Α”.
Μια αρχή κύκνος λευκός.
Λαμπιόνια Ειρήνης
στο αύριο να αρμαθιάσουμε.
Αφροντυμένη Παναγιά
να σου στολίζει τα μαλλιά,
με κλαδιά ελιάς και κρίνα.
Ροδόνερο στην κούνια σου.
Κουδουνίστρες αγάπης     
στις χούφτες σου.
Τα ξωτικά να γνέφουν
πίσω απ' τα κάστρα
για έναν μόνο σκοπό.
Γλυκό μου σπουργίτι.
Γαλήνη κι ανάσταση
στο μηδέν των χρησμών.

Για το παιδί αυτού του κόσμου   
που μυρίζει βούτυρο και προσευχή.
Τη θεία δύναμη,
τη θεία κοινωνία να καλέσουμε.
Να εξαγνίσουμε τις πληγές μας
και το πνεύμα το φθαρτό.
Εξομολόγηση ψυχής, ζωής, πνοής
σε άγιους τόπους.
Σε καθάριους ουρανούς.
Να γραφτούν τα ευαγγέλια χριστών
απ' τους σοφούς.
Σ' έναν δρόμο φωτεινό.
Σ' έναν κόσμο ειρηνικό.
Σ' έναν ήλιο ελεύθερο.

Να μπορούμε τότε
να φέρουμε το όνομα του ανθρώπου.
Να κοιμόμαστε γαλήνια τις νύχτες.

Ω Θεοί!
Ω απέραντοι Ουρανοί!
Προστατέψτε κάθε παιδί
έστω κι απ' τη μυρωδιά της δυστυχίας.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!