Προσευχή

10.10.2015

 

Ώρες του δειλινού
Mόνοι στη θάλασσα
Οι ώμοι σας γυμνοί
Μπλεγμένα με αρμυρίκια τα μαλλιά σας
Αδράχνετε τη στιγμή
Της αναπόφευκτης μετάνοιας
Γονυπετείς προσεύχεστε στα τυφλά αστέρια
Που μόλις αποκαλύφτηκαν στο μεγαλείο τους.

Στεφάνια στα φωτεινά σας μέτωπα
Οι μαρτιάτικες βιολέτες με άρωμα βροχής
Τα φεγγαρόλουστα μάτια σας είναι
Ουρλιάζουν το όνομα μου
Απροστάτευτα τα σώματα σας
Στα κουρασμένα ναυάγια
Που η θάλασσα απερίσκεπτα ξεβράζει.

Οι στιλπνές τους επιφάνειες τρομάζουν
Το φως δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται
Μόνο να γεννιέται ή να πεθαίνει
Ανατέμνω τη μοναξιά μου σε αποχρώσεις
Ο ύπνος σας έντυσε με τον μανδύα του
Χρωματίζω τους ουρανούς μου
Με το μαύρο της αγρύπνιας.

 

_

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου