Προσφυγιά, της Ελευθερίας Σταματοπούλου

Δημοσίευση: 17.10.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

A39

 

Προσφυγική ζωή, μια άνιση υποταγή στα σύνορα ενός σάπιου  κόσμου.
Ξεριζωμός, διωγμός, λέξεις γεμάτες  πόνο αβάσταχτο, ασήκωτο.
Να τον αντέξεις δεν μπορείς εσύ, που δυτικά έτυχε να ζεις...
Και ένας θάνατος αργός, μαρτυρικός σε θάλασσες, απέραντα κοιμητήρια ψυχών.
Το κλάμα ενός βρέφους συνθλίβει κάθε άλλη πονεμένη κραυγή  σε μια τρύπια  βάρκα στοιβαγμένων, ανήμπορων ανθρώπων.
Είναι η ζωή που αναπηδά παλεύοντας να κυριαρχήσει στο σκοτεινό τοπίο του θανάτου.
Αντιδρώντας  στο σαθρό, κοκκαλιάρικο  πρόσωπο  του πολέμου  που ζει παρασιτώντας εις βάρος των αμάχων.
Το  όνειρο για ελπίδα  έσβησε αστραπιαία σαν άστρο που χάθηκε στον ουρανό.
Καμία ευχή δεν πάει χαμένη...
Κανένας αγώνας δεν νικιέται δίχως αγώνα...

 

_

γράφει η Ελευθερία Σταματοπούλου 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. sofiakioroglou

    Η σύντομη αυτή βινιέτα της προσφυγιάς ας αποτελέσει σημείο αυτοκριτικής των κυβερνήσεων αλλά και εφαλτήριο για αυτοκριτική του καθενός μας. Ωραίο κείμενο πάνω σε ένα επίκαιρο θέμα με πολλές συνιστώσες. Καλό Σαβ/κο!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ευχαριστώ πολύ!! Μακάρι να αποτελέσει..

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Αντιδρώντας στο σαθρό, κοκκαλιάρικο πρόσωπο του πολέμου που ζει παρασιτώντας εις βάρος των αμάχων…

    …με καλύψατε πλήρως…

    Απάντηση
  3. pipistrelo

    Σάπιος κόσμος πραγματικά, δεν ξέρω αν θα βελτιωθούν ποτέ τα πράγματα ή απλώς θα γίνονται χειρότερο, σάπιο σύστημα, σάπια όλα…

    Απάντηση
  4. Ροδάνθη

    Η πραγματικότητα όπως είναι , μέσα από την όμορφη γραφή της Ελευθερίας !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου