Προσωπογραφία

Δημοσίευση: 3.10.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

“And the river flows beneath your skin

Like savage horses kept within

And all is wasted in the sand

Like breaking diamonds with your hand”

Royksopp – Running to the Sea

“And rise with me forever

Across the silent sands

And the stars will be your eyes

And the wind will be my hands”

The Handsome Family – Far from any Road

 

Στ’ αυτιά σου μία άγκυρα και τα μαλλιά λυμένα

Το δέρμα σου κατάλευκο και δροσερό σαν γάλα

Κοιτάς και ονειροπολείς, αόριστα, θλιμμένα

Μ’ εκείνα τα κατάμαυρα τα μάτια τα μεγάλα

Μια αλυσίδα κρέμεται στο πόδι σου δεμένη

Κι ένα αρχαίο φυλαχτό ανάμεσα στα στήθη

Στα δάχτυλά σου πιάστηκε μια αχτίδα μαγεμένη

Που πέρασε και χάθηκε σαν ξένο παραμύθι

Σαν δυο ποτάμια ορμητικά χύθηκαν τα μαλλιά σου

Πλημμύρισαν τους ώμους σου κι έφτασαν στη πλάτη

Μια πεταλούδα κάθισε μέσα στην αγκαλιά σου

Με ευωδιές, χρυσόσκονη και χρώματα γεμάτη

Σαν άλογα οι φλέβες σου χτυπάνε και καλπάζουν

Η λάμψη απ’ τα μάτια σου θόλωσε τα αστέρια

Τα χέρια μου σαν άνεμος πάντα θα σε σκεπάζουν

Μάταια˙ σαν να σπάζουμε διαμάντια με τα χέρια

Ζωγράφισα τα χείλη σου με κόκκινο μολύβι

Κι έχω με γκρίζο απαλό τα βλέφαρα σκιάσει

Μα πώς να δείξω την σκιά που μέσα σου σε θλίβει;

Μα πώς τον άψυχο καμβά να κάνω να σου μοιάσει;

Ατέλειωτο και σήμερα έμεινε το πορτραίτο

Του λείπει αυτή η ένταση και η μελαγχολία

Σου πρέπει, Άγρια Ομορφιά, κάτι απ’ τον Τιντορέττο

Δυο στίχοι και το ιδανικό που κρύβουν τα βιβλία

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Έγινα κάτι

Έγινα κάτι

Σήμερα ντύθηκα γιορτινά. Φόρεσα χαμόγελο, μια ζωηράδα ανάρμοστη στη τόση συνειδητοποίηση του είναι μου.   Ντύθηκα κάτι άλλο, όχι εγώ ίσως πιο πολύ εσύ ή πιο πολύ εκείνη. Κάτι τέλος πάντων που να σου αρέσει. Κρέμασα την βαρύτητα των ματιών μου, έκρυψα την κούραση...

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ερωτικό

Ερωτικό

Κι όπως ανοίγεις το παραθύρι μου τη νύχτα,  σε χιλιοπαιγμένη, οδυνηρή φαντασίωση,  στην άκρη τραβάω το σεντόνι, σε σιωπηλή πρόσκληση,  με πόδια τρεμάμενα, καρδιά συγκλονισμένη. Η ομορφιά σου είναι πόνος, αιχμηρός, εξαίσιος - δεν την αντέχω.  Τα χέρια μου διάτρητα, από...

Η ζωή

Η ζωή

Κάποτε, είπες αν η αγάπη ανέβει ψηλά, στον ουρανό γίνεται αστέρι αν η αγάπη αγκαλιάσει την καρδιά γίνεται έρωτας. Μα αν η αγάπη, γίνει άγρια και δυνατή γίνεται άνεμος.   Γιατί η αγάπη είναι, η ίδια η ζωή. Αυτή που χορογραφεί, τις πνοές των ονείρων μας που...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Μαριανθη πλειωνη

    Πολύ όμορφο,λυρικό,με εικόνες ζωντανές,έντονα συναισθηματικό!

    Απάντηση
  2. kostoglou Vaso

    Ο ρυθμός και οι εικόνες που πλάθετε σε κάθε ποίημα σας ξεκλειδώνουν κάποιες άγνωστες διαδρομές στη φαντασία και στο υποσυνείδητο. Είναι η αφορμή για ένα μακρύ ταξίδι, που μπορεί όμως μέσα σε λίγες γραμμές να φτάσει στον προορισμό του. Είναι νομίζω η διαφορά ανάμεσα στην ποίηση και στον πεζό λόγο. Επιστρέφω πολλές φορές στα ποιήματά σας και κάθε φορά ανυπομονώ για το επόμενο.

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    …Μα πώς να δείξω την σκιά που μέσα σου σε θλίβει;

    Μα πώς τον άψυχο καμβά να κάνω να σου μοιάσει;

    Ατέλειωτο και σήμερα έμεινε το πορτραίτο…

    Πολύ πολύ όμορφο κύριε Αντωνίου!!!!
    Εικόνες πανέμορφες! Λυρικές! Γλυκές!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Η γραφή σας τόσο λυρική και συναισθηματική τόσο έντονη!!!!

    Απάντηση
  5. drmakspy

    Στο ποίημά μου “Ονείρου μονοπάτια” έγραφα….

    Δεν ξέρω όμως να κάνω ζωγραφιές
    να ζωγραφίζω ξέρω με τους στίχους….

    Έτσι κι εσείς…. Ζωγραφίσατε με στίχους και μας δώσατε με περισσή ακρίβεια την εικόνα της… Πορτραίτο εκπληκτικά ζωντανό στα μάτια της ψυχής μας… Λάτρεψα το μέτρο, τον ρυθμό, την ρίμα, τις λέξεις, τον λυρισμό, την υπέροχη απόδοση στους από τα αγγλικά ενταγμένους στίχους… Υπέροχο ποίημα… Υπέροχο… Πόσο τυχερή πρέπει να νιώθει εκείνη;… Πόσο;…….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου