Επιλέξτε Page

Πρωτοχρονιάτικο δώρο

1.01.2016

 

xmas_presents

 

Παραμονή Πρωτοχρονιάς και η Ελένη κοιτά συνέχεια το ρολόι της. Σε λίγη ώρα, ο σύζυγος της θα επιστρέψει στο σπίτι. Το τραπέζι, στολισμένο γιορτινά, περιμένει το αγαπημένο ζευγάρι να δειπνήσει. Η Ελένη εύχεται να μη αργήσει πολύ ο σύζυγος της και κρυώσει το φαγητό. Προτού προλάβει όμως να ολοκληρώσει την ευχή της, ακούει κλειδιά στη πόρτα, σημάδι πως ο Νίκος επέστρεψε. «Σήμερα θα του μιλήσω. Είναι η κατάλληλη στιγμή» σκέφτεται και σερβίρει το φαγητό.

«Θυμάσαι πώς ξεκίνησαν όλα αυτά; Πώς γνωριστήκαμε; Ήταν σαν σήμερα, δύο χρόνια πριν. Απόγευμα Παρασκευής και μόλις είχα επιστρέψει από τη δουλειά στο σπίτι. Ήμουν απίστευτα κουρασμένη από την βάρδια στο νοσοκομείο, αλλά η τρίχρονη κόρη μου με περίμενε για να την πάω στο εμπορικό κέντρο για τα πρωτοχρονιάτικα δώρα. Της το είχα υποσχεθεί την προηγούμενη μέρα, πώς να της χαλούσα το χατίρι; Δεν είχα καθόλου όρεξη να βγω έξω εκείνο το απόγευμα. Παρόλα αυτά, πήγα την Άννα στο εμπορικό κέντρο. Εκεί, είδε τον Άι-Βασίλη, εσένα δηλαδή. Με τράβηξε από το χέρι και με οδήγησε στο μέρος σου. Έκατσε στα πόδια σου για να σου ζητήσει το δώρο που ήθελε να της φέρεις. Την είδα να σου ψιθυρίζει κάτι. Την χάιδεψες τρυφερά και της έδωσες μία σοκολάτα. Λίγο αργότερα, σηκώθηκες από την καρέκλα και με πλησίασες. Μου συστήθηκες και τότε ήταν που σε πρόσεξα για πρώτη φορά. Με είδες μαυροντυμένη και μου είπες: «Έχετε ένα αξιολάτρευτο παιδί. Η μικρούλα μου ζήτησε ως δώρο ένα μπαμπά και δεν ήξερα τι να της πω. Της έδωσα απλά μία σοκολάτα». Έβαλα τα κλάματα. Δεν περίμενα κάτι τέτοιο. Ο σύζυγος μου είχε πεθάνει καιρό πριν και η Άννα δεν τον είχε γνωρίσει. Ποτέ ξανά δεν είχε αναφέρει τίποτα για τον πατέρα της. Τότε εσύ, με αγκάλιασες τρυφερά και είπες «Θέλεις να γίνω το δώρο της κόρης σου;»

Χαμογέλασα. Θυμάσαι; Ήσουν τόσο γλυκός. Αλλά έπρεπε να φύγω. Πώς να έκανα μία νέα σχέση; Φοβόμουν. Ήμουν χήρα με ένα μικρό παιδί. Έφυγα και με κοιτούσες παραπονεμένος. Όλο το βράδυ σκεφτόμουν τι είχε συμβεί. Είχα φερθεί ανόητα. Έπρεπε να μείνω. Αποκοιμήθηκα στεναχωρημένη.


Το πρωί με ξύπνησε η κόρη μου χαρούμενη. Είχε βρει κάτω από την πόρτα του σπιτιού, μια πρωτοχρονιάτικη κάρτα ευχών. Άνοιξα την πόρτα και σε είδα ντυμένο Άι-Βασίλη να κρατάς ένα δώρο για την Άννα και ένα για μένα. Από εκείνη την μέρα, δεν έφυγες ξανά από το σπίτι. Παντρευτήκαμε ένα χρόνο αργότερα, ανήμερα της Πρωτοχρονιάς. Η Άννα πήρε το δώρο που είχε ζητήσει. Έγινες ο καλύτερος μπαμπάς για εκείνη και ο καλύτερος σύζυγος για μένα.

Φέτος, έψαχνα να βρω το κατάλληλο δώρο για σένα. Ήθελα να βρω το ομορφότερο δώρο του κόσμου για να σου δείξω πόσο πολύ σε αγαπώ. Και το βρήκα…» είπε η Ελένη και του χάρισε ένα μικρό πράσινο κουτί. Ο Νίκος το άνοιξε και είδε μέσα μία μπλε πιπίλα. Προτού να προλάβει να αντιδράσει, η Ελένη τον φίλησε τρυφερά στα χείλη και του είπε: «Σε λίγους μήνες θα κρατάς στα χέρια τον γιό σου.»

 

_

γράφει η Μαίρη Κάντα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Σοφια Ντουπη

    Πολύ τρυφερή πολύ όμορφη η ιστορία σας. Καλή χρονιά!!!

    Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ τρυφερό! Μου άρεσε πολύ!

    Απάντηση
  3. Pola Vakirli

    Πολύ γλυκό κι ανθρώπινο το διήγημα!!! Καλή χρονιά!

    Απάντηση
  4. Κοσμάς Καλαματιανός

    Oι ανθρωποι του σημερα ειμαστε αιχμαλωτοι των γηινων σκεψεων και προβληματων μας……Πεπει να πω οτι ειμαι εντυπωσιασμενος απο την εξαιρετικη δουλεια σας.! ! !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου