Σφίξε μου το χέρι
γλιστράει μέσα μου ο πόνος
σαν κοφτερό μαχαίρι
και κομματιάζει τη σιωπή μου.
Αγκίδες χίλιες δυο σκορπάνε το νου μου
και οι λέξεις δεν κοντοστέκονται πια
μήτε με λογαριάζουν.
Σφίξε με να μην μιλήσω
να τιθασεύσω το μυαλό να μην τολμήσω.
Έχει τόση πίκρα η αλήθεια μου, που
με συντρίβει με πρόσωπα πολλά και ψεύτικα
με συνθλίβει .. με τρομάζει.
Πώς γίνεται να με θυμάμαι
μα να νιώθω πως δεν με γνώρισα ποτέ.
Μα εσύ όμως ξέρεις
Σφίξε με μέσα σου
μη με αφήνεις .. μη με ξεχάσεις
άσε τη λήθη μόνο για μένα

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!