Πόνος

24.10.2019

Πόνος.

Πόνος παντού.

Πόνος αβάσταχτος.

 

Άνθρωποι. 

Άνθρωποι και ανθρωπάκια.

Άνθρωποι και ανθρωπάρια.

 

Άντρες, γυναίκες, παιδιά

από πολέμους

κάθε είδους.

Άντρες, γυναίκες και παιδιά

που μπόρεσαν να ξεφύγουν

να σώσουν την ζωή τους.

Πούλησαν και ξεπουλήθηκαν

για να γλιτώσουν

και αντιμετωπίζονται

χειρότερα κι από ζώα.

 

Βι-άζονται,

πωλούνται,

γιατί πίστεψαν

σ’ ένα καλύτερο αύριο.

 

“Μου έκλεψαν εφτά φασολάκια”

Καταγγελία φοβερή

για παιδιά που βρίσκονται

ξαφνικά

εκεί που δεν μιλάνε την γλώσσα τους

εκεί που δεν γνωρίζουν κανένα.

Παιδιά κάτω από δέντρα

που παιχνίδι τους

η επιβίωσή τους.

 

Και πώς να συναισθανθούμε

εμείς οι βολεμένοι

πώς νοιώθουν

αυτοί οι “άθλιοι” του Ουγκώ;

Πώς να νοιώσουμε

την απόγνωση

την ματαιότητα

την κάκητα

που εισπράττουν;

Τα ίδια δεν έκαναν

οι παππούδες μας

στους Έλληνες 

της πυρπολημένης Σμύρνης;

Πώς, λοιπόν, να συμμεριστούμε

αυτούς τους ξένους,

τα “σκουπίδια”,

την “σκόνη”,

που “καθαρίστηκε” από τα Εξάρχεια;

 

Άνθρωποι και ανθρωποειδή…

Φευ…

 

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    Αχ βρε Αθηνά… Καημό μεγάλο τον έχω να σε δω και μια φορά να σου αρέσει κάτι ….Σωστότατα τα όσα λες αλλά νισάφι πια,θα αρρωστήσεις να το ξέρεις.

    Απάντηση
    • Αθηνά Μαραβέγια

      Και τι να κάνω, Λένα μου; Να κλείσω μάτια και αυτιά και προπάντων την ψυχή μου; Δεν γίνεται και το ξέρεις. Όσο δεν σταματούν οι πόλεμοι, όσο υπάρχει τόση δυστυχία γύρω μου και ειδικά που να αφορά σε παιδιά, δεν μπορώ να σωπάσω….

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου