Το πιο πρόσφατο
Παρόν, Παρελθόν και Μέλλον
Και δειλά - δειλά και σταθερά
φτάσαμε στην εικονική πραγματικότητα.
Η τεχνολογία μας τα παρέχει όλα.
Ηλεκτρονικές αγορές …
Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Αθηνά Μαραβέγια
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Και δειλά - δειλά και σταθερά
φτάσαμε στην εικονική πραγματικότητα.
Η τεχνολογία μας τα παρέχει όλα.
Ηλεκτρονικές αγορές …
Με λένε Δημήτρη. Γεννήθηκα πριν από 22 χρόνια αρτιμελής. Είδα το φως και τα χρώματα. Άκουσα τα πουλιά να κελαηδούν και τις φωνές μικρών και μεγάλων. Πήγα σχολείο. Έτρεξα, έπαιξα, κολύμπησα, χάρηκα…
Κατακαλόκαιρο. Η ζέστη, ειδικά στις τσιμεντουπόλεις, αφόρητη. Τα παιδιά, που άλλες χρονιές βρίσκονταν ήδη σε παραλίες και πλατσούριζαν, τούτη τη χρονιά παραμένουν “εις το κλεινόν άστυ”. Οι νεολαίοι,…
Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου.
Και συνειδητοποιείς
δεν υπάρχουν περιθώρια …
-Μαμά, γιατί εγώ δεν πάω σχολείο σαν όλα τα παιδιά; -Σε ποιο σχολείο; -Να, εδώ που είμαστε τώρα. Βλέπω κάθε μέρα τα παιδιά με τις τσάντες τους που πάνε και θα ήθελα να πάω κι εγώ. -Δεν σε…
Διανύει την έκτη δεκαετία της ζωής της. Κάθεται σε μια γωνιά, στην κυριολεξία, για να μην ενοχλεί. Σέβεται τα «θέλω» και τις ανάγκες των άλλων κι όμως…
Κραυγή
δίνει ζωή.
Ζωή …
Κοντεύουν οι τέσσερις το πρωί. Η Αγγελική, μια λεπτοκαμωμένη γιατρός γύρω στα τριάντα, έχει σωριαστεί σε μια πολυθρόνα στο δωμάτιο των γιατρών.
Και η αυλαία της τρίτης πράξης έπεσε…
σ’ ένα έργο αρχέγονο…
Κάτω από έναν δακρυσμένο ουρανό …
Δεκέμβρης μήνας. Το κρύο τσουχτερό. Ο αττικός ουρανός κατάμαυρος και δεν αφήνει τον ήλιο να σκάσει ένα χαμόγελο, να ζεστάνει, όχι τόσο τα σώματα, μα τις ψυχές των ανθρώπων. Η Αρετή, καιρό τώρα,…
Τον τελευταίο καιρό ευγνωμονώ τον καλό μου σύντροφο που με ταξιδεύει άθελά του στο μακρινό παρελθόν μου, τότε, που ήμουν παιδάκι ακόμα...
Μια Πασχαλιά διαφορετική από τις άλλες.
Μια Πασχαλιά με εκατομμύρια φυλακισμένους
και με αβέβαιο και τρομοκρατημένο μέλλον. …
Πώς να κοιτάξεις στα μάτια ένα παιδί που έχει έρθει από πόλεμο κι έχει ζήσει τον τρόμο, τη φωτιά, την απώλεια; Πώς να φερθείς σε ένα αγόρι, αμούστακο σχεδόν, που από την παιδική του ηλικία, αντί για…
Και φτάνει εκείνη η ώρα
που λες πως δεν υπάρχεις.
Κινείσαι, τρως, χαμογελάς …
Είχε ξεχάσει, καταπώς φάνηκε, πώς είναι να βρίσκεσαι σε μια αίθουσα αναμονής. Και όχι μια οποιαδήποτε αίθουσα· έξω από μια τεράστια γυάλινη πόρτα, χωρίς ορατότητα στα ενδότερα εννοείται, η οποία…
Βρίσκομαι σήμερα μπροστά σας για να σας συστηθώ και για να επανορθώσω, όσο μπορώ, μια αταξία... ή περισσότερες.
Εικόνες
από παλιές ταινίες
επιστημονικής φαντασίας. …
Πόσο είχα ανάγκη είχα αυτόν τον κύριο Ύπνο... Είχα περάσει μια πολύ δύσκολη μέρα και η ανάγκη μου να βρεθώ στην αγκαλιά του Μορφέα ήταν επιβεβλημένη και αδιαπραγμάτευτη. Ήθελα να γαληνέψω, όχι τόσο…
Σαν γεννιέσαι
πονάς.
Στα πρώτα σου δόντια …
Η Άννα στέκεται στην κουπαστή και παρακολουθεί τους τελευταίους επιβάτες-συνταξιδιώτες της που επιβιβάζονται στο καράβι.