Select Page

ΣΑΩ

ΣΑΩ

 

Γιώργος Κορδέλλας
Εκδόσεις Γαβριηλίδης
ISBN: 978-960-576-086-1

 

τοβιβλίο.net υποδέχεται με μεγάλη χαρά το διακεκριμένο σκηνοθέτη και στιχουργό Γιώργο Κορδέλλα και το βιβλίο του "ΣΑΩ" από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Είναι το πρώτο του βιβλίο, το οποίο κινείται στα όρια της φαντασίας και του μυστηρίου, μια ερωτική περιπέτεια που συναντά την συνομωσιολογία με μυθολογικές αναγωγές και μυστικιστικές νύξεις και την μπλέκει περίτεχνα με την αλήθεια των ανθρώπων. Στην ιστορία πρωταγωνιστεί ένας ζωγράφος ο οποίος αφηγείται στην εικοσάχρονη κόρη του, την ύπαρξη της οποίας αγνοούσε, μια παράξενη ιστορία που ήταν η αφορμή να γνωρίσει τη μάνα της.

Διαβάστε ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα το οποίο ευγενικά παραχώρησε ο συγγραφέας για τους αναγνώστες του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net

 

Τα νέα από την Αθήνα, που έφερναν οι νεοφερμένοι, ήταν ζέστη και νέφος· φήμες για επιστράτευση, ανησυχίες για πιθανό πόλεμο, ευφάνταστα σενάρια που ανέσυραν παλιές προφητείες, θα πάρουμε την Πόλη και τέτοια. Όλα αυτά ηχούσαν τόσο ξένα για τους κατασκηνωτές του Ρούκουνα, μακρινοί απόηχοι του έξω κόσμου, αδύναμοι να ταράξουν τη ράθυμη μακαριότητα της στερνοκόρης των Κυκλάδων.

Η Δώρα ήθελε ν’ ανεβεί και να φωτογραφήσει τον Κάλαμο. «Τόπος Δύναμης» γαρ και ο κύριος λόγος που την έφερε στο νησί. Η Σαώ μού ζήτησε να τη συνοδεύσω. H ίδια προφασίστηκε ότι περίμενε να της έρθει περίοδος και δεν θα της ήταν ό,τι καλύτερο να της συμβεί σε ορειβασία.

Έτσι, κατά την ανάβαση, βρήκα την ευκαιρία να προσπαθήσω να της εκμαιεύσω κάποιες πληροφορίες.

«Την ξέρεις καιρό τη Σαώ;» ρώτησα επωφελούμενος μια μικρή μας στάση.

«Όσο καιρό βρίσκεται εδώ», απάντησε αόριστα.

«Πού εδώ; Στην Ελλάδα; Ζούσε έξω πριν;» προσπάθησα ν’ αποσπάσω κάτι πιο συγκεκριμένο.

«Δεν ξέρεις;»

«Το μόνο που ξέρω, κι αυτό όχι σίγουρα, είναι ότι κάποτε, μάλλον πήγε στην Ινδία», είπα υποθέτοντας ότι αυτό προέκυπτε από την κουβέντα που είχαμε κάνει για τις βαρκούλες-καντηλάκια του Γάγγη.

«Καθόλου απίθανο», ανασήκωσε τους ώμους. «Γιατί δεν τη ρωτάς;» είπε· και, χωρίς να περιμένει απάντηση, ξεκίνησε, συνεχίζοντας την ανάβαση. 

Κάναμε σχεδόν αμίλητοι την υπόλοιπη διαδρομή. Όταν φτάσαμε, κάθησε στη σκιά της εκκλησίας κι έβγαλε τα παπούτσια της. Καθάρισε τους φακούς της μηχανής της και άρχισε να φωτογραφίζει ακατάπαυστα, σκαρφαλώνοντας ξυπόλυτη στους βράχους, τα πεζούλια, τα σκαλιά της στέγης. Είχε μια σιγουριά στην κίνηση. Iσορροπούσε σε δύσκολα σημεία, έχοντας τον έλεγχο του κέντρου βάρους της. Έπαιρνε στάσεις που θα άξιζε, σκέφτηκα, να φωτογράφιζε, παράλληλα, κάποιος την ίδια.

Όπως την παρατηρούσα, τη ματιά μου τράβηξε ένα αδιόρατο σημάδι στο αριστερό της πόδι, ανάμεσα στον αστράγαλο και τη φτέρνα, εξωτερικά, στο ίδιο σημείο που είχα εγώ το κάψιμo. Aυτό, που με ρώτησες από τι είναι και σου είπα πως είναι μια μεγάλη ιστορία –υπομονή, θα το μάθεις κι αυτό.

Τη ρώτησα για το σημάδι αργότερα, όταν σταμάτησε ν’ αλλάξει φίλμ. Μού ’πε πως ήταν ένας λεκές που ’χε από τότε που γεννήθηκε.

«Γιατί ρωτάς;» ρώτησε.

«Γιατί έχω κι εγώ ένα παρόμοιο», είπα, χωρίς να επεκταθώ σε άλλες πληροφορίες.

«Μπορεί να’ναι σημαδιακό», είπε αινιγματικά· και μου φάνηκε πως διέκρινα μια χροιά φλερτ στη φωνή της, καθώς έδινε αυτή τη μοιραία διάσταση στη σύμπτωση αυτή.

Ναι, μπήκα στον πειρασμό. Ο πόθος χτυπούσε συχνά την πόρτα μου παλιότερα κι εγώ άνοιγα χωρίς αναστολές. Το ερωτικό παιχνίδι υπήρχε στην ημερήσια διάταξη της νιότης μου.

«Την αγαπάς;» με αιφνιδίασε. «Τη Σαώ, εννοώ. Είσαι ερωτευμένος;»

«Προσπαθώ να την μάθω», είπα με ειλικρίνεια. «Είναι περίεργη, διαφορετική».

«Δεν ξέρω πού μπορώ να σε χρεώσω», είπε οπλίζοντας. «Στους τυχερούς ή στους άτυχους;»

«Τι θες να πεις;»

Πλησίασε και κάθισε δίπλα μου.

«Είναι διαφορετική, όπως είπες. Γι’ αυτό σε είπα άτυχο. Κάποια στιγμή, θα πρέπει να φύγει», είπε και με καδράρισε.

«Ευχαριστώ, μου δίνεις κουράγιο», είπα κάνοντας μια γκριμάτσα, κι άκουσα τον ήχο του κλείστρου.

Σήκωσε το μάτι από το σκόπευτρο και κατέβασε τη μηχανή.

«Όχι, δεν εννοούσα αυτό. Πρέπει να φύγει», είπε τονίζοντας τις λέξεις που υπογράμμιζαν το αναπόφευκτο. «Η Σαώ δεν μπορεί να μείνει. Δεν ανήκει σ’ αυτό τον κόσμο».

«Δεν είναι απ’ αυτό τον κόσμο, ε;» ζήτησα επιβεβαίωση επαναλαμβάνοντας τις λέξεις της. «Να το πάρω σαν σχήμα λόγου ή θα μου αρχίσεις και συ το ίδιο τροπάρι;».

«Ποιό τροπάρι;» έκανε αθώα.

«Δηλαδή, αληθεύει ότι την έβγαλε ο αφρός της θάλασσας; Ή έπεσε απ’τους ουρανούς; Δε μου λες…», είπα χαμηλώνοντας τη φωνή, δήθεν συνωμοτικά, «…μήπως είναι ο Ιησούς Χριστός; Εκείνος έλεγε κάτι τέτοια». Γέλασε. «Κι εσύ, του λόγου σου, από ποιον πλανήτη μάς κατέβηκες;», ειρωνεύτηκα.

«Από τη Θεσσαλονίκη», με γείωσε.

«Καλά το κατάλαβα πως είσαι από άλλο πλανήτη», προσπάθησα να το γυρίσω με χιουμοριστικό επίχρισμα.

«Με καταγωγή από Σαμοθράκη και Πόντο», συμπλήρωσε. «Εσύ;».

«Γήινος. Απ’ τις πλαγιές του Ψηλορείτη».

Μου χαμογέλασε και άρχισε να με φωτογραφίζει. Την κοίταζα αμήχανα. Άρχισα να κάνω γκριμάτσες, να στρέφω το πρόσωπό μου αλλού. Το κυνήγι να με καδράρει, οι αστείες μου απόπειρες να το αποφύγω, τα απανωτά οπλίσματα του κλείστρου, τα γέλια της έγιναν ένα παιχνίδι που καταγραφόταν σε μια σειρά έγχρωμων διαφανειών.

Ο συγγραφέας εξομολογείται

 

Ο χρόνος και η αυτοπειθαρχία που απαιτούνται για να οργανώσει κάποιος το υλικό του και να συγγράψει μια ιστορία, ήταν πάντα για μένα οι αποτρεπτικοί παράγοντες για να καταπιαστώ με τη συγγραφή πεζού έργου μεγάλης φόρμας. Οι στίχοι των τραγουδιών που περιστασιακά έγραφα και τα μικρά σκόρπια κείμενα που έχω δημοσιεύσει απαιτούν πολύ μικρότερη προσπάθεια, μπορούσα να τα χωρέσω ανάμεσα σε άλλες επαγγελματικές υποχρεώσεις, ήταν εύκολο. Η συγγραφή ενός βιβλίου μου φαινόταν τιτάνιο έργο. Ακόμα και το να δακτυλογραφήσω, απλώς, ένα κείμενο με διακόσιες-τόσες σελίδες μου φαινόταν βουνό.

Πριν τέσσερα χρόνια βρέθηκα στο Μπουένος Άιρες, σκηνοθετώντας μια εκπομπή της σειράς «Οι κεραίες της εποχής μας». Εκεί συναντήσαμε έναν πολυγραφότατο συγγραφέα που εξέδιδε δύο και τρία βιβλία το χρόνο, γράφοντας σε καφέ της πόλης. Όταν ρωτήθηκε σχετικά, απάντησε πως γράφει, καθημερινά, «από μια σελίδα». Οπότε είναι θέμα «αριθμητικής», όπως χαρακτηριστικά είπε. Σε τρεις με τέσσερις μήνες ολοκληρώνει ένα βιβλίο.

Αυτό το «μια σελίδα τη μέρα» ήταν το κλειδί για μένα. Ο όγκος δουλειάς ελάφρυνε στη σκέψη μου, μου φάνηκε εφικτό. Και τελικά ήταν. Βέβαια, εμένα μου πήρε κοντά δυόμισυ χρόνια να ολοκληρώσω τη «Σαώ», καθότι έγραφα κατά διαστήματα, αναγκασμένος να διακόπτω κάθε φορά που προέκυπτε δουλειά. Και βέβαια, επειδή μου είναι δύσκολο να κλειστώ σε ένα δωμάτιο με τα φαντάσματα της συγγραφικής μου εργοχειρίας, ήπια πολλούς καφέδες δουλεύοντας κι εγώ σε διάφορα καφέ.

Παρότι είχα την ιστορία στο μυαλό μου –καθώς η «Σαώ» υπήρχε ήδη σε ένα παλιότερο σχέδιο σεναρίου για ταινία, που ποτέ δεν έγινε– χρειάστηκε νέα, επιπλέον έρευνα και προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Υπήρχε πλέον πολύ περισσότερο υλικό, καθώς οι θεωρίες συνωμοσίας που παλιότερα κυκλοφορούσαν μόνο σε παρέες «μυημένων», σήμερα πλημμυρίζουν το διαδίκτυο με πολύ ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις, αλλά και τις αναπόφευκτες υπερβολές. Καθώς κάποιες συμπτώσεις μοιάζουν να μην είναι καθόλου τυχαίες, οι φανταστικές ακροβασίες εγκυμονούν επικίνδυνες εμμονές. Αποτελούν όμως πρώτης τάξεως υλικό για ένα μυθιστόρημα ή ταινία.

Η «Σαώ», αν και θα μπορούσε να ενταχθεί στη λογοτεχνία του φανταστικού, δεν αποτελεί τυπικό δείγμα του είδους. Ταξιδεύει όμως στα λημέρια της. Η ιστορία της δεν επιδιώκει να πείσει, ούτε ν’ αποκαλύψει κάτι. Είναι απλώς το δόλωμα στο αγκίστρι, η αφορμή για να μας παρασύρει σε μια μικρή οδύσσεια στη μέσα-μας-πατρίδα, σε μια προσπάθεια ν’ ανιχνευθεί  το ίζημα της βιωμένης μας κληρονομιάς.

Προσωπικά, ανακάλυψα τη μαγεία του συγγραφικού ταξιδιού της μυθιστορηματικής δραματουργίας. Δεν ξέρω πόσο θα καταφέρω να ταξιδέψω τους αναγνώστες μου, εγώ όμως έκανα ένα από τα πιο γοητευτικά ταξίδια μέσα στα χωρίς όρια τοπία που διαμορφώνουν οι λέξεις.

Επισκεφτείτε την ομάδα του μυθιστορήματος 'ΣΑΩ' στο Facebook κάνοντας κλικ εδώ.

Ο Γιώργος Κορδέλλας γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1959 και μεγάλωσε σε διάφορες επαρχιακές πόλης της Ελλάδας. Εργάζεται στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, επαγγελματικά, από το 1981.

Έχει σκηνοθετήσει γνωστές σειρές στην ελληνική τηλεόραση (ενδεικτικά: «Αναστασία», 1993-94/MEGA, «Απών», 1995-96/MEGA, «Τζιβαέρι», 1997-98/MEGA, «Το φτερούγισμα του γλάρου», 1997-98/ΕΤ1,  «Βεντέτα», 1999-00/MEGA, «Δούρειος Ίππος» 2000-01/ΑΝΤ1, «Χορεύοντας στη σιωπή»,  2002-03/ALPHA, «Μυστικά και λάθη», 2004-05/ALPHA, «Λούφα και παραλλαγή», 2006-07/ΝΕΤ-10 επεισόδια), αυτοτελή επεισόδια σε τηλεοπτικές σειρές (ενδεικτικά: «Ανατομία ενός εγκλήματος/2», 1994/ΑNT1, «Τολμηρές Ιστορίες», 1994-95/ANT1, «Μια νύχτα σαν κι αυτή», 1996-97/ANT1, «Ιστορίες μυστηρίου», 2007/ANT1, «Ιστορίες από την απέναντι όχθη», 2007-08/ANT1), ντοκιμαντέρ («Οι κεραίες της εποχής μας», 2010-2013/ΕΤ1-ΝΕΤ και «Φυλές της Αθήνας-Ινδία», 2011/ΝΕΤ) και άλλες εκπομπές. Έχει επιπλέον σκηνοθετήσει την τηλεταινία «Αριάδνη», 2002/STAR μουσικές παραστάσεις («Ανθρώπινη φωνή / Δημ. Παπαδημητρίου-Φωτ. Δάρρα», Γυάλινο Μουσικό Θέατρο 2010 – «Μύθοι του Αισώπου / του Δημ. Παπαδημητρίου», Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών 2013 – «Στο μυαλό είναι ο στόχος! -αφιέρωμα στην Κατερίνα Γώγου», Ρυθμός-Stage 2013 – «Αγαπάω κι αδιαφορώ -αφιέρωμα στον Νικόλα Άσιμο», Σταυρός του Νότου-Club 2014) και τη θεατρική παράσταση «Ένα καπέλο γεμάτο βροχή» του Μ. Γκάτσο, που εγκαινίασε τη Νεανική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, 2013-14).

 

Έχει συνεργαστεί με τους συνθέτες και τραγουδοποιούς:

Δημήτρη Παπαδημητρίου, Νίκο Μαμαγκάκη, Nότη Mαυρουδή, Kωστή Zευγαδέλλη, Kώστα Xαριτάτο, Mάριο Στρόφαλη, Μάκη Σεβίλογλου, Βαγγέλη Φάμπα, Κώστα Αθυρίδη, Εύα Λουκάτου, Muammer Ketencoğlu, Χάρι Τσεκούρα, κ.ά.

Tραγούδια σε στίχους του, έχουν ερμηνεύσει και δισκογραφήσει οι:

Δημήτρης Mητροπάνος, Xάρις Aλεξίου, Παντελής Θαλασσινός, Tάνια Tσανακλίδου, Βασίλης Καρράς, Eλένη Tσαλιγοπούλου, Φωτεινή Δάρρα, Μάρθα Φριτζήλα, Λιζέτα Καλημέρη, Μάκης Σεβίλογλου, Διονύσης Tσακνής, Γιώτα Νέγκα, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Γεράσιμος Aνδρεάτος, Βασίλης Λέκκας, Δημήτρης Κοντογιάννης, Απόστολος Ρίζος, Πίτσα Παπαδοπούλου, Μιχάλης Κακέπης, Deniz Övünç κ.ά.

 

Σαν παραγωγός, οργάνωσε και παρήγαγε σε συνεργασία με τον Άγγελο Σφακιανάκη τον κύκλο τραγουδιών: «Πάνω κάτω η Πατησίων  μελοποιημένη ποίηση της Κατερίνας Γώγου» (πολυσυμμετοχικό cd), που εκδόθηκε σε μορφή βιβλίου με cd.

Δείτε εδώ τη γνώμη του Κώστα Θερμογιάννη για το βιβλίο.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος