Σε βλέπω….

19.01.2014

Σε βλέπω....

Σε βλέπω, κι ας είσαι τόσο μακριιά νιώθω ότι είσαι μια αγκαλιά κοντά μου αλλά και πάλι δεν σε φτάνω... σε χάνω!!!

Στέκεσαι απέναντί μου και με κοιτάς ανέκφραστη χωρίς ίχνος ζωής επάνω σου κι εγώ προσπαθώ σκαλοπάτι σκαλοπάτι να τελειώσω την ατέρμονη διαδρομή να σε αγγίξω έστω για λίγο να νιώσω όσα μπορεί αυτό το παγωμένο βλέμμα να χαρίσει....

Σε βλέπω αλλά όσο κοντά κι αν φτάσω πετάς σαν ελεύθερο πουλί στον ουρανό σαν να μην θέλεις ποτέ να γίνουμε ένα... ακόμα και σε λίγες στιγμές που ξαποσταίνεις πάνω μου γίνεσαι χίλια κομμάτια και πετάς μακριιά σαν να μην είχες κάπου αλλού να γύρεις το κορμί σου να βρεις σκιά αλλά δεν είχα φύλλα να σου δώσω...

Σε βλέπω εκεί ολόγιομη να λάμπεις αλλά καμιά ηλιαχτίδα σου να μην με χτυπά, ένα ισχνό φως μονάχα στα μάτια μου από την απέραντη λάμψη σου μου δίνει ελπίδα αλλά και πάλι χάνεσαι στην σκοτεινή πλευρά της ψυχής μου!!!!

Πες μου γιατί να σε βλέπω και να μην σε αγγίζω, να μην σε ακούω, να μην σου μιλάω?

Όλα μάσα μου πλέον σπαράζουν σε ένα γκρίζο τοπίο που προσπαθώ να αλλάξω χωρίς να είσαι δίπλα μου σαν να είσαι εχθρός μου.

Τι έχω κάνει για να μην σε αξίζω?

Τι έχω κάνει κι απλώς σε βλέπω?

Έχεις υψώσει φράγματα τόσο δυνατά που και ο πιο ισχυρός θα μάτωνε στο πέρασμα τους αλλά και πάλι σε ανάξιους χαρίζεις το κορμί σου και τους γεμίζεις ηδονή και ατελείωτα όνειρα.

Στιγμές χαράς που σε μια στιγμή τις παίρνεις πίσω και προσφέρεις με περισσή λαγνεία πόνο και μιζέρια χασκογελώντας όλο υπερηφάνεια! Προσφέρεις ένα λευκό περιστέρι και δέκα κοράκια στο πέρασμά σου απλά για διασκέδαση....

Σε βλέπω ακόμα και όταν ψάχνω μια αγκαλιά να χαθώ μέσα της να μην σε θυμάμαι που είσαι εκεί δείχνοντας μου τον δρόμο να φύγω μακριά γιατί απλά δεν αξίζω ούτε μια αγκαλιά ούτε ένα δάκρυ ένα χάδι....

Κάποια παιδιά ανέμελα και ανέγγιχτα από εσένα σε φώναξαν με το όνομά σου... ευτυχία!!!!

Εκείνα δεν σε βλέπαν όπως εγώ, εκείνα δεν σε ένοιωθαν όπως εγώ, γιατί εκείνα δεν είχες τη δύναμη ή την αναίδεια να τα αγγίξεις....

Εγώ σε βλέπω... βλέπω στα άδυτα της μαύρης σου ψυχής και ξέρω ότι σου έχουν δώσει λάθος όνομα... κάποια μέρα θα σε αγγίξω αλλά τότε θα σε εγκλωβίσω μέσα στο δικό σου είναι...

Γιατί τότε επιτέλους θα βλέπω!!!!

 

 

Γράφει ο Ευάγγελος Λελώνης

...ο οποίος εμπνεύστηκε και από τις έξι πρώτες δημοσιευμένες εικόνες!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια εξαιρετική όραση. Με τρεμάμενο χέρι εκείνη βγάζει τα κλειδιά, κάνει να...

Διαβάστε κι αυτά

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια εξαιρετική όραση. Με τρεμάμενο χέρι εκείνη βγάζει τα κλειδιά, κάνει να...

Έχασα τη ζωή μου ταξιδεύοντας…

Έχασα τη ζωή μου ταξιδεύοντας…

έχασα τη ζωή μου ταξιδεύοντας σε μιαν άλλη ζωή; Ήτανε τότε που σε περιγελούσε η πιτσιρικαρία της πλατείας. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Το θυμάμαι καλά, γιατί σήκωσες μια πέτρα και τους κυνήγησες αλαλάζοντας και απειλώντας, άσχετα αν εκείνοι γελούσαν. Ακολούθησε η εποχή της...

Το μαγικό παγοπέδιλο

Το μαγικό παγοπέδιλο

Η Μαντώ ήταν ένα πανέμορφο κοριτσάκι έξι ετών, που το μόνο που τής άρεσε να κάνει ολημερίς και ίσως ολονυχτίς στον ύπνο της, ήταν να χορεύει. Χόρευε μπροστά στο μεγάλο καθρέφτη της κάμαρας των γονιών της και ονειρευόταν τις σκηνές τών παγκόσμιων θεάτρων, υπό την...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Η ερωτική κραυγή που προκαλεί η απόρριψη, δοσμένη πραγματικά με όλη την δύναμη της απελπισίας. Θαυμάσιο κείμενο που σου δημιουργεί την διάθεση να το διαβάσεις μεγαλόφωνα για να νιώσεις την ισχύ των συναισθημάτων που γεννώνται κατά την ανάγνωση. Το τέλος πραγματικά αριστουργηματικά ευρηματικό.
    Τα συγχαρητήρια μου Ευάγγελε Λελώνη, με συνεπήρες!

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    Η απόγνωση της αναζήτησης του άπιαστου…

    Απάντηση
  3. gkyr

    Πολύ ευαίσθητο!!!! πίκρα!!!! (το ανεκπλήρωτο γεννά φλόγα που καίει τα στήθια….)

    Απάντηση
  4. Ρένα Τσαβαρή

    Η Αλήθεια των σχέσεων η ψυχολογική εφόρμηση της ψυχής όταν νιώθει την πίεση για απελευθέρωση.Μια εξαιρετική ιστορία που εμπνεύστηκε από την απόγνωση & την βαθμολογώ με άριστα από καρδιάς, γιατί είναι η πρώτη φορά για τον Βαγγέλη!

    Συνέχισε…*****

    Απάντηση
  5. ΛΕΛΩΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

    Σας ευχαριστώ όλους απο καρδιάς για τα σχόλια σας στήν πρώτη μου προσπάθεια…έπεται και συνέχεια!!!!

    Απάντηση
  6. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    ” κάποια μέρα θα σε αγγίξω αλλά τότε θα σε εγκλωβίσω μέσα στο δικό σου είναι…

    Γιατί τότε επιτέλους θα βλέπω!!!! ” … υπέροχο … )

    Απάντηση
  7. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Αγαπητέ συνονόματε, έχεις δοκιμάσει να γράψεις ποίημα; Νομίζω, πρέπει… Με εντυπωσίασε η γραπτή έκφρασή σου. Καλή συνέχεια εύχομαι.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου