Σε τί χρησιμεύει η ποίηση;

21.03.2018

Δεν θα γραφόταν κανένα άρθρο με αντίστοιχο τίτλο, αν δεν υπήρχε μια μύχια ανάγκη να υπερασπιστούμε την ύπαρξη της ποίησης. Κι όμως, από καιρού εις καιρόν, είναι αναγκαίο και παραγωγικό να θέτουμε υπό αμφισβήτηση ακόμη και αυτά που θεωρούμε θετικά μας δεδομένα. Έτσι ενδυναμώνονται τα αόρατα νήματα που μας συνδέουν με το καθετί και θεριεύει ο δεσμός τους με την ψυχή μας.

Ένα από αυτά είναι η ποίηση, που δεν ανήκει στους ποιητές της, αλλά σ’ εκείνους που ζητούν να λάβουν μια διαβεβαίωση ως προς τη χρησιμότητά της. Λιτή ή πολύπλοκη, για εξασθενημένες πνευματικά πλειοψηφίες ή για καλώς εννοούμενους διανοητές, φαιδρή ή σοβαρή, μοναδικό δείγμα «προϊόντος» που η προσφορά του ξεπερνάει κατά πολύ τη ζήτηση. Ειδικά σε αυτή τη χώρα, που μπορούμε και παινευόμαστε τουλάχιστον για την πληθώρα των ποιητών και της ποιότητας του έργου τους. Ας αφήσουμε τα αλαμπουρνέζικα. Η μαγεία της ποίησης έγκειται σε ένα μόνο χαρακτηριστικό της: στο να μπορεί κάποιος μελίρρυτα να περιγράψει ακόμη και το πιο άθλιο συμβάν της ζωής, να χαϊδέψει τις λέξεις του με τέτοιο τρόπο που, ακόμα και η κόλαση να ενδύεται παράδεισο. Να διαβάζεις για πόλεμο, και να εκπνέεις ειρήνη.

Αυτή είναι η μαγεία της, λοιπόν. Η χρησιμότητά της όμως; Ας πατήσουμε λίγο το χώμα με γυμνά πόδια. Άλλοι χρειάζονται μαγειρεμένο φαγητό για να νιώθουν πλήρεις, άλλοι χρειάζονται την επιβεβαίωση των γύρω τους για να υπάρξουν, άλλοι αρκούνται στο προσεγμένο ντύσιμο και υπάρχουν και κάποιοι που έχουν επιλέξει την ποίηση. Ορίστε, δε σάς ωραιοποιούμε τα πράγματα, δεν προσπαθούμε να σας πείσουμε. Αλλά, όπως εμείς σεβόμαστε την ανάγκη μιας πλειοψηφίας να έχει το μαγειρεμένο φαγητό και την επιβεβαίωση ώστε να νιώθει εντάξει, περιμένουμε κι από εσάς κάποια στιγμή να σεβαστείτε αυτή μας την ανάγκη χωρίς να τη χλευάζετε. Γιατί ο σεβασμός, αν δεν είναι αμφίδρομος, δεν υφίσταται κιόλας.

Να λοιπόν σε τί χρησιμεύει και αυτή η παγκόσμια ημέρα. Μια ευκαιρία να γιορτάσουν την «τροφή» τους, εκείνοι που δεν έτυχε να πάσχουν από ανίατη ασθένεια, εκείνοι που δεν τιμούν τη μπριζόλα και την πεολειχία μέσα στην ίδια ημέρα, εκείνοι που δεν περιμένουν του Αγ.Βαλεντίνου σα μια αφορμή. Για αυτούς τους υπόλοιπους λοιπόν, μια ημέρα που συμπέφτει με τη επίσημη έναρξη της Άνοιξης –και δεν είναι διόλου τυχαίο αυτό- δικαιούνται να ονειροβατούν, τιμώντας τις λέξεις που έχουν πλεχτεί για να ονομάσουν ό,τι έμεινε αβάπτιστο, να ντύσουν ό,τι ξέμεινε γυμνό και κρυώνει, να χρωματίσουν ό,τι μαύρισε μέσα τους και εν τέλει, να τραφούν με τον τρόπο που έχουν οι ίδιοι επιλέξει.

_

γράφει η Μικέλα Φερούση

 

_____

Η Μικέλα Φερούση γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Γαλλικής γλώσσας και φιλολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολείται με μεταφράσεις και επιμέλεια λογοτεχνικών κειμένων. Έχει δημοσιεύσει κείμενά της σε ηλεκτρονικούς ιστότοπους και σε έντυπες εκδόσεις. Προσφάτως, εκδόθηκε το θεατρικό μονόπρακτο «Η Συνέντευξη» (Νοέμβριος 2017) από τις εκδόσεις Άπαρσις.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

- γράφει ο Φιλόλογος & Συγγραφέας Χρίστος Σοροβέλης - Στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη ο αγορευτής Περικλής υπερασπίζεται το δημοκρατικό πολίτευμα, διότι η πόλη δεν είναι έρμαιο κάποιου ή κάποιων πολιτικών, αλλά αποφασίζει ο λαός για την τύχη του. Ο Αθηναίος πολιτικός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

- γράφει ο Φιλόλογος & Συγγραφέας Χρίστος Σοροβέλης - Στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη ο αγορευτής Περικλής υπερασπίζεται το δημοκρατικό πολίτευμα, διότι η πόλη δεν είναι έρμαιο κάποιου ή κάποιων πολιτικών, αλλά αποφασίζει ο λαός για την τύχη του. Ο Αθηναίος πολιτικός...

Η τέχνη μέσα απ’ τα μάτια του Δημήτρη Μαυροκεφαλίδη

Η τέχνη μέσα απ’ τα μάτια του Δημήτρη Μαυροκεφαλίδη

- γράφει η Άντια Αδαμίδου -   Ανάμεσα στις πολλές και διαφορετικές απόψεις που κυκλοφορούν περί τέχνης και έκφρασης στην εποχή μας, μπορεί κανείς να διακρίνει ορισμένες οπτικές, οι οποίες αποτελούν αναμφίβολα μαθήματα και φιλοσοφία ζωής. Ο Δημήτρης...

«Θα πω τραγούδια όμορφα και άσματα σπουδαία»: Η Θέση της Καλεβάλα στη Weltliteratur

«Θα πω τραγούδια όμορφα και άσματα σπουδαία»: Η Θέση της Καλεβάλα στη Weltliteratur

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Στα τελευταία μου άρθρα για τον Νεοφορμαλισμό και για τα προβλήματα που παρουσιάζει η σύγχρονη κυπριακή ποίηση, έχω υποστηρίξει πως ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική/κυπριακή ποίηση είναι ο δρόμος της weltliteratur, δηλαδή τον...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βασίλης Ακριβούσης

    Συγχαρητήρια για το άρθρο σου. Μου έδωσες έναν ακόμη λόγο για να συνεχίσω να γράφω.

    Απάντηση
  2. Μ. Φ.

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Βασίλη, το εκτιμώ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου