Σκέψη

23.01.2019

Ξαπλωμένη στο κρεβάτι είμαι. Το δεξί μάγουλο ακουμπάει στην κουβέρτα, το αριστερό χέρι κάτω από το δεξί μάγουλο.

Με περικυκλώνουν φίδια. Με ζώνουν φίδια. Κοιμάμαι. Στο σπίτι μου έτσι κοιμάμαι και χαμογελώ. Η αδυναμία αντίστασής μας λειτουργεί ανασταλτικά για την εξέλιξη του πνεύματός μας.

Θα ’θελα να μέναμε μαζί ως το τέλος του κόσμου. Η φαντασία μου πλάθει τόσες προοπτικές ζωής που δεν ξέρω ποια να πρωτοδιαλέξω…

Όταν απασχολούμαι με κάτι και η απασχόληση αυτή μετά κάποιο διάστημα παύει να με ευχαριστεί, είτε γιατί με περιέφραξε το συρματόπλεγμα της ματαιότητας, είτε γιατί ο περιβάλλων χώρος είναι αρνητικός, δε διστάζω να την εγκαταλείψω. Νοιώθω ελαφριά σαν να πετάω κάτι από πάνω μου, δεν αισθάνομαι τύψεις. Η πράξη αυτή της εγκατάλειψης δεν είναι μια απότομη στιγμιαία κίνηση αλλά το αποτέλεσμα μιας παρμένης απόφασης.

Η αίσθηση της ελαφρότητας που με κυριεύει είναι το αποτέλεσμα της διακοπής κάθε ανταγωνιστικής σχέσης με τους γύρω μου, που πραγματώνεται τη στιγμή που εγκαταλείπω κάτι.

Μόνο αν εγκατέλειπα αυτόν δε θα κυριευόμουν από παρόμοιο συναίσθημα…

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ένας γιατρός για μένα

Ένας γιατρός για μένα

Η Βάνα κοντοστάθηκε λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα από το μέτωπό της, και κοίταξε έξω από το παράθυρο στον εσωτερικό διάδρομο στην παθολογική κλινική του Ιπποκράτειου, όπου υπηρετούσε ως νοσηλεύτρια. Το ίδιο ανοιξιάτικο πρωινό, η...

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

-Χαμήλωσέ το ρε Μαρία, μας πήρες τ’ αυτιά, μαμά πες της κάτι. -Μαρία χαμήλωσέ το! Η Μαρία επιδιδόταν στις χορευτικές της φιγούρες, στο σαλόνι απτόητη. Είχε τοποθετήσει το τραπέζι στην άκρη και στρίμωξε τις καρέκλες της τραπεζαρίας, ώστε να έχει περισσότερο χώρο. Ήθελε...

Αιώνια ομορφιά

Αιώνια ομορφιά

Ο ήλιος έλουζε με τις καυτές μεσημεριανές ακτίνες του, το όμορφο σμαραγδένιο νησί του. Η θάλασσα φαινόταν από ψηλά τόσο γαλήνια και κρυστάλλινη, σαν θελκτικό θηλυκό που σκορπάει τον πόθο. Έτσι ένιωθε κι ο Δημήτρης βλέποντάς την, ανυπομονούσε να σχολάσει, για να...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου