Select Page

Σκηνή ‘‘Αποχωρισμός’’

Σκηνή ‘‘Αποχωρισμός’’

 

 

Σαν την αποχαιρέταγε σ’ εκείνο τον σταθμό
δεν ήταν πλέον σίγουρος αν έπρεπε να φύγει
κι ένιωθε πως άδειαζε και σώμα και μυαλό
μα τώρα πια η ξένη γη ήταν για εκείνον λίγη.

Θυμήθηκε πρώτη φορά που ήρθε στην Ελλάδα
όλα γύρω παράξενα, γεμάτα χρώμα, φως
και μουσικές και θάλασσα, της γης την αγριάδα…
Στα δώδεκα τον μάγεψε γαλάζιος ουρανός.

Και ύστερα θυμήθηκε του γυρισμού το τραίνο
και τις παράλληλες γραμμές όλο μελαγχολία,
τον τόπο που μεγάλωσε τον ένιωθε πια ξένο,
πράσινο και μονότονο, με τάξη και ανία.

Υπόσχεση σιωπηλή στου τραίνου τον ρυθμό
έδωσε τότε μέσα του πως πίσω θα γυρίσει
και την επαναλάμβανε στις ράγες η ηχώ…
Χρόνια πολλά περίμενε ώσπου να την τηρήσει.

Τώρα την ύστατη στιγμή σκέφτεται αν είναι λάθος
και ίσως θέλει μέσα του να τον κρατήσει εκεί
με λόγια που πλημμύρισαν απ’ του κορμιού το πάθος
ν’ αλλάξει την απόφαση ίσως αυτό αρκεί…

Όμως στεκόταν σιωπηλή, τον άφηνε να φύγει
μετέωρο τον κράταγε το θέλω διχασμένο
κει στα σκαλιά του βαγονιού το ένα μισό να πνίγει
σαν θεατής και ηθοποιός σ’ έργο χιλιοπαιγμένο…

Έπρεπε πια να ανεβεί σ’ εκείνο το βαγόνι.
Στάθηκε στο παράθυρο, στα μάτια την κοιτούσε
ακίνητη όπως στέκονταν σ’ εκείνο το λαμπιόνι
μην και εκείνη ανεβεί στο τραίνο όπως ποθούσε…

Ώρα πολλή τον κοίταγε, τα χείλη της σφιγμένα,
μια απουσίας έκφραση στο πρόσωπό το αχνό
και σαν ξεκίνησε ο συρμός αφού έλυσε τα φρένα
σαν χειροκρότημα άκουγε της ρόδας τον ρυθμό.

 


Οι ταξιδιώτες του πρωινού σαν θεατές κι εκείνοι
έμοιαζαν να χειροκροτούν. Σκηνή ¨αποχωρισμός¨.
Στην αποβάθρα πια μακριά κουκκίδα έχει γίνει
ακίνητη όπως στέκεται. Και τρέχει ο συρμός…

 

_

γράφει ο Σπύρος Μακρυγιάννης - Αργοναύτης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

12 Σχόλια

  1. Matina Mardeli

    Η σκηνή του αποχωρισμού παντα θλιβερή, πάντα πλημμυρισμένη με απογοήτευση και πίκρα… Συναισθήματα έντονα που μας τα μεταφέρετε μέσω του ποιήματος σας με μεγάλη επιτυχία!

    Απάντηση
    • drmakspy

      Οφείλω να πω ότι το ποίημα είναι εμπνευσμένο από ένα απόσπασμα του σε επανέκδοση πρώτου βιβλίου της αγαπημένης μου συγγραφέως Κατίνας Βλάχου με τίτλο Νήματα. Μάλλον είναι μια έμμετρη απόδοση αυτού του κομματιού… Ελπίζω ότι αυτό το απόσπασμα θα το δούμε στις Τρενογραφίες σύντομα…
      Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.

      Απάντηση
  2. Αννα Ρουμελιωτη

    Με μεταφερατε εκει σε αυτην την εντονα φορτισμενη σκηνη του πικρου αποχαιρετισμου με πηγατε σε αυτον τον σταθμο.Θαυμασιο το ποιημα σας!!

    Απάντηση
    • drmakspy

      Άννα με συγκινείτε αφάνταστα. Ευχαριστώ πολύ πολύ!

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Σταθμοί… τρένα… αποχαιρετισμοί και ύστατες στιγμές… Αγαπημένες εικόνες, αφετηρίες και προορισμοί των ποιητών… Πόσο όμορφα τα έχετε αποδώσει όλα!!!
    Όμως στεκόταν σιωπηλή, τον άφηνε να φύγει
    μετέωρο τον κράταγε το θέλω διχασμένο
    κει στα σκαλιά του βαγονιού το ένα μισό να πνίγει
    σαν θεατής και ηθοποιός σ’ έργο χιλιοπαιγμένο…
    Είναι πραγματικά υπέροχο!!!

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Σκηνή αποχωρισμού..δυνατά δοσμένη ώστε να μας βάλει και εμάς θεατές..

    Απάντηση
    • drmakspy

      Μάχη ευχαριστώ πάρα πολύ! Όμως οφείλω να πω με όλη την ειλικρίνεια ότι η δύναμη ήταν στις σελίδες του βιβλίου ΝΉΜΑΤΑ της αγαπημένης μου Κατίνας Βλάχου στο κεφάλαιο Χρήστος… Από εκεί άντλησα πρώτα το συναίσθημα να θέλω να το μετατρέχω σε έμμετρο καιτην έμπνευση να το κάνω…

      Απάντηση
  5. Ελένη Ιωαννάτου

    Σπύρο μου με συγκίνησε το ποίημα σου!!!
    Εικόνες ολοζώντανες, δυνατές!!!
    Πως αλλιώς θα μπορούσε να βιωθεί ένα αντίο;;

    Απάντηση
    • drmakspy

      Ελένη μου από την πρώτη στιγμή που θέλησα να μετατρέψω το κείμενο σε έμμετρο, φοβόμουν μήπως δεν καταφέρω να μεταφέρω το συναίσθημα έτσι όπως το είσέπραξα από τις σελίδες εκείνες του ΝΉΜΑΤΑ της Κατίνας Βλάχου…. Τελικά ζύγισα και ξαναζύγισα κάθε λέξη, κάθε φράση, ώστε να μπορέσω να αποδώσω ότι αισθάνθηκα, πράγμα που ήταν ομολογουμένως πολύ πολύ δύσκολο…. Τέλειωσα 5 το πρωί έχοντας ξεκινήσει ένα πρώτο μέρος νωρίς το βραδάκι και ξαναπιάνοντάς το κατά τις 11 το βράδυ… Όμως τελειώνοντάς το ένιωσα αμέσως ότι ίσως ξεπέρασα τις προσδοκίες μου και σίγουρα άξιζε τον κόπο…. Η πρώτη αποστασιοποιημένη ανάγνωση του συνόλου με έκανε να δακρύσω από χαρά κι από συγκίνηση….

      Απάντηση
  6. Μαρία Φουσταλιεράκη

    Ήθελα να είμαι παρούσα σε κείνο το σταθμό. Θα έκανα δολιοφθορά στη μηχανή για να κερδίσω χρόνο για κείνον. Στην ανάγκη θα τον ταρακουνούσα δυνατά για να τολμήσει να εκστομίσει αυτό που η καρδιά του φώναζε μέσα στο στήθος του!
    Μου άρεσε πολύ η γραφή σας. Έχει μια εσωτερικότητα και μια δυναμική που με ελκύει πολύ.

    Απάντηση
    • drmakspy

      Μαρία με ταρακούνησε δυνατά αυτό το σχόλιό σας. Είναι απόδειξη για μένα ότι κατάφερα όλο το συναίσθημα που μου έδωσε το απόσπασμα του βιβλίου Νήματα της Κατίνας Βλάχου να το μεταφέρω αυτούσιο όπως το ένοιωσα διαβαζοντας… Χαλάλι λοιπόν το ξενύχτι μέχρι τις 05:05 το πρωί δουλεύοντας κάθε λέξη κάθε φράση εκείνη την ημέρα… Χαλάλι…. Ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!