Σπίτι παλιό

16.11.2018

Εκεί ερειπωμένο στην άκρη του δρόμου

κλειστά παραθύρια κι αράχνες του τρόμου 

μαυρισμένοι οι τοίχοι, του χρόνου σημάδια

απουσίες φωνάζουν, ανθρώπων ρημάδια.

 

Ζωές, σκηνές, μιλιές κι αισθήματα 

πάντα πιστό σε μια πορεία χωρίς συνθήματα

κάθε σημείο του και ένα αποτύπωμα μιας ιστορίας 

κάθε γωνία του και μια ανάμνηση μιας αγωνίας.

 

Άδειο κρεβάτι στη μοναξιά του φίλη η σκόνη

ένα χαλάκι κι αυτή η θλίψη δεν το ζυγώνει

φωτογραφίες πάνω στους τοίχους ορφανεμένες 

θρηνούν κι αναπολούν μέρες χαμένες.

 

Το μυστικό της λησμονιάς καλά κρυμμένο 

κι ο καημός της ερημιάς γράμμα κλεισμένο

σπίτι παλιό εκεί μονάχο περιμένει 

κάποια ζωή, ψυχή στην πέτρα που επιμένει.

 

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το όνειρο

Το όνειρο

Κλείσε  τα μάτια και ταξίδεψε. Κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου. Γιατί το όνειρο μπορεί και σε ταξιδεύει μακάρια ανέμελα, στη σιωπή. Μπορεί να αψηφά τη πεζότητα να γλυκαίνει τη στυφή καθημερινότητα. Επειδή  είναι η μαγική πινελιά που χρωματίζει κι  ομορφαίνει, την ίδια...

Χωρίς Τίτλο

Χωρίς Τίτλο

Στα βάθη του ωκεανού στο υγρό έρεβος της λήθης τα μάτια σου αχτίδα μάταια μια προσευχή χωρίς πίστη Στη μέση της ερήμου άμμος σε κλεψύδρα αέναη για γνώση στερνή διψάσαμε όμως τώρα τα χείλη κολλήσανε Στην πανύψηλη κορυφή η μοναξιά σκληρός παγετώνας για να κρατηθούμε...

Οι παραισθήσεις της ερήμου

Οι παραισθήσεις της ερήμου

Ήρθα στον κόσμο Έλληνας και ανδρώθηκα ως Κρήτας Στους ώμους γιγάντων μάταια έκατσα Τώρα στην έρημο εξόριστος θυμάμαι τις αισθήσεις Τόπος που δεν μυρίζεις γιασεμί χώμα βρεγμένο ζωντανό τη ρετσινιά των πεύκων και αγέρα καθάριο, δροσερό τόπος άγνωστος είναι αυτός ο τόπος...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου