Select Page

Σπαραχτική χαρά

Σπαραχτική χαρά

sad

Μου επιτρέπεις να σε κοιτάω;
Μου επιτρέπεις, όταν κουνάς τα βλέφαρά σου
να παίζω στην ταινία
της μοναχικής σου εξορίας;

Σταλαγμίτες οι στιγμές
στο σπήλαιο της τσακισμένης σου αξιοπρέπειας,
πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν
τα δάκρυά μου να γίνουν πάγος
και μετά σταγόνες,
οδυνηρά να γεμίσουν
το λιμνάζον σκοτάδι
των απονενοημένων ερώτων σου;

-

γράφει η Δήμητρα Διαμαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Γεννημένη μια ζεστή μέρα του Δεκέμβρη είκοσι χρόνια πριν, ψάχνει πάντα τη ζέστη στο κρύο και το κρύο στη ζέστη. Διαβάζει μετά μανίας. Τα πρωινά τραγουδάει και τα βράδια κοιτάει τ' αστέρια. Λειτουργεί με μουσική, καφεΐνη, λέξεις κι όνειρα.

1 σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Δύσκολο το στάδιο αυτό…μέχρι να γίνουν πάγος τα δάκρυα…και πάλι εκεί μέσα χαμηλές οι θερμοκρασίες…
    όμορφα γραμμένο…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!