Επιλέξτε Page

Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου, της Άννας Ρουμελιώτη

16.06.2015

 

 

Δεν σε ενδιαφέρει λες

δεν σε ενδιαφέρει.

Η μελαγχολία κραυγάζει

τα μάτια δεν μπορούν να βρουν τα δάκρυα

κάποιος τα έκλεψε κι αυτά.

Πως το άφησες να γίνει;

Ακόμα και τη θλίψη σου

άλλος να την παζαρεύει;

Μα καλά… λες...

μετριούνται αυτά τα πράγματα;

Κι αφού δεν σε ενδιαφέρει

τι ρωτάς;

Τι ρωτάς ακριβώς;

Δεν ξέρω...

ή ίσως και να μην καταλαβαίνω.

«Ψάχνω κάτι χαμένα χαμόγελα» μου λες

«και κάτι χαμένα δάκρυα».

Είναι που στέγνωσαν τα μάτια μου

είναι που στέγνωσε η ψυχή μου.

Δεν με ενδιαφέρει ποιος τα πήρε

σίγουρα όχι χωρίς την άδειά μου

κάποια χαραμάδα αφέλειας

θα άφησα ανοιχτή.

Ξεχάστηκα, που λένε, αφαιρέθηκα.

Τώρα όμως τα θέλω πίσω.

Δεν με ενδιαφέρει ποιος τα πήρε

δεν με ενδιαφέρει

άλλη αντοχή δεν έχω να με τιμωρήσω.

Ήθελα απλά πολύ

μια χαραμάδα να βρίσκεται εκεί

να πηγαίνει και λίγο φως

στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου

Ήθελα απλά...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο ανάποδος καθρέφτης

Ο ανάποδος καθρέφτης

Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

 Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Δεύτερη ζωή δεν έχει

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....

Ζωή σε δόσεις

Ζωή σε δόσεις

  Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν   Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία   Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Διαβάστε κι αυτά

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν τ'...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και ξαναέλεγε με μελωδικό οίστρο, αφήνοντας χαρούμενα...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    [..]Στον ουρανό ακροβατεί μεγάλη σκοτεινιά.
    Κι έτσι καθώς με πήρε το παράθυρο αγκαλιά,
    με το ένα χέρι
    στο δωμάτιο μέσα σέρνω
    του δρόμου την απίστευτη ερημιά,
    με το άλλο παίρνω
    μια χούφτα συννεφιά
    και στην ψυχή μου σπέρνω[…]

    με τη βοήθεια της Δημουλά και με τούτα τα σύννεφα στη χούφτα εύχομαι να φέρουν την καταιγίδα εκείνη που θα οδηγήσει τον κόσμο στον τόπο των δακρύων. Απαραίτητα εφόδια για να προχωρήσει η μελαγχολία στο επόμενο σκαλί και να δώσει τη σκυτάλη σε μια πιο αισιόδοξη στάση απέναντι στη ζωή και σε όσα μας συμβαίνουν…

    την καλημέρα μου Άννα…

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Υπέροχη Μάχη σε ευχαριστώ πολύ!!!Καλημέρα 🙂

      Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Πανέμορφο το ποίημα σου Άννα!!!

    Ένας δυστυχισμένος άνθρωπος.
    Ένας άνθρωπος σε απόγνωση.
    Ένας άνθρωπος άδειος, που ούτε
    το δάκρυ δεν του έχει απομείνει.
    Ακόμα και η θλίψη τον εγκατέλειψε.

    Έχει βέβαια την ελπίδα και την επιθυμία.
    Δεν είναι τόσο άδειος λοιπόν…
    Το χαμόγελο, το δάκρυ ίσως ξανάρθει.
    Λίγη ώθηση, λίγη δύναμη, ένα χέρι, λίγη αγάπη…
    Κι η ηλιαχτίδα θα ξεγλιστρήσει απ’ την
    ξεχασμένη χαραμάδα.

    Καλή εβδομάδα να έχεις!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Ευχαριστώ πολύ Ελένη!!!Καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα!!

    Απάντηση
  4. evangeloukissa

    [,,,] “Δεν με ενδιαφέρει ποιος τα πήρε
    σίγουρα όχι χωρίς την άδειά μου
    κάποια χαραμάδα αφέλειας
    θα άφησα ανοιχτή.”[…]
    […]”Ήθελα απλά πολύ
    μια χαραμάδα να βρίσκεται εκεί
    να πηγαίνει και λίγο φως
    στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου
    Ήθελα απλά…”[…]

    Υπέροχο. Δοσμένο σαν παράπονο μικρού παιδιού…

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ευχαριστώ πάρα πολύ Κατερίνα!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου