Νωρίς έρχεται η νύχτα πια
τα παράθυρα κλείνουν ερμητικά
η λύπη αποτραβιέται
μονάχη μες στο σκοτάδι
μήτε ένα φως στα σπίτια δεν ανάβει.
Ετούτος ο τόπος στέκει
σαν μνήμα πεσόντων
εδώ στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου.
Μόνο κάτι φαντάσματα
κυκλοφορούν στους δρόμους
για να αποτίνουν φόρο τιμής.
Κι όλοι πενθούν
κι όλοι θρηνούν
κι όλοι τα βράδια κρυφά
ξενυχτούν πάνω απ’ τις μνήμες.
Μα οι πεσόντες
δεν αντέχουν άλλα δάκρυα…

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!