Ψάχνω μια φράση,
μια λέξη,
κάτι να αρχίσω.
Μα τι άλλο να σου πω
που δεν με ακούς
Στέκω απλά
και σε κοιτάζω˙
κάνε μου ένα νεύμα,
χαμογέλασε μου λιγάκι.
Σε προσκαλώ στον κόσμο μου,
και εσύ με αγνοείς
Στέκεις και με κοιτάς
με εκείνα τα θλιμμένα μάτια σου
δε μιλάς
Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου
μα σχεδόν ακούω το λυγμό σου να σε πνίγει˙
αρνείσαι πεισματικά να βγεις
να κάνεις ένα βήμα προς εμένα.
Μονάχα στέκεις εκεί,
εαυτέ μου
στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου
χωρίς να ξέρω
αν κάτι προσμένεις
ή αν με περιμένεις από κει να σου κάνω παρέα.
_
γράφει η Νικολέτα Τζιμπούκα
0 Σχόλια