Στον Καβάφη

Δημοσίευση: 15.12.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

 

 

 

 

Οι Ταραντίνοι απ’ το πρώτο ποίημά σου στην κάτω Ιταλία,
χορεύοντας με ρυθμό, βγήκαν και καρφώθηκαν πάνω σου.
Γράφοντας, βουτάς το φτερό σου στο γυάλινο μπουκάλι.
Μέσα απ’ το μελάνι ξεφυτρώνουν, τότε, ροδόκηποι ολόκληροι.

Την ιστορία ξεσκόνισες, συμπληρώνοντάς τον χάρτη.
Με τη φωτιά των λέξεων τα σβησμένα κεριά ανάβεις.
Έρχονται οι στίχοι σου σ’ εκείνα, που φλέγονται ακόμη,
να μη δουν τα μάτια σου στη γραμμή πως πληθαίνουν τα σβησμένα.

Ήρθε η ώρα, που το μεγάλο Ναι ή Όχι πρέπει να πούμε.
Αχ, να βρισκόταν ένα παράθυρο τώρα να σου άνοιγε,
ν’ ακούγαμε την φωνή σου «Προσέξτε το φοβερό τοίχο!».
Πού να ξέραμε ότι αυτό το φως θα ήταν για μας τυραννία.

Πολίτης των ιδεών της πόλης θα μείνεις ποιητή!
Το πρώτο σκαλί το άφησες πολύ πίσω.
Τίποτα δεν έχεις να φοβηθείς απ’ τους νομοθέτες
κι ας χύνεται το αίμα θάλασσα στους τοίχους της Τροίας.

Ποιητή, εδώ που έφτασες λίγο δεν είναι!
Τόσα που έκανες για μας, μεγάλη σου η δόξα!
Ολόκληρη αυτοκρατορία γραμμάτων από τα χαλάσματα έχτισες,
τώρα περιμένεις τους βαρβάρους δίχως φόβο.

_

γράφει η Teuta Sadiku

 

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Ήρωες

Ήρωες

Πόσο ακόμη; Με περιβάλλει μια θάλασσα που ξεκίνησε στο στομάχι μου, είμαι δεκαοκτώ σήμερα και η τρικυμία συνεχίζει. Έχω όμως πάντα το κεφάλι στον ουρανό και αν βουτήξω, με ζεσταίνουν τα χέρια του ήλιου, είμαι δεκαοκτώ χρονών αλλά με κρατάνε ακόμη σαν παιδί. Λέω θα...

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Μέρες αργίας

Μέρες αργίας

Κυριακή των Βαΐων: Οι κλητοί – υποκριτικά -, στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου.   Μεγάλη Δευτέρα: οι θύρες κλείνουν αμετάκλητα για τις μωρές παρθένους.  Άραγε πόσα αμετάκλητα δεν συνειδητοποίησαμε ακόμη;  Και πόσα ακόμη μας περιμένουν;   Μεγάλη...

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό, μα πάντα γι’ αυτό αληθινό, και πάντα ενθουσιάζεται. Μην τυχόν κανείς του πει πως αυτό δεν είν’ σωστό και συγχρόνως είν’ κουτό, γιατί πολύ θα πληγωθεί. Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί γιατί το κάνει αυτό, τον μικρό...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ανώνυμος

    Η Teuta με την μοναδική της ευαισθησία άγγιξε τον Καβάφη στην καρδιά της γραφής του, πήρε τον παλμό από κάθε ποίημα συμπυκνωμένο σε λέξεις κι έπλασε κάτι με όλα τα ποιήματά του σαν παζλ με κόλλα την αγάπη της για εκείνον… Τι σπάνιο πλάσμα είναι η Teuta και με πόσο ιδιαίτερο τρόπο μετέχει της Ελληνικής παιδείας και ψυχής!!!! Υποκλίνομαι στην λάμψη των στίχων της…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου