Στον ουρανό

28.02.2014

 

Που να ξεβράσω το θυμό;

Σε ποιαν ακτή;

Σε ποιο ρυάκι ν΄αφεθώ;

Σε ποιο ποτάμι να κυλήσω;… δίχως ν΄αφήσω

Τα άσχημα λόγια να μου καίνε το μυαλό.

 

Πώς να γλυκάνω την οργή;

Ετούτη τη σιωπή

πόσο ακόμα να την κρύβω σε συντρίμμια;

Μακριά από τα αγρίμια,

που μου τρομάζουν την ψυχή.

 

Θα σε κοιτάζω για να δω

Νεράιδες, τέρατα ή μάγισσες σωρό

Τα ξωτικά να σέρνουν το χορό

Τα σύννεφα να σεργιανίζουνε με γέλιο ή λυγμό

Θα σε κοιτάζω για να ζω

 

Θα σ΄αγναντεύω για να βρω

Ανάσα και άνεμο στο βουρκωμένο μου μυαλό

Θα σε κοιτώ για να μπορώ

Το φως ή το σκοτάδι σου να ακολουθήσω

Γαλήνη στην ψυχή μου να δωρίσω

 
 

Οι φωτογραφίες είναι πνευματική ιδιοκτησία της  Άννας Ρουμελιώτη.

Διατίθενται άδεια Creative Commons, όπως παρακάτω

cc

[Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 3.0 Ελλάδα]

(CC BY-NC-SA 3.0 GR)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Ιδιαίτερα όμορφο ποίημα. Όμορφες και οι φωτογραφίες σας.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σας ευχαριστώ πολύ!

      Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Πώς να γλυκάνω την οργή;”
    Ταξιδεύοντας τη ματιά σε θάλασσες γαλήνιες… ταξιδεύοντας την φουρτουνιασμένη ψυχή για λιμάνια απάνεμα κατανόησης και συχώρεσης… με φάρο πάντα την αγάπη!
    Πολύ όμορφο, φίλη μου Άννα – μου έδωσε έναυσμα για δικές μου σκέψεις!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ευχαριστώ πολύ Βάσω!Η θάλασσα κι ο ουρανός κάτι έχουν να μας πουν!!!

      Απάντηση
  3. ΣΟΦΙΑ ΧΑΤΖΗΛΑΜΠΙΔΟΥ

    Υπέροχες οι φωτογραφίες όπως και το κείμενο αγγίζει τα βάθη της ψυχής!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ευχαριστώ Σοφία μου!!!!!!!!!

      Απάντηση
  4. Άννα Μαρία Ζαγοριανού

    “Πώς να γλυκάνω την οργή;
    Ετούτη τη σιωπή
    πόσο ακόμα να την κρύβω σε συντρίμμια;”

    Δυνατός στίχος που στοχεύει την καρδιά του αναγνώστη. Σε ευχαριστώ!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Εγώ ευχαριστώ Άννα Μαρία!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου