Στο ίδιο σημείο

23.11.2018

Πόσο θα ήθελα να γνώριζα όλους τους περαστικούς ανθρώπους που συναντώ στον δρόμο. Να ήξερα πως τους λένε, τι αγαπούν, τι τους βασανίζει, ποια είναι η ζωή τους. Γιατί, για κάποιον λόγο, βρισκόμαστε μαζί στο ίδιο σημείο. Και μιλάνε τα βλέμματα και η βιασύνη μας, όμως όχι εμείς. Μα ποιος ξέρει, πόσες φορές θα έχει τύχει να βρεθούμε στο ίδιο μονοπάτι, στο ίδιο μαγαζί, στο ίδιο λεωφορείο, στο ίδιο ασανσέρ, χωρίς να θυμόμαστε ότι έχουμε συναντηθεί ξανά. Και για κάποιον λόγο, η μοίρα μας φέρνει κοντά συνεχώς, σαν τη διαδοχή των εποχών. Όμως εμείς, απορροφημένοι από τις σκέψεις μας, τους προσπερνάμε τους ανθρώπους και συνεχίζουμε. Και συναντιόμαστε ξανά και ξανά και ξανά. Χωρίς τελειωμό. Χωρίς να γνωριστούμε ποτέ.

_

γράφει η Ιωάννα Μαγοπούλου

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ήρωες και δεδομένα

Ήρωες και δεδομένα

Τα βράδια όταν πέφτω να κοιμηθώ, όταν κουρασμένος από τις εμπειρίες της ημέρας ακουμπώ στο κρεβάτι, τότε είναι που έρχονται στην παρέα μου, οι ήρωες των παραμυθιών που διάβαζα μικρός. Ήρωες με μαγικές δυνάμεις, ήρωες τρανοί, αγέρωχοι μπρος στο χρόνο. Όταν ξαπλώσω,...

Ο λαθροκυνηγός

Ο λαθροκυνηγός

“Τώρα βρήκε να μας κλείσει μέσα η καταραμένη καραντίνα; Τώρα που τα καλύτερα θηράματα βγαίνουν να βοσκίσουν το φρέσκο χορτάρι και τα αγριολούλουδα;” είπε θυμωμένος. Εδώ και τρεις μήνες, έβγαζε τακτικά τα κυνηγητικά του όπλα και τα περιποιούνταν αναλόγως. Τα έλυνε με...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου