Στο Δάσος Των Απολιθωμένων Ονείρων

8.06.2015

σχόλια

 

Εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ
ISBN: 978-618-5145-51-4

 

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ η ποιητική συλλογή της Μαρίας Νάντη 

Στο Δάσος Των Απολιθωμένων Ονείρων

 

Η ποιήτρια γράφει:

Κάποτε, κάναμε όνειρα... κάποτε, σαν είμασταν ακόμη παιδιά,

χτίζαμε πύργους και κάστρα στην άμμο και όλο και λέγαμε...

- Κάποτε θα μεγαλώσω... δεν θα μεγαλώσω...

Και έτσι κάποτε, μεγάλωσα τελικά...

Μεγάλωσαν και τα άλλα της γειτονιάς τα παιδιά

και ακόμη ξοπίσω τους τρέχουμε...

 

Κάπως έτσι έγραψα τούτες τις σκέψεις μου

και τις φύλαξα μέσα σε αυτό εδώ το βιβλίο που τώρα μαζί σας μοιράζομαι!

Μ’ έναν όνειρο που αποζητούσε να βρει της αλήθειας την Γη...

Με μια ελπίδα! Με μια επιθυμία που χρόνια κρατούσα φυλαγμένη στην τσέπη...

Με ένα όραμα! Να ξημερώσει της αύριο ο ουρανός, γεμάτος χρώματα ουράνιου τόξου!

Να μπορούμε να φυτεύουμε όνειρα! τα δικά μας τα όνειρα! Τα όνειρα όλων!

Να είναι ο κόσμος πιο φωτεινός και πιο γεμάτος από σύννεφα χωρίς καταιγίδες!

 

Την ποιητική συλλογή μπορείτε να τη βρείτε εδώ.

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Δείτε κι αυτά

Κάπου Αλλού, της Νατάσας Παυλίτσεβιτς

Κάπου Αλλού, της Νατάσας Παυλίτσεβιτς

Η Δάφνη και η Εύα είναι ζευγάρι εδώ και πέντε χρόνια, όταν μια σειρά από γεγονότα τις οδηγούν στο να καταφύγουν στο εξοχικό σπίτι της δεύτερης κοντά στη Νέα Ραιδεστό. Εκεί θ’ αρχίσουν να συμβαίνουν διάφορα ανεξήγητα γεγονότα που θα τις αναγκάσουν να έρθουν αντιμέτωπες...

Κριθήκαμε ένοχοι

Κριθήκαμε ένοχοι

Φέτος η άνοιξη δεν εξεγείρεται Δε φοράει τα καλά της για να μας καλοπιάσει Δε στολίζεται, δεν εντυπωσιάζει Αντιθέτως, σέρνει τα πόδια της βαριά  Αγκομαχά σε κάθε βήμα της Βροχή κι αέρας τη μαστιγώνουν αλύπητα Κλείνει τα μάτια και παραδίνεται Στον εγκλεισμό, στην...

Τραμπάλα

Τραμπάλα

Το ομολογώ Αγνόησα παντελώς το μήνυμα των πτώσεων που ανεπίστρεπτα δεν είχαν τις κατωφέρειες αγνόησα που πρόσκαιρες δεν ήταν τελικά οι μύθοι - βακτηρίες που κανείς βαστιέται και ξαμώνει τις σιωπές του μπρος στο άρρητο νόμιζα πως άχρηστοι Μήτε ενός Ανταίου τη χθόνια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου