Στο φως του λυχναριού

11.11.2015

 

 

Ένα λυχνάρι φως

ανάσα πετρολύχναρου

δίπλα στη γωνιά

σιμά στο ξύλινο τραπέζι

φώτιζε τα πρόσωπα

οστεωμένα, αγγελικά

αγίων σχήματα

να βλέπουνε ο ένας τη θλίψη

στα μάτια του άλλου,

 

μια στάλα φως

έφτανε κιόλας

να ντύσει την αγάπη

κόρη τους

να την κάμει

στο ίδιο ξύλινο τραπέζι

να καθήσουν γύρω- γύρω

χαμογελώντας.

 

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

6 σχόλια

6 Σχόλια

    • Ανώνυμος

      Σ’ ευχαριστώ πολύ Ελένη!!!!

      Απάντηση
  1. drmakspy

    Μια διάχυτη θλίψη που η αγάπη καταφέρνει να μετατρέψει σε χαμόγελο… Υπάρχει ο ένας για τον άλλο… και αυτό μπορεί να αρκεί… Όμορφη δημιουργία…

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    “μια στάλα φως
    έφτανε κιόλας
    να ντύσει την αγάπη”
    Μια στάλα φως – αλήθεια, πόση δύναμη μπορεί να κρύβει…
    Πολλυ τρυφερό και με πολλή ευαισθησία δοσμένο, Πόλα μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου