Select Page

Στρατιώτης Ιωάννης Ιωάννου

Στρατιώτης Ιωάννης Ιωάννου

_ στρατιώτης Ιωάννης Ιωάννου … αιτούμαι πενθήμερη άδεια …

_ μπα ? … ο λόγος ? …

_ προσωπικός …

_ και δεν θα μας πεις τον λόγο Ιωάννου ? … προηγούνται άλλοι για άδεια … θα ήθελα να ακούσω το λόγο που ζητάς άδεια … η μία σου αρβύλα είναι σχισμένη και χαμογελάει … είσαι στην πέννα ντυμένος αλλά με τρύπιο άρβυλο … πέντε μέρες φυλακή με αιτιολογία αδιαφορίας στο υλικό που συ προσέφερε ο στρατός και το κατέστρεψες … συνέχισε όμως …

_  ανθυπίλαρχε αιτούμαι πέντε μέρες άδειας και αποδέχομαι τις πέντε μέρες φυλακής … είναι προσωπικό το θέμα μου … δικαιούμαι άδεια … τέσσερις μήνες ήμουν στα βουνά με το άρμα σε ασκήσεις … έχω το δικαίωμα να πάρω μια άδεια … μη με πιέζεις να σου πω τον λόγο … απαιτώ … είναι θέμα τιμής …

_ ναι ε ? … η γραβάτα σου δεν είναι καλά δεμένη … τρεις μέρες φυλακή ακόμα … επιλοχία γράφε … άκου ο κρητικός ο Χανιώτης απαιτεί … απαιτεί και … ήρθε ο νότιος να τα βάλει με τους βόρειους … ξέρεις πως με λένε εμένα ρε ? … Παπαδόπουλο με λένε και είμαι γέννημα θρέμμα Σαλονικιός …. μυρίζεις απλυσιά … πόσες μέρες έχεις να κάνεις μπάνιο Ιωάννου? … γράψτου άλλες τέσσερις μέρες για βρωμιά … συνέχισε όμως … μου αρέσουν τα άκρα διαλόγου …. αλήθεια, πόσες μέρες φυλακής έχεις αρπάξει σήμερα ? …

_  κύριε ανθυπίλαρχε αιτούμαι πέντε μέρες άδεια … η φυλακή δεν με νοιάζει …όμως μη με σκοτώνεις και εσύ … ευγενικά ζητάω πέντε μέρες άδεια … έχω φτάσει στα άκρα … σε τίμησα με το άρμα μου σε όλες τις ασκήσεις περιπλανώμενος ακολουθώντας τις οδηγίες σου και σε έβγαλα ασπροπρόσωπο … έμαθα πως πήρες τιμές και συγχαρητήρια … μια χάρη σου ζητάω … μόνο πέντε μέρες χωρίς οδοιπορικά … πες ναι γιατί είμαι στα άκρα … ζητάω ευγενικά μια άδεια … είναι προσωπικό το θέμα μου …

_ ρε παλιομαλάκα Χανιώτη δεν θα πάρεις άδεια… είσαι αχώνευτος και παράταιρος με εμάς τους βόρειους … από την αρχή δεν σε χώνεψα … αλλά είσαι μάγκας ? … απόδειξε μου πως είσαι πιο μάγκας από εμάς γαλανομάτη και αν αποδείξεις πως το αξίζεις τότε θα πάρεις άδεια …

_ να μιλήσουμε αντρίκια ανθυπίλαρχε ?

_ λέγε … δέχομαι την πρόκληση … λες να σε φοβηθώ ?

_ βρέχει ωραίο χιονόνερο … ας γδυθούμε εντελώς … πάμε για κάμψεις ... όμως δεν θέλω μόνο εσένα αλλά και όλους τους άλλους να μας ακολουθήσουν … γδύνομαι …

_ με προκαλείς παλιομαλάκα ? … μέσα … όλα για όλα! … γδυθείτε και οι υπόλοιποι … ας αποδείξουμε πως είμαστε μάγκες … και μετά ? … όσοι δεν αντέξουν ας αποχωρήσουν … θέλω μόνο μάγκες … θα μετανιώσεις που με προκάλεσες ηλίθιε όπως και όλους μας! … παίζουμε άντρας προς άντρα … δώσε εντολές … θα σε σκίσω Χανιώτη με την ομάδα μου! …

_ μέσα είμαι … δίνω εντολές .. πατάμε στο χαλίκι με δύναμη με δυνατούς βηματισμούς … θέλω να ματώσουν τα κάτω άκρα … δίνω εντολή! .. εν, δυό, εν, δυό … θέλω να ματώσουμε! … ανθυπίλαρχε κλέβεις … κάνεις πως πατάς το χαλίκι αλλά είσαι σαν πουτάνα σε κάθε πάτημα … καριόλη θα σε σκίσω!  …. πάμε πούσαπς .. έχεις το ρεκόρ είπες ? … μέσα … αλλά θα παίξουμε με το ένα χέρι … πάμε μαζί … κρυώνεις … αισθάνεσαι μικρός απέναντί μου όπως και όλοι οι άλλοι … σοβαρευτήκατε ε? … οι περισσότεροι αποχώρησαν … ανθυπίλαρχε ας παίξουμε οι δύο μας …  βλέπεις τα όρια του στρατοπέδου? … μπορείς να αποδράσεις ? … εγώ ναι … μπορείς να πιάσεις το αγκανθόσυρμα ?  … μέσα είσαι ? … πάμε … γιατί δεν με ακολουθείς με σίγουρα βήματα ? … πονάνε τα πόδια σου και κρυώνεις ε ? … φτάσαμε στο συρματόπλεγμα … πω πω έκφραση που έχεις … είσαι πεισματάρης ε ? … θα σε σκίσω παλιομαλάκα και μάλιστα με χαμόγελο … παίζουμε το παιχνίδι του βόρειου και του νότιου … ζεσταίνομαι πολύ αν και είμαι ολόγυμνος … εσύ γιατί τρέμεις ? … πιάσε το συρματόπλεγμα όπως θα το πιάσω και εγώ … σφίξ’ το γερά στο χέρι σου … πολύ γερά μέχρι να ματώσει … σκέψου μια οπτασία που λάτρεψες και σε πούλησε …πόσο πολύ βαθιά θα έμπηγες την παλάμη σου στα αγκάθια ? … κλείσε τα μάτια σου … το ίδιο κάνω και εγώ … τι με κοιτάς παλιομαλάκα ανθυπίλαρχε ? … δεν ξέρεις από έρωτα μάλλον ή υπήρξες ανάξιος για αυτόν … με πούλησε η πουτάνα και δεν πουλιέμαι εύκολα … έχω ξεκαθάρισμα λογαριασμών μαζί της … θέλω πέντε μέρες άδεια αλλιώς θα σπάσω τα συρματοπλέγματα … μάτωσες ανθυπίλαρχε? … με κοιτάς και κλαίς? … σε κοιτάω και ξεσπάω σε κλάματα και εγώ … κοίτα τις παλάμες μου πόσο ματωμένες είναι …

_ ρεμάλι Χανιώτη δεν θέλω να μάθει κανένας πόσο πόνεσα … αντέχω ρε! … λες να πονάω ? … πάμε βάδην με δύναμη! … θέλω να ματώσουμε … σφίξε το συρματόπλεγμα ρε! … ζεσταίνομαι στο χιονόνερο … όλα ή τίποτα παλιοκαργιόλη Χανιώτη … εκατό μέρες φυλακή ρε! … είμαι μάγκας ακούς ??? … με γάμησες …. γιατί μου ξύπνησες το παρελθόν? … παίζουμε στα ίσα αλήτη … φύγε ρε! … σπάσε τα σύρματα …  φύγε …. βρες την … δεν θα πάρεις άδεια από μένα αλλά όσο και αν λείψεις από το στρατόπεδο για το ξεκαθάρισμα του έρωτα σου να ξέρεις πως πάντα θα είσαι παρών … αλήτη Χανιώτη … ντύσου και φύγε …. βρες την … τι λες όμως … πάμε βάδην επί γονάτων στο χαλίκι ? … αντέχεις ρε ?

_ παλιομαλάκα ανθυπίλαρχε πάμε επί γονάτων … ματώνουμε … ματώνουμε αλλά σπάμε τα συρματοπλέγματα του έρωτα χωρίς να πονάμε … σε πάω μάγκα μου … ο έρωτας δεν ξεχωρίζει τους βόρειους και τους νότιους … ίσως γιατί ο έρωτας δεν έχει σύνορα … προχωράμε ….

 

 

του Γιάννη Καλαϊτζάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

15 Σχόλια

  1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Χανιώτη Γιάννη, είσαι απίθανος! Το κείμενό σου είναι ολοζώντανο και θα μπορούσε άνετα να είναι σκηνή απο κινηματογραφική ταινία!. Είναι το μεγάλο σου προτέρημα ο ρεαλισμός των αφηγήσεων. ¨Όποιος σε έχει διαβάσει αυτό είναι το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα .Απόλαυσα την κάθε σειρά που διάβασα! Παίρνεις άδεια για…. να γράφεις συνεχώς!!!!

    Απάντηση
  2. elisabeth.maousidou

    το διασκέδασα !!!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Πράγματι ο έρωτας δεν έχει σύνορα και χρώμα είναι πανανθρώπινος και όχι μόνο … μόνο ομορφιά και πάθος έχει και ενίοτε …πόνο! Θαυμάσια αφήγηση και όμορφο νόημα, μπράβο!!!!!!!

    Απάντηση
  4. marimar

    Σωστά Χριστόφορε….. σκηνή από κινηματογραφική ταινία!!!! Αλλά επειδή εγώ τις σκηνές τις ζω, έκλαψα, μάτωσα …

    Απάντηση
  5. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    γεια σου Ελίζαμπεθ Μαουσίδου … χαίρομαι που το διασκέδασες … ποπ κορν είχες μαζί σου κατά τη διάρκεια των εναλλασόμενων διαολόγων ? …)))))

    Απάντηση
  6. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    Φίλε μου Χριστόφορε Παπαχαραλάμπους σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια … πάντα προσπαθώ να γίνομαι ο πρωταγωνιστής σε οποιοδήποτε ρόλο μέσα από τα κείμενα που γράφω, καθώς και να ζω τους πρωταγωνιστές … σε ευχαριστώ και πάλι …

    Απάντηση
  7. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    Ανώνυμε σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου …

    Απάντηση
  8. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    Ρουλα Σμαραγδενια θα έλεγα πως ένα μέρος από αυτή την ιστορία υπήρξε πραγματικότητα … μερικές φορές αναμοχλεύω το παρελθόν και μέσα από αυτό γράφω μικρές ιστορίες … σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου ….

    Απάντηση
  9. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    marimar σε ευχαριστώ πολύ …. και εγώ πολλές σκηνές από τις μικρές ιστορίες που γράφω τις ζώ πραγματικά … )

    Απάντηση
  10. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Γιάννη, μη μου πεις ότι υπηρέτησες κι εσύ στα τεθωρακισμένα; Τώρα, όσον αφορά στο κείμενό σου, … δέκα μέρες τιμητική!!!

    Απάντηση
  11. Καλαϊτζάκης Γιάννης

    ευπειθώς αναφέρω πως υπήρξα οδηγός αρμάτων Μ47 … 5 άρματα είχα χρεωμένα και το λάδι και ερπυστρια είχα αλλάξει δεν λέγεται … είχε όμω άλλη χάρη η οδήγηση με το άρμα … αισθανόμουν μεγάλη σιγουριά στην εθνική οδό …. μέχρι και οι φορτηγατζήδες που έτρεχαν σαν παλαβοί από την αντίθετη μεριά έκαναν δεξιά όταν συνειδητοποιούσαν πως αυτός ο όγκος που έβλεπαν μπροστά τους είναι άρμα … μια μέρα θα καθίσω καθίσω να γράψω μερικά στιγμιότυπα χιουμοριστικά με το άρμα μου ….)))

    Απάντηση
  12. Μαργαρίτα Αρβανίτη

    Γεμάτο παλμό, χτυποκάρδι, στη κάθε στιγμή! Ζούσες βήμα-βήμα την πορεία προς τα συρματομπλέγματα , ματώνοντας και τη δική σου ψυχή το κάθε τους βήμα! Πρωταγωνιστής ο έρωτας στη ζωή των “ηρώων” αν και “απών” στο σκηνικό της ιστορίας, απαιτεί επίπονη πορεία και “ματωμένο πέρασμα” για το ξεκαθάρισμά του! Κείμενο με ψυχή!

    Απάντηση
  13. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “…θέλω πέντε μέρες άδεια αλλιώς θα σπάσω τα συρματοπλέγματα … μάτωσες ανθυπίλαρχε? … με κοιτάς και κλαίς? … σε κοιτάω και ξεσπάω σε κλάματα και εγώ … κοίτα τις παλάμες μου πόσο ματωμένες είναι…”

    Ματώνουν οι παλάμες… πονούν… για να σκεπάσουν την οδύνη της ματωμένης ψυχής….και της περηφάνιας …που τις αγκύλωσε και τις σπάραξε η προδοσία…

    Φίλε μου Γιάννη καταφέρνεις να περάσεις τον πόνο μέσα από το χιούμορ – κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο! Εύγε!

    Απάντηση
    • Γιάννης Καλαϊτζάκης

      καλησπέρα Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου … σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου … με τιμάς με την απάντηση σου …)

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!