Συγχώρεση

11.06.2016

map_book_b

Τα πρωινά ζητάνε την ποίηση της αναχώρησης
το λυρισμό του χαρούμενου τραγουδιού στο αυτί
την καλημέρα της αυτάρκειας...
Θα χαθούμε μετά στο χάσμα της συνήθειας
είναι πάντα λάθος οι αποστάσεις από τις ριπές των αχτίδων.
Θύματα και θύτες της μεσημεριανής ραστώνης
των ενστίκτων που γεννιούνται από τη ζεστασιά του ήλιου.
Η φαντασία θα τρέχει σε παραλίες που πόδι ανθρώπου δεν πατάει
με τα μαλλιά στολισμένα μαργαριτάρια αλατιού
με το σώμα στη γεύση μνήμης,
Θα δροσίζουμε τα χείλη από τις συνθήκες
ο παράδεισος θα παραμένει ο ονειρικός μας προορισμός
που θα κυκλώνουμε με μολύβι στο χάρτη.
Ο έρωτας θα παραπαίει στο δεν πειράζει
προτιμώ την προτεραιότητα να αγοράσω παπούτσια
μαζί με πενήντα λεπτά που θα ρίξουμε στη λατέρνα.
Οι ονειροπόλοι ονειροπολούν, όμως γιατί;
Στη λογική μας υπόσταση θα υπογράφουμε χαρτιά στο γραφείο
θα κοιτάζουμε από το παράθυρο την πτήση των χελιδονιών
και θα θυμηθούμε πως καιγόμαστε από παρακαταθήκες αιώνων.
Το σώμα θα κινηθεί στον ιστορικό του το δρόμο
οι παλιές μας αμαρτίες θα αθωωθούν στην παράδοση.

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Κωνσταντίνα, η ποίηση είναι τόσο δική σου υπόθεση, που θαυμάζω.
    Αγαπώ να σε διαβάζω και νιώθω τυχερός που συναντώ τα γραφτά σου.

    Απάντηση
  2. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … θα δροσίζουμε τα χείλη από τις συνθήκες
    ο παράδεισος θα παραμένει ο ονειρικός μας προορισμός
    που θα κυκλώνουμε με μολύβι στο χάρτη …

    Kι η συγχώρεση Κα Γεωργαντοπούλου,
    ένας εξίσου ονειρικός προορισμός …

    Πολύ όμορφη γραφή …

    Καλή Κυριακή!

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ο λυρισμός, η ομορφιά, οι εικόνες….η αναπόληση του πιο ερωτικού καλοκαιριού …!!!
    ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ!

    ΜΠΡΑΒΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ..!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου