Συγχώρεση

11.06.2016

map_book_b

Τα πρωινά ζητάνε την ποίηση της αναχώρησης
το λυρισμό του χαρούμενου τραγουδιού στο αυτί
την καλημέρα της αυτάρκειας...
Θα χαθούμε μετά στο χάσμα της συνήθειας
είναι πάντα λάθος οι αποστάσεις από τις ριπές των αχτίδων.
Θύματα και θύτες της μεσημεριανής ραστώνης
των ενστίκτων που γεννιούνται από τη ζεστασιά του ήλιου.
Η φαντασία θα τρέχει σε παραλίες που πόδι ανθρώπου δεν πατάει
με τα μαλλιά στολισμένα μαργαριτάρια αλατιού
με το σώμα στη γεύση μνήμης,
Θα δροσίζουμε τα χείλη από τις συνθήκες
ο παράδεισος θα παραμένει ο ονειρικός μας προορισμός
που θα κυκλώνουμε με μολύβι στο χάρτη.
Ο έρωτας θα παραπαίει στο δεν πειράζει
προτιμώ την προτεραιότητα να αγοράσω παπούτσια
μαζί με πενήντα λεπτά που θα ρίξουμε στη λατέρνα.
Οι ονειροπόλοι ονειροπολούν, όμως γιατί;
Στη λογική μας υπόσταση θα υπογράφουμε χαρτιά στο γραφείο
θα κοιτάζουμε από το παράθυρο την πτήση των χελιδονιών
και θα θυμηθούμε πως καιγόμαστε από παρακαταθήκες αιώνων.
Το σώμα θα κινηθεί στον ιστορικό του το δρόμο
οι παλιές μας αμαρτίες θα αθωωθούν στην παράδοση.

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Κωνσταντίνα, η ποίηση είναι τόσο δική σου υπόθεση, που θαυμάζω.
    Αγαπώ να σε διαβάζω και νιώθω τυχερός που συναντώ τα γραφτά σου.

    Απάντηση
  2. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … θα δροσίζουμε τα χείλη από τις συνθήκες
    ο παράδεισος θα παραμένει ο ονειρικός μας προορισμός
    που θα κυκλώνουμε με μολύβι στο χάρτη …

    Kι η συγχώρεση Κα Γεωργαντοπούλου,
    ένας εξίσου ονειρικός προορισμός …

    Πολύ όμορφη γραφή …

    Καλή Κυριακή!

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ο λυρισμός, η ομορφιά, οι εικόνες….η αναπόληση του πιο ερωτικού καλοκαιριού …!!!
    ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ!

    ΜΠΡΑΒΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ..!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου