Select Page

Συνομιλώντας με την Ελένη Στασινού

Συνομιλώντας με την Ελένη Στασινού

 

 

Με τη συγγραφέα Ελένη Στασινού είχαμε την τιμή να βρεθούμε και κατά το παρελθόν στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net, σε μια συζήτηση για πολλά κι ενδιαφέροντα πράγματα, ενώ είχε προαναγγελθεί και η κυκλοφορία του νέου της ιστορικού μυθιστορήματος. Φέτος, με αφορμή ακριβώς την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου Ο χορός των κρυστάλλων από τις εκδόσεις Χίλων,  επανερχόμαστε σε μια νέα, εκ βαθέων κουβέντα με τη βραβευμένη συγγραφέα, η οποία μας εκμυστηρεύεται χωρίς κανένα ενδοιασμό πως παρασέρνεται αλλά ενίοτε και ζηλεύει το πάθος των ίδιων της των πρωταγωνιστών!

Κυρία Στασινού σας καλωσορίζουμε για ακόμα μια φορά στο δικτυακό τόπο το βιβλίο.net

 

Χαίρομαι πολύ που φιλοξενούμαι σε έναν χώρο που σφύζει πολιτισμικών δραστηριοτήτων. Παρακολουθώ τα διαρκή σας ανοίγματα, τις νέες ιδέες και τα τολμήματα σας, και εύχομαι πάντα να αγκαλιάζετε με το ίδιο σθένος και το ίδιο ενδιαφέρον τους δημιουργούς και το έργο τους.

 

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο σας βιβλίο ‘Ο χορός των Κρυστάλλων’ από τις εκδόσεις Χίλων. Το μάτι του αναγνώστη θα μαγνητιστεί από το λιτό εξώφυλλο με τον αινιγματικό τίτλο. Με ποιο σκεπτικό επιλέξατε αυτόν τον τίτλο;

 

Το κρύσταλλο είναι αποτέλεσμα χημικών ενώσεων. Πολύτιμο, διαυγές, εύθραυστο, Αν είσαι αδέξιος μπορεί να το καταστρέψεις, η να αυτοτραυματιστείς, μπορείς όμως και να το απολαύσεις ηχητικά, οπτικά, η και επιστημονικά σαν σύνθεση η και να το χρησιμοποιήσεις ως υλικό μυστικιστικών πράξεων μια που είναι συνδεδεμένο με μύθους σύμφωνα με τους οποίους εμπεριέχει δυνάμεις. Στο κρυστάλλινο πρίσμα του ανακαλύπτουμε πως «φυλάσσει» όλα τα χρώματα. Η ηρωίδα μου είναι πολύτιμη, εύθραυστη και δυνατή. Υφίσταται παλιότερης εποχής δεισιδαιμονίες, μα φιλτράροντας τες στην λογική της, τις απορρίπτει και παρουσιάζει την δυνατότητα της, αν βυθιστεί σε σκοτάδι και υπάρχει έστω μια μικρή πηγή φωτός, (ελπίδα) να διαθλά τα χρώματα της, δηλαδή να παρουσιάζει το πολύπλευρο μιας εκρηκτικής και πλούσιας ιδιοσυγκρασίας. Χορός των Κρυστάλλων, διότι στον χορό αυτό, φόρεσε κρύσταλλα, που επέδρασαν στον περίγυρο με μοιραίο τρόπο…

 

Η επιλογή του χρόνου και του χώρου της ιστορίας σίγουρα δεν είναι τυχαία. Ούτε η ιστορία που έχετε πλάσει και που δένει αρμονικά με τα γεγονότα στη Σικελία του 1880-1890. Ποια ήταν η αφορμή για την επιλογή σας αυτή;

 

Κατά την διάρκεια των κοινωνικοπολιτικών αλλαγών (και που η διάρκεια τους κυμαίνεται από λίγα χρόνια σε πολλές δεκαετίες) υπάρχει πλήθος ανθρώπων που υφίστανται τα αποτελέσματα αυτών των αλλαγών. Η Ιστορία γράφεται γεμίζοντας σελίδες στα πρώτα χρόνια για κάθε συμβάν, κατόπιν ως εκ θαύματος συρρικνώνεται, για να καταλήξει να αναφερθεί σε ένα-δυο ηγετικά πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν σε αυτές τις περιόδους. Οι απλοί άνθρωποι ακόμα κι αν έδωσαν την ζωή τους για μια ιδέα, παραμένουν ανάξιοι να αναφερθούν, εφόσον η ιδέα δεν συνάδει με την αλλαγή, έστω κι αν επιβλήθηκε με την βία. Η μνήμη των απλών ανθρώπων θα διασωθεί σε μια επιτύμβια πλάκα στον χώρο του συμβάντος, στα λόγια κάποιου τραγουδιού που και αυτό με τον καιρό θα ατονήσει. Το βιβλίο αυτό ουσιαστικά αφιερώνεται σε ανθρώπους που πάλεψαν για το ιδανικό τους, όπως οι άοπλοι χωρικοί στους Σικελικούς αγώνες και παρόμοιος είναι και ο λόγος της αφιέρωσης στα πρόσωπα του Donato Loscalzo και Anna Drakopoulou διότι είναι αντιπροσωπευτικά πρόσωπα που προβάλλουν αντίσταση με τον τρόπο ζωής τους.

...όσο και να γνωρίζω τον χαρακτήρα του ήρωά μου, διεκδικεί την ελευθερία του να μεταβάλλεται, μέχρις ξαφνιάσματος.

Ο χορός των Κρυστάλλων είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα με έντονο το ερωτικό στοιχείο ή μήπως μια έντονη ερωτική ιστορία με φόντο την ιστορία της Σικελίας που πάσχιζε να βρει το δρόμο της στα τέλη του 18ου αιώνα;

 

Επεδίωξα να είναι μια ερωτική ιστορία εν πρώτοις... Όμως σαν εργάζεσαι πάνω σε μια εποχή τόσο ταραγμένη, πάντα υπάρχει κίνδυνος να παρασυρθείς από την ένταση των γεγονότων. Πράγματι το πάθος εκείνων των αγωνιστών (εκτός του ότι το ζήλεψα) συχνά-πυκνά με παρέσυρε. Για να μην ξεφύγω έφτανα στο σημείο να επαναλαμβάνω «γύρω από την Ροζαλία περιφέρονται όλοι και όλα». Το αν ξέφυγα όμως δεν θα με πείραζε και πολύ διότι θα πει πως η θυσία εκείνων των ανθρώπων ακόμα και τώρα, διεκδικεί την θέση της στην συνείδηση έστω και ενός μακρινού προσκυνητή.

 

Οι ήρωες στο βιβλίο είναι τόσο ξεκάθαρα κι απόλυτα περιγεγραμμένοι που θα έλεγε κανείς πως έχουν δημιουργηθεί με τη χρήση ενός διαβήτη ενώ ταυτόχρονα έχουν την ιδιότητα να γίνονται τόσο οικείοι με τον αναγνώστη που τον κάνουν να φτάνει σε σημείο ταύτισης πολλές φορές. Αυτό, δε θα ήταν υπερβολή να ισχυριστούμε, προδίδει τη δεινή συγγραφική σας πένα. Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς αν εσείς δημιουργήσατε τους χαρακτήρες αυτούς εξαρχής ή, όσο αφελές κι αν φαίνεται τούτο, αν εκείνοι μόνοι τους μέσα από την εξέλιξη της δημιουργίας του μυθιστορήματος πλάθονταν σταδιακά μέχρι που πήραν την τελική τους μορφή, αλλάζοντας αυτό που είχατε αρχικά στο μυαλό σας. Νιώθετε δεμένη μαζί τους; Ενδεχομένως με κάποιον από αυτούς;

 

Αγγίξατε ένα σημείο «παράξενο» λέγοντας «με τη χρήση ενός διαβήτη». Ομολογώ λοιπόν σε λίγες μέρες μέσα, για δεύτερη φορά, κάτι που απασχόλησε την σκέψη μου στα δυο τελευταία βιβλία (όσο και να φανεί παράξενο η ανόητο). Αναρωτήθηκα γιατί να υπάρχει σχέση μαθηματικών και μουσικής, και να μην υπάρχει γεωμετρική σχέση στην λογοτεχνία. Έτσι άρχισα να παίζω με τα σχήματα. Με την βασική λοιπόν Γεωμετρία, δημιούργησα αρμονικά σχέδια, και εγκατέστησα τους ήρωές μου μέσα σε αυτά. Έτσι καθορίστηκαν χαρακτήρες, σχέσεις, επαφές, διάρκειες, επιθυμώντας ακριβώς την αρμονία αυτή που παρατηρήσατε. Δεν θα μπορούσα δυστυχώς να μπω σε βάθος σε μια τέτοια έρευνα, μα θα ήταν πολύ γοητευτικό να το καταφέρει κάποιος στο μέλλον. Πειραματίστηκα απλώς σε αρχικό στάδιο. Στον δρόμο και βέβαια όλοι οι ήρωες, ξέφυγαν κατά μικρό η μεγάλο ποσοστό διότι ασφυκτιούσαν οριοθετημένοι… Ως εκ τούτου συμπεραίνεται ότι όσο και να γνωρίζω τον χαρακτήρα του ήρωά μου, διεκδικεί την ελευθερία του να μεταβάλλεται, μέχρις ξαφνιάσματος.

Τους ήρωες τους αγαπώ και τους είναι αφοσιωμένη απολύτως, όσο είναι δίπλα μου. Τους φέρομαι όπως επιθυμούν η όπως πρέπει. Με το που θα τελειώσει όμως η αμφίδρομη αυτή σχέση, προχωρώ κρατώντας μέσα μου μόνο μια ρομαντική τρυφερότητα από αυτό που είχαμε. Ήδη από την μέση του ενός βιβλίου, υποθάλπτεται η απιστία. Εννοώ πως βρίσκω το θέμα του επομένου. Κάνω ακριβώς ότι κάνει ένα υγιής άνθρωπος με μια σχέση που τελειώνει. Αποχαιρετώ με σεβασμό και συνεχίζω.

 

Την ευθύνη για το μεγάλωμα και τη διαπαιδαγώγηση της ηρωίδας την έχουν δυο γυναίκες με εκ διαμέτρου διαφορετικούς χαρακτήρες. Η μια καταπιεσμένη από τις συνθήκες και τις περιστάσεις και η άλλη ένας άνθρωπος γεννημένος με ελεύθερη σκέψη και λογική που δεν περιορίζεται παρά μόνο από τα όρια που θέτει η φύση. Κάποια στιγμή δε, υποβόσκει μια σύγκρουση μεταξύ τους, κυρίως όμως μέσα τους αντικρίζοντας η μια την άλλη. Γιατί κάνατε αυτή την επιλογή; Ήταν μονόδρομος ή υπάρχει ένα μήνυμα που θέλετε να αφήσετε να περιπλανηθεί στο θυμικό του αναγνώστη κρυμμένο πίσω από αυτές τις δυο γυναίκες;

 

Επιθύμησα ανάμεσα σε δυο αντίρροπες δυνάμεις να ατσαλώσει τον δικό της χαρακτήρα, όχι μιμούμενη κάποια από τις δυο, μα ουσιαστικά κάνοντας χρήση του προτύπου ενός απόντος, μα σκεπτόμενου και ελεύθερου πατέρα. Αν κάτι θέλω να περάσει στον αναγνώστη είναι ακριβώς αυτό. Γιατί να πρέπει το αντρικό πρότυπο ΜΟΝΟ να είναι συνώνυμο της ελευθερίας (στην περίπτωση του πατέρα συνειδητή και σε όλα τα επίπεδα) οπότε αποφασίζω η ηρωίδα μου να επεξεργαστεί τις δυνατότητες της για να την προσεγγίσει.

 

Οι ιστορικές αναφορές και οι λεπτομέρειες της περιόδου την οποία πραγματεύεστε προδίδουν τη μεγάλη έρευνα που έχετε κάνει. Είναι δεδομένο βεβαίως πως ο συγγραφέας που γράφει ιστορικό μυθιστόρημα και σέβεται τον εαυτό του θα πρέπει να γνωρίζει κάθε λεπτομέρεια της περιόδου αλλά και του τόπου για τον οποίο γράφει. Όμως, τελικά, το σημαντικότερο σε ένα τέτοιου είδους μυθιστόρημα είναι το ιστορικό υπόβαθρο ή η μυθοπλασία; Θα μπορούσε, για παράδειγμα, η ηρωΐδα σας να ‘ζούσε’ σε κάποια άλλη χρονική περίοδο σε άλλο τόπο και να βίωνε την ίδια ιστορία;

 

Φυσικά θα μπορούσε να ζει οπουδήποτε και να ζει την ίδια προσωπική ιστορία. Όμως η τοποθεσία και τα συγκεκριμένα γεγονότα, είναι που δίνουν την ιδιαίτερη υφή, και στα παρόμοια ιστορικά γεγονότα, μα και στους χαρακτήρες καθώς και στις αποχρώσεις των συναισθημάτων. Ας δοκιμάσουμε να συγκρίνουμε το πως δημιουργείται-εξελίσσεται μια ερωτική σχέση σε χώρα του νότου, σε σχέση με τον Βορρά, και από Ανατολή σε δύση. Υπάρχουν εννοώ οι λεπταίσθητες αποχρώσεις, όλων των εξωτερικών και εσωτερικών επιρροών, που διαφοροποιούν στα «σημεία» την ίδια ιστορία, ώστε να είναι τελικά εντελώς διαφορετική.

Δεν φοβάμαι για κάτι. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν να υψώνουν παράστημα απέναντι σε μια καθολική επίθεση που υφίστανται αξίες και πολιτισμός, το παιχνίδι δεν είναι χαμένο.

Ποια γεύση θα αποκομίσει ο αναγνώστης από το Χορό των Κρυστάλλων;

 

Σε πρώτο επίπεδο θα χαρεί ένα καινούργιο, μυστηριακό ταξίδι με ήρωες παθιασμένους, που μεταγγίζουν το πάθος τους για ζωή. Μα το σημαντικότερο θα είναι η ευχαρίστηση του, όταν αντιληφθεί ότι η συγγραφέας δεν τον υποτίμησε.

 

 

Η λογοτεχνία στην Ελλάδα, σύμφωνα με μια μερίδα των ανθρώπων που ασχολούνται με αυτή, δεν βρίσκεται στο καλύτερο δυνατό σημείο. Κατ’ άλλους βέβαια ισχύει ακριβώς το αντίθετο μιας και υπάρχει μεγάλη λογοτεχνική παραγωγή. Ποια είναι η δική σας γνώμη;

 

Δεν φοβάμαι για κάτι. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν να υψώνουν παράστημα απέναντι σε μια καθολική επίθεση που υφίστανται αξίες και πολιτισμός, το παιχνίδι δεν είναι χαμένο. Πολλές φορές θα βρούμε μια υπέρογκη ποσότητα παραγωγής, που ίσως μας καταθλίψει με την ποιότητα της, μα σαν εμφανιστεί ένα διαμάντι, θα εισπράξουμε τέτοιο κουράγιο και σιγουριά που θα μηδενίσει κάθε απαισιόδοξο συναίσθημα.

 

 

Το βιβλίο, όπως άλλωστε όλα τα πράγματα γύρω μας, εξελίσσεται. Στις μέρες μας το ηλεκτρονικό βιβλίο κερδίζει ολοένα έδαφος και διαρκώς βλέπουμε να κυκλοφορούν πολλές εκδόσεις και σε ψηφιακή μορφή ή μόνο σε αυτή. Πως βλέπετε την εξέλιξη αυτή;

Δεν ξέρω αν κάποτε αποψιλωθεί εντελώς η γη, ώστε να θεωρηθεί η ψηφιακή μορφή ως η μόνη λύση, αλλά όσο υπάρχει παραγωγή χαρτιού, θα υπάρχει και το είδος εκείνο των ρομαντικών που θα βρίσκει στο έντυπο βιβλίο άλλη γοητεία.

 

Τι να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;

 

Εργάζομαι σε μια ιστορία που εκτυλίσσεται στον τόπο μας και μέσα στο διάστημα των δύο τελευταίων αιώνων. Που σημαίνει μαραθώνιος νέος. Αφού θα πρέπει να συλλεχτούν στοιχεία, μνήμες (αν έχουν απομείνει ακόμη ελάχιστες) αυθεντικά όσο γίνεται γεγονότα, «ασιδέρωτα» ώστε να υπάρχει «αίμα» στην αφήγηση. Και αυτή θα είναι η περιπέτεια της μετάλλαξης του έρωτα στο πέρασμα των χρόνων και φυσικά κάτω από το πρίσμα των σχετικών ιστορικών εξελίξεων.

 

Σας ευχαριστούμε πολύ για την όμορφη συζήτηση που είχαμε!

 

Εγώ ευχαριστώ για την ευκαιρία να εκφραστώ μα και την χαρά να νοιώθω μέλος στην μεγάλη σας οικογένεια.

Επιμέλεια κειμένου

4 Σχόλια

  1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Μια πραγματικά εξαιρετική συνέντευξη του Κώστα Θερμογιάννη από την κυρία Ελένη Στασινού για το βιβλίο της “Ο Χορός των Κρυστάλλων”. Ομολογώ ότι τρέφω έναν σεβασμό αλλά και θαυμασμό για τους συγγραφείς που γράφουν μυθιστορήματα που βασίζονται σε ιστορικά γεγονότα.
    Οι ερωτήσεις του φίλου Κώστα απέσπασαν θαυμάσιες απαντήσεις από την αξιόλογη συγγραφέα. Για παράδειγμα στον παρακάτω εύστοχο σχολιασμό του Κώστα για τους ήρωες του βιβλίου :
    “…..Οι ήρωες στο βιβλίο είναι τόσο ξεκάθαρα κι απόλυτα περιγεγραμμένοι που θα έλεγε κανείς πως έχουν δημιουργηθεί με τη χρήση ενός διαβήτη ενώ ταυτόχρονα έχουν την ιδιότητα να γίνονται τόσο οικείοι με τον αναγνώστη που τον κάνουν να φτάνει σε σημείο ταύτισης πολλές φορές”
    Με γοήτευσε το τμήμα της απάντησης της κυρίας Στασινού όπου λέει: ” Αναρωτήθηκα γιατί να υπάρχει σχέση μαθηματικών και μουσικής, και να μην υπάρχει γεωμετρική σχέση στην λογοτεχνία. Έτσι άρχισα να παίζω με τα σχήματα. Με την βασική λοιπόν Γεωμετρία, δημιούργησα αρμονικά σχέδια, και εγκατέστησα τους ήρωές μου μέσα σε αυτά. Έτσι καθορίστηκαν χαρακτήρες, σχέσεις, επαφές, διάρκειες, επιθυμώντας ακριβώς την αρμονία αυτή που παρατηρήσατε. ”

    Η συνέντευξη αυτή του Κώστα Θερμογιάννη, για το βιβλίο με τον θαυμάσιο τίτλο “Ο Χορός των Κρυστάλλων” της κυρίας Ελένης Στασινού, πραγματικά με συνάρπασε και μου γέννησε την ανάγκη να αποκτήσω το έργο αυτό.

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Η λογοτεχνία στην Ελλάδα, σύμφωνα με μια μερίδα των ανθρώπων που ασχολούνται με αυτή, δεν βρίσκεται στο καλύτερο δυνατό σημείο. Κατ’ άλλους βέβαια ισχύει ακριβώς το αντίθετο μιας και υπάρχει μεγάλη λογοτεχνική παραγωγή. Ποια είναι η δική σας γνώμη;
    Δεν φοβάμαι για κάτι. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν να υψώνουν παράστημα απέναντι σε μια καθολική επίθεση που υφίστανται αξίες και πολιτισμός, το παιχνίδι δεν είναι χαμένο. Πολλές φορές θα βρούμε μια υπέρογκη ποσότητα παραγωγής, που ίσως μας καταθλίψει με την ποιότητα της, μα σαν εμφανιστεί ένα διαμάντι, θα εισπράξουμε τέτοιο κουράγιο και σιγουριά που θα μηδενίσει κάθε απαισιόδοξο συναίσθημα.”

    Αγαπημένη μου φίλη Ελένη ο “Χορός των Κρυστάλλων” σου, στου οποίου την παρουσίαση είχα τη χαρά να παρευρεθώ, ανήκει σ’ αυτά τα διαμάντια!
    Κώστα μου, αγαπημένε φίλε μου, τα θερμά μου συγχαρητήρια και στους δυο σας για την τόσο μεστή και ενδιαφέρουσα αυτή συνέντευξη!

    Απάντηση
  3. Ελενη Στασινου

    Κύριε Χριστόφορε Παπαχαραλάμπους χαίρομαι που βρήκατε ενδιαφέρουσες ματιές στον διάλογο μας με τον Κώστα….

    Απάντηση
  4. Ελενη Στασινου

    Αγαπημενη μου φίλη, Βάσω Αποστολοπούλου, ευχαριστώ που είσαι κοντα μου, με την ιδια πάντα αγάπη και ενδιαφέρον. Να εισαι καλά!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!