Select Page

Συνομιλώντας με τον Άγγελο Χαριάτη

Συνομιλώντας με τον Άγγελο Χαριάτη

 

τοβιβλίο.net υποδέχεται το συγγραφέα Άγγελο Χαριάτη σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Κώστα Θερμογιάννη.

Άγγελε, σε καλωσορίζουμε στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net

‘To Δάκτυλο’ είναι μια ιστορία που κατά βάση σκιαγραφεί έντονα τον ψυχισμό των ανθρώπων που έχουν μια διαφορετικότητα. Πόσο η διαφορετικότητα, όποια κι αν είναι αυτή, μπορεί να επηρεάσει το χαρακτήρα αλλά και τον τρόπο ζωής του ανθρώπου;

 

Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Σε κάθε εποχή υπάρχει στην κοινωνία αυτό που ορίζεται ως κανονικό και ως πρέπον και σωστό. Ταυτόχρονα υπάρχει και το «διαφορετικό». Και εκεί αρχίζει το «πρόβλημα». Δεν είναι εύκολο για το κοινωνικό σύνολο να αποδεχθεί τη διαφορετικότητα, μιας και ξεφεύγει από τα πρότυπά της (λανθασμένα ή όχι, αυτό είναι αδιάφορο). Τόσο το ατομικό, όσο και το κοινωνικό στοιχείο επηρεάζουν στα σίγουρα και το χαρακτήρα όπως και τον τρόπο ζωής του ανθρώπου. Συνήθως οι «διαφορετικοί» δημιουργούν ένα δικό τους περιβάλλον. Είναι η άμυνά τους, ώστε να μπορέσουν να αντέξουν. Ταυτόχρονα και η κοινωνία με το δικό της τρόπο τους οδηγεί σε ένα περιβάλλον αποκλεισμού, αδιαφορίας, χλευασμού.

 

 

Ορισμένες στιγμές μέσα στην ιστορία βλέπουμε πως ο ήρωάς σου κινείται στο περιθώριο της κοινωνίας και της ζωής. Είναι άραγε εύκολο κάποιος να βρεθεί στη θέση του; Και τι μπορεί να είναι εκείνο από το οποίο κάποιος μπορεί να πιαστεί και να στηριχτεί γερά για να πορευτεί στη ζωή, αν βρεθεί στη θέση του πρωταγωνιστή σου;

 

Ο ήρωας ανήκει στο περιθώριο. Έστω με το δικό του τρόπο. Ήθελα να του δώσω αυτό το χαρακτηριστικό, έτσι ώστε να εξελίξω την ιστορία. Πέρα όμως από αυτό, το να βρεθείς στο περιθώριο είναι νομίζω εύκολο∙ πολύ εύκολο. Ένα εκ γενετής ή επίκτητο εξωτερικό χαρακτηριστικό. Μια οικονομική, επαγγελματική αστοχία. Μια λάθος επιλογή. Ένας θάνατος αγαπημένου προσώπου. Μια έξη. Είναι τόσο πολλά ή και τόσα λίγα που μπορούν να σε οδηγήσουν στο περιθώριο. Πώς κάποιος μπορεί να στηριχτεί γερά και να πορευτεί στη ζωή; Είναι ένας συνδυασμός θέλησης, χαρακτήρα και συγκυριών. Και φυσικά του έρωτα. Ο έρωτας που για μένα, μπορεί να βγει πάντα νικητής. Αρκεί να τον αφήσουν να ανθίσει.

"Από την παιδεία ξεκινάνε και τελειώνουν όλα. Η παιδεία είναι αυτή που μας βοηθά, ή καλύτερα μας οδηγεί στην κατανόηση του διαφορετικού. Γιατί μέσα από την κατανόηση, έρχεται η γνώση και ύστερα η αποδοχή"

Πόσο σημαντική θεωρείς την παιδεία που λαμβάνουμε ως άνθρωποι από τον κοινωνικό μας περίγυρο για τον περιορισμό φαινομένων κοινωνικού αποκλεισμού;

 

Από την παιδεία ξεκινάνε και τελειώνουν όλα. Η παιδεία είναι αυτή που μας βοηθά, ή καλύτερα μας οδηγεί στην κατανόηση του διαφορετικού. Γιατί μέσα από την κατανόηση, έρχεται η γνώση και ύστερα η αποδοχή. Μέσα από την αποδοχή τελικά ο περιορισμός αν όχι η εξάλειψη. Μια παιδεία που ξεκινά πρωτίστως, από το σπίτι μας, από την οικογένεια μας.

 

 

Ποια σημεία του χαρακτήρα του Άγγελου Χαριάτη θα βρει κάποιος στον πρωταγωνιστή σου;

 

Το μόνο που είναι αλήθεια στην ιστορία είναι το περιστατικό με το λύκο. Το ατύχημα. Ήταν κάτι που συνέβη σε εμένα. Γενικότερα όμως δεν υπάρχουν κάποια σημεία του δικού μου χαρακτήρα στον πρωταγωνιστή. Αν εξαιρέσεις ότι πάντα με έλκυε το διαφορετικό, η διαφορετικότητα για να είμαι περισσότερο ακριβής. Πίστευα και πιστεύω ότι κρύβεται περισσότερη αλήθεια στους διαφορετικούς, από ότι στους «συνηθισμένους» ανθρώπους. Έχω λάβει περισσότερα πράγματα από τους διαφορετικούς, παρά από τους συνηθισμένους.

Είμαι λάτρης του βιβλίου στην έντυπη μορφή του. Συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις [...] το χαρτί έχει για μένα μια δόση νοσταλγίας, ένα αναφαίρετο δικαίωμα στην αναπόληση, στο ταξίδι του μυαλού.

Πόσο δύσκολο είναι τελικά κάποιος να διαφέρει;

 

Είναι δύσκολο και εύκολο μαζί, ταυτόχρονα. Δύσκολο γιατί η απόρριψη, η μη αποδοχή είναι κάτι που «πονάει». Αν όμως έχει κατανοήσει ποιος είσαι και που θέλεις να πας, δεν μπαίνεις στη λογική των κοινωνικών συμβάσεων. Δημιουργείς ένα δικό σου κόσμο που μπορείς φυσικά να τον μοιραστείς μ’ αυτούς που σε καταλαβαίνουν. Η ευκολία ή η δυσκολία είναι καθαρά θέμα αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης. Αν ο «διαφορετικός» έχει αποθέματα, τότε η διαφορετικότητα μπορεί να αποδεχθεί και ευλογία.

Τι είναι εκείνο που σε οδηγεί να γράψεις; Ποιο κομμάτι της ψυχής σου είναι η κινητήρια δύναμη που σε ωθεί να εξωτερικεύσεις τις σκέψεις σου στις ιστορίες που γράφεις;

 

Για μένα το γράψιμο είναι τρόπος ζωής. Είναι η εξωτερίκευση των συναισθημάτων μου. Είναι ένα είδος ανάγκης. Ένα πρώτο είδος ανάγκης. Σαν το νερό ή το ψωμί. Είναι η διέξοδός μου, ο τρόπος μου για να καταφέρνω να ισορροπώ στο τεντωμένο σκοινί της ζωής. Γράφω για να μπορώ να αντέξω. Πέρα όμως από αυτό, θέλω να μοιραστώ τις σκέψεις μου με τον αναγνώστη. Με ενδιαφέρει ο αναγνώστης. Να μοιραστούμε το ταξίδι. Να κάθεται μετά από μια κουραστική απαιτητική μέρα στην πολυθρόνα του και να διαβάζει την ιστορία που έχω γράψει. Αν είχα τη δυνατότητα, θα ήθελα εκείνη τη στιγμή να είμαι δίπλα του και να τον έβλεπα να χαμογελά ή να προβληματίζεται και να δεχόμουν τις ερωτήσεις του και την κριτική του. Ο αναγνώστης λοιπόν και η ανάγκη έκφρασης είναι αυτά που με οδηγούν στη μοναχική διαδικασία της συγγραφής.

 

 

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως η λογοτεχνική παραγωγή στα χρόνια της κρίσης που βιώνουμε όλοι μας, έχει επηρεαστεί από τις δυσκολίες της ζωής και της καθημερινότητας. Είναι άραγε δυνατόν να παρατηρήσουμε μέσα σ’ αυτό το γενικότερο δύσκολο πλαίσιο διαβίωσης μια άνθηση των γραμμάτων και των τεχνών;

 

Μέσα στα χρόνια της κρίσης είναι βέβαιο ότι έχει επηρεαστεί η λογοτεχνική παραγωγή. Κατά τη γνώμη μου, όχι τόσο ως προς την ποσότητα, όσο από την ποιότητα. Οι αναγνώστες επιθυμούν να διαβάζουν κάτι πιο ανάλαφρο, κάτι πιο εύπεπτο. Για να ξεχαστούν και πολύ καλά κάνουν. Όμως πάντα υπάρχει χώρος για λογοτεχνία «προβληματισμού». Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο μπορεί να υπάρξει μια άνθηση, στη λογοτεχνία του «προβληματισμού». Συνήθως ο προβληματισμός, γεννά σκέψη και η σκέψη γεννά όραμα. Όραμα για να γίνουμε καλύτεροι. Ίσως εκεί να βρίσκεται το μυστικό και η μαγεία της λογοτεχνίας. Η βοήθεια της στο να γίνουμε καλύτεροι ως άνθρωποι.

Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί μεγάλη άνοδος στη δημιουργία και διακίνηση ηλεκτρονικών βιβλίων. Ποια είναι η στάση σου απέναντι σ’ αυτή την εξέλιξη;

 

Είμαι λάτρης του βιβλίου στην έντυπη μορφή του. Συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις, εκτός από τη γεύση (αν και δεν την αποκλείω- έχω ακούσει περιστατικά). Το χαρτί έχει για μένα μια δόση νοσταλγίας, ένα αναφαίρετο δικαίωμα στην αναπόληση, στο ταξίδι του μυαλού. Παρόλα αυτά, δεν είμαι αντίθετος στη δημιουργία και τη διακίνηση των ηλεκτρονικών βιβλίων. Είναι μια τάση της εποχής, μια ανάγκη της εποχής. Προτιμότερη η ανάγνωση έστω κα μέσω tablet, παρά η αποχαύνωση της τηλεόρασης.

 

 

Με την ευχή το βιβλίο σου ‘Το δάκτυλο’ να ταξιδέψει πιο μακριά από όσο έχεις ονειρευτεί, σε ευχαριστούμε για την όμορφη συζήτησή μας!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!