Συρματοπλέγματα

30.04.2014

 

 

Σχεδίαζε χρόνια την απόδρασή της, δεν μπορούσε να φανταστεί τότε που οχυρώνονταν με σειρές από συρματόπλεγμα πως θα έφτανε η στιγμή που θα λαχταρούσε να ξαναζήσει. Κοίταξε με απόγνωση τα ματωμένα της χέρια, έτσι καθώς ήταν κουλουριασμένη στο ποτισμένο με τα δάκρυά της χώμα, "άλλη μια μέρα, άλλη μια ήττα", μονολόγησε και αμέσως μετά "αύριο θα τα καταφέρω". Η επόμενη μέρα τη διέψευδε καθώς διαδέχονταν την προηγούμενη απαράλλαχτα και μετέθετε πάντα την ελπίδα της στο πολυπόθητο αύριο που την πρόδιδε και πάλι με τη δύση του. Ένιωθε ασφυκτικά, το παρελθόν της έκλεβε με απληστία το οξυγόνο, πάλευε όμως ν' αντέξει. Ήθελε να ξαναζήσει.

Ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα και ακτινοβολούσε από ευτυχία. Εκείνος, λες και είχε γεννηθεί να την υπηρετεί, μάντευε και πρόφταινε κάθε επιθυμία της. Ναι, ήταν τυχερή που συναντήθηκαν οι δρόμοι τους. Με το πέρασμα του χρόνου, άθελά του, τη φυλάκιζε μες στην αγάπη του. Και την έπνιγε. Και της στερούσε την ελευθερία. Το τέλος ήταν αναπόφευκτο, εκείνη το διάλεξε, και τύλιξε με συρματόπλεγμα την καρδιά της.

Κατόπιν, το ένα λάθος διαδέχονταν το άλλο. Δε συμφωνούσε με την ασύδοτη ζωή της, ένιωθε όμως ελεύθερη. Τα βράδια μόνο ομολογούσε τα λάθη της στον εαυτό της κι εκείνος της έδινε άλλοθι λέγοντάς της ό,τι τα λάθη μας ωριμάζουν και οι εμπειρίες μάς κάνουν σοφούς. Ένιωθε άδεια μέσα της καθώς οι μέρες την προσπερνούσαν, αφού είχε πάψει πια να ονειρεύεται, κι ένας δεύτερος κύκλος από συρματόπλεγμα την τύλιξε. Ύστερα ήρθαν απανωτά τα χτυπήματα της μοίρας, στράγγιξε η ψυχή της απ' τον πόνο και το συρματόπλεγμα γύρω της πλήθαινε. Έμαθε να ζει έτσι, οχυρωμένη και αλώβητη, αναίσθητη, μέχρι που μια τυχαία στιγμή την ξύπνησε απ' τη νάρκη. 

Εκείνη την ηλιόλουστη μέρα τα βήματά της την οδήγησαν στη θάλασσα. Όπως ήταν βυθισμένη στο κενό και τα δάκρυα αυλάκωναν το πρόσωπό της άκουσε κάποιον να της λέει: "Γιατί είσαι λυπημένη; Μην κλαις" κι ακούμπησε ένα λουλούδι στο χέρι της. Σκούπισε με την παλάμη της τα δάκρυα, σήκωσε δισταχτικά τα μάτια και χαμογέλασε στη θέα ενός παιδιού. "Κλαίω από χαρά αγόρι μου, σ' ευχαριστώ", του είπε και το χάιδεψε τρυφερά. Το θαύμα έγινε. Σείστηκε η καρδιά και η ψυχή της και καθώς τέντωσε το κορμί για να αιχμαλωτίσει την ομορφιά που θαύμασε γύρω της τα συρματοπλέγματα την εμπόδισαν. Για πρώτη φορά, μετά από χρόνια, ένιωσε την ανάγκη να ξαναβρεί τον εαυτό της.

Θέλει να απαλλαγεί απ' τα συρματοπλέγματα, χρόνια τώρα το προσπαθεί. Όσο ματώνουν τα χέρια της τόσο περισσότερο πεισμώνει. "Αύριο", λέει, "αύριο θα τα καταφέρω" και χαμογελά με σιγουριά. Θέλει να ζήσει.

 

γράφει η Ntina Dard

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Τρόπος διεξαγωγής των Πανελλαδικών εξετάσεων 2021, γραπτών ή προφορικών και εφαρμογή του υποχρεωτικού μέτρου του διαγνωστικού ελέγχου νόσησης (δωρεάν αυτοδιαγνωστικός έλεγχος) από τον κορωνοϊό COVID-19

Τρόπος διεξαγωγής των Πανελλαδικών εξετάσεων 2021, γραπτών ή προφορικών και εφαρμογή του υποχρεωτικού μέτρου του διαγνωστικού ελέγχου νόσησης (δωρεάν αυτοδιαγνωστικός έλεγχος) από τον κορωνοϊό COVID-19

Στο ΦΕΚ 2363/Β εκδόθηκε η αριθ. Φ.251/64572/Α5/3-6-2021 απόφαση του Υπουργείου Παιδείας με θέμα: "Τρόπος διεξαγωγής των Πανελλαδικών εξετάσεων 2021, γραπτών ή προφορικών και εφαρμογή του υποχρεωτικού μέτρου του διαγνωστικού ελέγχου νόσησης (δωρεάν αυτοδιαγνωστικός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τρόπος διεξαγωγής των Πανελλαδικών εξετάσεων 2021, γραπτών ή προφορικών και εφαρμογή του υποχρεωτικού μέτρου του διαγνωστικού ελέγχου νόσησης (δωρεάν αυτοδιαγνωστικός έλεγχος) από τον κορωνοϊό COVID-19

Τρόπος διεξαγωγής των Πανελλαδικών εξετάσεων 2021, γραπτών ή προφορικών και εφαρμογή του υποχρεωτικού μέτρου του διαγνωστικού ελέγχου νόσησης (δωρεάν αυτοδιαγνωστικός έλεγχος) από τον κορωνοϊό COVID-19

Στο ΦΕΚ 2363/Β εκδόθηκε η αριθ. Φ.251/64572/Α5/3-6-2021 απόφαση του Υπουργείου Παιδείας με θέμα: "Τρόπος διεξαγωγής των Πανελλαδικών εξετάσεων 2021, γραπτών ή προφορικών και εφαρμογή του υποχρεωτικού μέτρου του διαγνωστικού ελέγχου νόσησης (δωρεάν αυτοδιαγνωστικός...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. marimar

    Όσο είναι εύκολο να τυλίξουμε γύρω μας το συρματόπλεγμα, τόσο δύσκολο είναι ν’ απαλλαγούμε απ’ αυτό. Χρειάζεται πολύ αίμα και δάκρυ για ν’ απελευθερωθούμε ξανά.
    Έχω διαβάσει κι άλλα ή άλλο παλιότερα δικό σου κείμενο και μου αρέσει η γραφή σου, Ντίνα.

    Απάντηση
  2. Maroulla Panagou

    Πόση θυσία το σήμερά μας
    σε κάτι τόσο αμφισβιτήσιμο
    Σε ‘ένα αύριο που σίγουρο
    δεν ειναι αν θα μας έρθει ποτέ .

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου