Σφαίρα διττή

17.08.2015

 

Κρατάω δυο κόσμους στα χέρια μου.

Τον έναν μου πρόσφεραν.

Τον άλλον ήθελα να πλάσω.

Ήλιος με δυο πρόσωπα.

Το ένα φως παντοτινό.

Το άλλο λαβωμένο, σκοτεινό.

 

Χαμόγελο μισό.

Χαρταετός δίχως σκοινιά.

Χρόνια στροβιλίζεται,

πίσω απ' τη σκιά.

Άνοιξης αλλοτινής.

 

Τα περιστέρια χρόνια αναζητούμε.

Δίκοπο όραμα.

Αγκάθινο στεφάνι στα μαλλιά.

Αλυσοδεμένα τα χέρια μας.

Ερμηνεύουν τις απώλειες.

Πνοής,

ψυχής,

αλληλεγγύης.

 

Υποταγή αξιών.

Μαρμαρωμένη η φρόνηση.

Παγωμένος ο ορίζοντας.

Χαμένα χρώματα,

σε στιλιζαρισμένο παράδεισο.

Βαλσαμωμένα λουλούδια,

σε καμβά απελπισίας.

Βολεμένα τα μάτια,

σε θρόνο πλαστό.

 

Πνεύμα σπαραγμού,

στης λήθης τα σοκάκια.

Υπνοβάτες εμείς.

Ασφαλισμένοι.

Ορθά κουρδισμένοι,

με χρονοδιακόπτη οριοθετημένο.

 

Η κλεψύδρα φτάνει στο τέλμα.

Εξατμίστηκε η άμμος.

Η πηγή λιγοστεύει.

Το σιτάρι τελεύει.

Λίγο νερό ουρανέ.

Λίγο ψωμί αδελφέ.

Ένα χέρι να σηκωθώ.

Λίγο οξυγόνο να αναπνεύσω.

Μια ιδέα να λυτρωθώ.

Λίγη αγάπη να ζήσω.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Συγκλονιστικές σκέψεις και λόγια Ελένη μου!!Αλήθειες που μας καίνε!!Καλημέρα!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Γλυκιά μου Άννα σ’ ευχαριστώ απ’ τα βάθη της ψυχής μου για τα όμορφα λόγια σου!!
      Δέντρα αλήθειες.
      οι ρίζες όλο και πιο βαθιά εισχωρούν στην καρδιά…

      Καλή σου ημέρα!!

      Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    “Κρατάω δυο κόσμους στα χέρια μου.
    Τον έναν μου πρόσφεραν.
    Τον άλλον ήθελα να πλάσω.”
    Δυνατοί οι στίχοι σου Ελένη. Αποπνέουν ευαισθησία και αγωνία μαζί. Μπράβο!

    Απάντηση
  3. Δημήτρης Κολόβης

    καταπληκτική γραφή ..μπράβο

    Απάντηση
  4. drmakspy

    Το δυνατά δοσμένο αποτύπωμα της αγωνίας σου μπροστά σε έναν κόσμο που πλάστηκε για άλλα, όμως αλλιώς διαμορφώνεται πέρα από την θέλησή μας, κι ας είμαστε οι πολλοί…. Αξίες σε αγρανάπαυση… Ξηρασία στο χωράφι της αγάπης…. Η άμμος εξατμίζεται… Ο χρόνος τελειώνει…. Όμως μπορούμε ακόμα να ελπίζουμε! Είσαι κομμάτι της δικής μου ελπίδας για κάτι καλύτερο στον κόσμο… Η ποίηση είναι η σανίδα που γράπωσαν οι ελπίδες μας για να σωθούν… Κι έγιναν ένα… Μια κοινή μεγαλύτερη ελπίδα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου