Ταξιδεύοντας, της Εύης Ρούτουλα

γράφει η Βάλια Καραμάνου

Πρόκειται για ένα οδοιπορικό σε οχτώ διαφορετικούς προορισμούς, ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα, αλλά όλοι μαζί ταυτόχρονα αποτελούν ένα μεγάλο εξωτικό ταξίδι για τον αναγνώστη. Ουσιαστικά, περιγράφεται με απλή γλώσσα και περιγραφική δεινότητα η κατάδυση σε μια εσωτερική, υπαρξιακή αναζήτηση στα μεγάλα θέματα της ζωής, που εγείρουν ερωτηματικά στον άνθρωπο κάθε εποχής, κάθε τόπου. Η συγγραφέας μέσα από τις ιστορίες των ηρώων της μας καταδεικνύει πόσο λυτρωτική και αποκαλυπτική διαδικασία μπορεί να αποβεί ένας προορισμός, μακριά από κάθε στερεότυπο ή συμβιβασμό, ακολουθώντας συχνά τον αυθορμητισμό ενάντια στην λογική. Ένα νομικό συνέδριο στον Σαν Φρανσίσκο είναι η αφορμή να ταξιδέψουν μαζί δυο αταίριαστοι μεταξύ τους άνθρωποι, αλλά αρμονικοί συνεργάτες, η Ειρήνη και ο Κυριάκος. Μαζί τους βρισκόμαστε στην αποβάθρα με τις φώκιες, στο νησί του Αλκατράζ, στα οινοποιεία της Νάπα Βάλεi και τελικά στην αιφνίδια απόφαση της Ειρήνης να αφήσει πίσω τις υποχρεώσεις της και να ακολουθήσει στο Λονδίνο τον γοητευτικό Άγγλο, που γνώρισε στο συνέδριο. «Γιατί όχι;» είναι η απάντηση σε κάθε δισταγμό που μας κρατά μακριά από ένα ακόμα ανατρεπτικό ταξίδι. Κατόπιν ταξιδεύουμε στο εξωτικό Μπαλί μέσα από τον διάλογο της Μαίρης και της Χριστίνας. Η πρώτη έχει αναλάβει τις ετοιμασίες του νυφικού της μεσήλικης Χριστίνας, που – για χάρη της πεθεράς της- αποφασίζει να παντρευτεί τον αγαπημένο της Κέντου, μετά από είκοσι χρόνια αρμονικής συμβίωσης και την απόκτηση τριών παιδιών. Ο γάμος θα τελεστεί στον ινδουιστικό ναό Τάνα Λοτ και η νύφη θα φορά κόκκινα. Μια περιπέτεια ζωής, κόντρα στην οικογενειακή πίεση, που μας ταξιδεύει σε πορφυρά ηλιοβασιλέματα, ορυζώνες, λίμνες με νούφαρα και στον απόλυτο έρωτα στην άλλη άκρη της γης. Από εκεί πετάμε (γιατί βρισκόμαστε νοητά σε αεροπλάνα μεγάλων ή μικρών εταιρειών) προς το άνυδρο νησί του Πάσχα, όπου ταξιδεύουν ο Ισπανός μοναχικός οικονομολόγος Πάμπλο μαζί με τον βαριά άρρωστο αδερφό του Χαβιέ. Πρόκειται για ένα αδερφικό δώρο που θα ομορφύνει τον καιρό που του απομένει. Έτσι απολαμβάνουμε τους τοπικούς χορούς, τα τεράστια αγάλματα Μοάι και βέβαια την αιώνια όμορφη Κάρμεν, μια νεαρή φοιτήτρια για την οποία καρδιοχτυπά ο Χαβιέ. Από εκεί μεταφερόμαστε στο γοτθικό Λονδίνο, όπου ο ξεναγός Κέβιν ζωντανεύει την ιστορία του Εδουάρδου του τρίτου και του τάγματος της Περικνημίδος, ενώ στην Ιταλία αμέσως μετά ακολουθούμε τον ζωγράφο Κώστα και την έμπορο Πηγή να περιηγούνται στις μεγάλες πινακοθήκες και στα έργα των καταξιωμένων ζωγράφων ψάχνοντας να βρουν απαντήσεις για τον γάμο τους, την καταξίωση και τελικά την αρμονία. Ένα ελικοφόρο της Ολυμπιακής μας μεταφέρει (με αρκετές αναταράξεις) μαζί με το ζευγάρι των Γερμανών Ντέρτε και Γιόχαν στην Νάξο, όπου μένει οριστικά τα τελευταία χρόνια η θεία τους. Ο Γιόχαν σταδιακά θ’ ανακαλύψει πως μπορεί κανείς να βρει την ευτυχία ακόμα και σ’ ένα μικρό απομονωμένο νησί, μια «κουνελότρυπα» στο Αιγαίο. Από εκεί θα βρεθούμε στον δρόμο του Έντσιο, που ταξιδεύει ως το Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα προκειμένου να εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία της νεκρής γυναίκας του, να προσκυνήσει κάποτε εκεί. Στον δρόμο του γνωρίζει κι άλλους ταξιδιώτες, μεταξύ αυτών και την συγγραφέα (μια ευχάριστη και έξυπνη έκπληξη) για να καταλήξει πλέον στο συμπέρασμα πως η πίστη είναι οικουμενική και τα ιερά σύμβολα καθολικά. Το οδοιπορικό κλείνει στο διαμέρισμα του Ντιμίτρι Ντόλσκι στην Μόσχα, έναν γηραιό οπαδό του «παλιού κόσμου» που δεν αναγνωρίζει πια την εξέλιξη της χώρας του. Ο ίδιος βυθίζεται στις αναμνήσεις του από τον διαστημικό σταθμό που δούλευε και κυρίως στην μαρτυρική θυσία της σκυλίτσας Λάικα στο Σπούτνικ 2 προκειμένου να κατακτηθεί το διάστημα. Πόσες θυσίες για την πρόοδο, αναρωτιέται ο Ντιμίτρι με πίκρα και νοσταλγία.

Η συγγραφέας μέσα από την απλή και ζωντανή αφήγησή της μας τονίζει πως η ευτυχία τελικά κρύβεται συχνά στην ανατροπή και την εξερεύνηση που οφείλει να τολμήσει το ανθρώπινο πνεύμα, πέρα από κάθε δισταγμό και φοβία. Κάθε ταξίδι άλλωστε, όσο μακρινό και αν είναι, μας φανερώνει πως – πέρα από τις ιστορικές, κοινωνικές και πολιτισμικές διαφορές- περισσότερα είναι τα στοιχεία που μας ενώνουν σε όλες τις άκρες της γης. Και γιατί όχι; Κάπου εκεί έξω σε έναν μακρινό ή κοντινό προορισμό ίσως μας περιμένει η ευτυχία. Ίσως πάλι να είναι ακόμα μεγαλύτερη η πληρότητα από το ταξίδι και μόνο, που δίνει τροφή σε κάθε υπαρξιακή αναζήτησή μας και μας οδηγεί στην πολυπόθητη – σήμερα περισσότερο από ποτέ- ελευθερία.

Ακολουθήστε μας

Η ζωγράφος – Άνδρεα Αρβανιτίδου

Η ζωγράφος – Άνδρεα Αρβανιτίδου

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η ζωγράφος της ιστορίας μας, ονομάζεται Άννα. Είναι ένα ιδιαίτερο, χαρισματικό και ταλαντούχο κορίτσι που μένει σε μια μονοκατοικία στα Πετράλωνα με τους γονείς της. Μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον γεμάτο θαλπωρή και αγάπη και από νεαρή ηλικία...

Μια φορά ήταν ο καιρός, του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη

Μια φορά ήταν ο καιρός, του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη

Μια φορά κι έναν καιρό… ήταν ο καιρός! Με πολλά σπάνια ταλέντα, αεικίνητος και πάντα άστατος ώστε να μη βαριέται και να τον αγαπούν οι θαυμαστές του, κάνει καζούρα σε όλο τον κόσμο με τις διαρκείς αλλαγές: στις νότιες χώρες έχει πολλές μέρες ηλιοφάνεια, στις βόρειες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βιβλιοκριτικές
Η ζωγράφος – Άνδρεα Αρβανιτίδου
Η ζωγράφος – Άνδρεα Αρβανιτίδου

Η ζωγράφος – Άνδρεα Αρβανιτίδου

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η ζωγράφος της ιστορίας μας, ονομάζεται Άννα. Είναι ένα ιδιαίτερο, χαρισματικό και ταλαντούχο κορίτσι που μένει σε μια μονοκατοικία στα Πετράλωνα με τους γονείς της. Μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον γεμάτο θαλπωρή και αγάπη και από νεαρή...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Μια φορά ήταν ο καιρός, του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη
Μια φορά ήταν ο καιρός, του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη

Μια φορά ήταν ο καιρός, του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη

Μια φορά κι έναν καιρό… ήταν ο καιρός! Με πολλά σπάνια ταλέντα, αεικίνητος και πάντα άστατος ώστε να μη βαριέται και να τον αγαπούν οι θαυμαστές του, κάνει καζούρα σε όλο τον κόσμο με τις διαρκείς αλλαγές: στις νότιες χώρες έχει πολλές μέρες ηλιοφάνεια, στις...

Βιβλιοκριτικές
Μιλάς ξένες γλώσσες, το ξέρεις; της Αλέκας Ζωγράφου
Μιλάς ξένες γλώσσες, το ξέρεις; της Αλέκας Ζωγράφου

Μιλάς ξένες γλώσσες, το ξέρεις; της Αλέκας Ζωγράφου

Το ξέρατε ότι μιλώντας ελληνικά μιλάμε και ξένες γλώσσες; Μπορείτε να φανταστείτε πόσες από αυτές τις λέξεις έχουν παρεισφρήσει στην καθημερινή μας ομιλία και δεν το έχουμε αντιληφθεί; Ελάτε λοιπόν να ανακαλύψουμε τις πιο γνωστές λέξεις-δάνεια που υπάρχουν στο...

Βιβλιοκριτικές
Στον κόσμο των ονείρων, της Κατερίνας Δουκάκη
Στον κόσμο των ονείρων, της Κατερίνας Δουκάκη

Στον κόσμο των ονείρων, της Κατερίνας Δουκάκη

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το έτος 2018 στη Νάπολη η Μπιάνκα Αλταμούρα στα 88 της χρόνια, ζει μόνη της με μια νεαρή που τη βοηθά και τη φροντίζει. Έχει έναν γιο τον Αλεσάντρο έναν μοναχικό άνδρα από τον γάμο της με τον αδικοχαμένο Σαβέριο, πολλά χρόνια πριν. Τόσο...

Βιβλιοκριτικές
Σπύρος Ζαχαράτος: ‘Φύλακας Φυλαχτών’
Σπύρος Ζαχαράτος: ‘Φύλακας Φυλαχτών’

Σπύρος Ζαχαράτος: ‘Φύλακας Φυλαχτών’

Σπύρος Ζαχαράτος Φύλακας Φυλαχτών _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Από τις εκδόσεις Οδός Πανός, κυκλοφόρησε το 2015 η ποιητική συλλογή του Επτανήσιου ποιητή Σπύρου Ζαχαράτου, που εν προκειμένω φέρει τον τίτλο ‘Φύλακας Φυλαχτών. Στα χαρακώματα των ηττημένων’. Εύλογα...

Βιβλιοκριτικές
Τα αηδόνια της σιωπής, του Στέφανου Δάνδολου
Τα αηδόνια της σιωπής, του Στέφανου Δάνδολου

Τα αηδόνια της σιωπής, του Στέφανου Δάνδολου

Ένας άντρας και μια γυναίκα ζουν την κομψή belle-epoque της Αθήνας, ερωτεύονται ο ένας τον άλλον αλλά κανείς δεν κάνει το πρώτο βήμα, κανείς δεν εξομολογείται το αισθήματά του. Κι έρχονται τα μαύρα χρόνια της Κατοχής που τα ακολουθούν τα ματωμένα των Δεκεμβριανών,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου