Τα δυο σου χείλη…

8.06.2016

love_lips

Θαυμαζω τώρα

Το πώς το πρόσωπο που καθένας αγαπά

Ξεθωριάζει και μένει μόνο ν' ατενίζει

Το μεγαλείο των ξεχωριστών του χειλιών.

 

Σου μιλά και παρατηρείς με προσοχή

Τα δυο του χείλη να σμίγουν και να χωρίζουν

Ν' ανασηκώνονται

σχηματίζοντας ένα χαμόγελο

Ή να σφίγγονται

προσπαθώντας να συγκρατήσουν έναν λυγμό

Δύο μεγάλα, όμορφα, ωχρά χείλη

Που ανοίγουν ελαφρώς για να πιούν μία γουλιά

Από κάποιο παράξενο ποτό

Ακουμπούν απαλά και δειλά στα δικά σου

Σαν να περιμένουν να τραβηχτείς μακριά, τρομαγμένος

Όμως, δεν μπορείς ν' αντισταθείς

Νιώθεις την ανάγκη να εξερευνήσεις

Κάθε παράδεισο που κρύβουν μέσα τους

Μόνο αγάπη,

Μόνο γι' αγάπη κι έρωτα θα έπρεπε να μιλούν

Μόνο για όμορφα αισθήματα

Που μοιάζουν τεράστια σαν τ' ακούς

Ένα μέρος του σώματος που φαντάζει τόσο ασήμαντο

Κι όμως είναι αυτό που ερωτεύτηκες

Κι είναι δύσκολο, επίπονο κι αβάσταχτο

Απ’ τα χείλη αυτά ν' ακούσεις κατηγορίες

Ν' ακούσεις λόγια στενάχωρα

Ν' ακούσεις το φύγε και το αντίο.

Γιατί, όσο εύκολα ερωτεύτηκες

Τόσο δύσκολα θα ξεχάσεις

 

_

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

Συναυλία

Συναυλία

 Το αίσθημα στις συναυλίες, οι κρυφές μας συνομιλίες.  Δυνατά χειροκροτήματα, απαλά μικρά αγγίγματα.  Εικόνες από κτήρια, χειμώνα δίπλα από τα κοιμητήρια.  Φωνή αγγέλου, ξένη γλώσσα, μεταφράζω στο αυτί σου και κοιτάς αλλού.  Το σκοτάδι κρύβει τα γλυκά εκφραστικά σου...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Μόνο γι’ αγάπη κι έρωτα θα έπρεπε να μιλούν…
    Μόνο γι’ αγάπη…
    Κι όμως πόσες φορές χείλη αγαπημένα δεν μας κέρασαν την πίκρα ενός ”ΑΝΤΙΟ”!
    ΜΠΡΑΒΟ ΕΛΕΝΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου