Τα δυο σου χείλη…

8.06.2016

love_lips

Θαυμαζω τώρα

Το πώς το πρόσωπο που καθένας αγαπά

Ξεθωριάζει και μένει μόνο ν' ατενίζει

Το μεγαλείο των ξεχωριστών του χειλιών.

 

Σου μιλά και παρατηρείς με προσοχή

Τα δυο του χείλη να σμίγουν και να χωρίζουν

Ν' ανασηκώνονται

σχηματίζοντας ένα χαμόγελο

Ή να σφίγγονται

προσπαθώντας να συγκρατήσουν έναν λυγμό

Δύο μεγάλα, όμορφα, ωχρά χείλη

Που ανοίγουν ελαφρώς για να πιούν μία γουλιά

Από κάποιο παράξενο ποτό

Ακουμπούν απαλά και δειλά στα δικά σου

Σαν να περιμένουν να τραβηχτείς μακριά, τρομαγμένος

Όμως, δεν μπορείς ν' αντισταθείς

Νιώθεις την ανάγκη να εξερευνήσεις

Κάθε παράδεισο που κρύβουν μέσα τους

Μόνο αγάπη,

Μόνο γι' αγάπη κι έρωτα θα έπρεπε να μιλούν

Μόνο για όμορφα αισθήματα

Που μοιάζουν τεράστια σαν τ' ακούς

Ένα μέρος του σώματος που φαντάζει τόσο ασήμαντο

Κι όμως είναι αυτό που ερωτεύτηκες

Κι είναι δύσκολο, επίπονο κι αβάσταχτο

Απ’ τα χείλη αυτά ν' ακούσεις κατηγορίες

Ν' ακούσεις λόγια στενάχωρα

Ν' ακούσεις το φύγε και το αντίο.

Γιατί, όσο εύκολα ερωτεύτηκες

Τόσο δύσκολα θα ξεχάσεις

 

_

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Μόνο γι’ αγάπη κι έρωτα θα έπρεπε να μιλούν…
    Μόνο γι’ αγάπη…
    Κι όμως πόσες φορές χείλη αγαπημένα δεν μας κέρασαν την πίκρα ενός ”ΑΝΤΙΟ”!
    ΜΠΡΑΒΟ ΕΛΕΝΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου